4. Bölüm – Kaçış Koridoru

Kırmızı alarm ışıkları mağaranın taş duvarlarını aydınlatıyordu. Siren sesleri koridorlarda yankılanırken, Şafak Timi silahlarını doğrultmuş ilerliyordu.
Yüzbaşı Karahan Yıldırım, kırmızı dosyayı çantasına yerleştirdi.
"Bu dosya ne olursa olsun karargâha ulaşacak."
Teğmen Mert, mağaranın derinliklerine bakarak fısıldadı.
"Komutanım... Yaklaşıyorlar."
Ağır bot sesleri her saniye daha da belirginleşiyordu.
Karahan, timine baktı.
"Efe, Emir! Sol koridoru tutun. Mert, benimle gel."
Bir anda ilk düşman grubu köşeden çıktı.
"Teslim olun!"
Karahan hiç tereddüt etmedi.
"Şafak Timi! Ateş!"
Mağaranın içinde kısa ama şiddetli bir çatışma başladı. Mermiler kayalara çarpıyor, kıvılcımlar karanlığı aydınlatıyordu.
Mert, keskin nişancı tüfeğiyle koridorun girişini kontrol altında tutarken Efe ve Emir diğer taraftan ilerleyen grubu durdurmaya çalışıyordu.
Tam o sırada mağaranın tavanından büyük taş parçaları düşmeye başladı.
"Komutanım! Patlayıcı yerleştirmişler!" diye bağırdı Efe.
Karahan hızla çevresine baktı.
Sağ tarafta dar bir tünel vardı.
"Herkes beni takip etsin!"
Tim koşarak tünele girdi.
Arkalarında büyük bir patlama meydana geldi. Ana koridor çöktü ve mağara toz bulutuyla kaplandı.
Dakikalar süren zorlu yürüyüşün ardından tünelin sonunda zayıf bir gün ışığı belirdi.
Mert gülümsedi.
"Komutanım... Çıkışı bulduk."
Karahan dışarı adım attığında güneş yeni doğuyordu.
Ancak sevinci uzun sürmedi.
Vadinin aşağısında siyah arazi araçlarından oluşan uzun bir konvoy mağaraya doğru ilerliyordu.
Karahan dürbününü kaldırdı.
Araçların kapılarındaki amblemi görünce yüzündeki ifade değişti.
"Bu... beklediğimizden çok daha büyük bir örgüt."
Dosyayı sıkıca kavradı.
"Bu operasyon daha yeni başladı."
Şafak Timi, güneşin ilk ışıkları altında yeni ve çok daha tehlikeli bir göreve doğru yürümeye başladı.