Bölümler 13Şu an: İkinci Sahne.
- 1 Numansiya138 kelime
- 2 Kişiler.83 kelime
- 3 I. Perde. — 1. Sahne.2.110 kelime
- 4 İkinci Sahne.1.082 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Iı. Perde. — Birinci Sahne.820 kelime
- 6 İkinci Sahne.2.540 kelime
- 7 Üçüncü Perde. — Birinci Sahne.2.747 kelime
- 8 İkinci Sahne.530 kelime
- 9 Dördüncü Perde. — Birinci Sahne.1.242 kelime
- 10 İkinci Sahne.566 kelime
- 11 Üçüncü Sahne.673 kelime
- 12 Dördüncü Sahne.1.533 kelime
- 13 Notlar.2.039 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İkinci Sahne.
Sur tacı takmış, elinde İspanya'yı simgeleyen hanedan armalarındaki kaleleri taşıyan bir genç kız girer ve şöyle der:
İspanya.
Ey yüce, uçsuz bucaksız, dingin ve görkemli Gökler,
Bereket veren kudretinle bu ülkemin
En seçkin bölgesini zenginlikle donattın,
Çevresindeki krallıklardan üstün kıldın;
Hüzünlü ağıtım yumuşak merhametini uyandırsın;
Mutsuzlara derin bir huzur bağışladığına göre,
Acılar içinde kıvranırken bana da lütfet,
Çünkü ben yalnız ve talihsiz İspanya'yım.
Senin koruman altında, güçlü bedenimin
En kızgın ateşlerde savrulduğunu bilmen yeter;
Ve yüreğimden geçerek Güneş'e serdin
Kaybolmuşların karanlık, ıssız ülkesini.
Binlerce zalim arasında servetimi paylaştırdın;
Fenikeliler, Yunanlar da sayısız kalabalıklarıyla
Ülkelerimi bölüştüler; çünkü sen böyle istedin,
Yoksa bu darbeyi hak etmişti kötülüğüm.
Yabancı ulusların
Uysal, ezik kölesi olarak hep mi kalacağım,
Özgürlüğü bir an olsun hiç görmeden,
Kendi bayraklarımın dalgalandığını hiç izleyemeden?
Yine de belki adil bir hükümdür bu,
Böylesine ağır bir yazgının altında ezilmem;
Çünkü en yiğit adamlarım, şanlı oğullarım
Yürekten düşman, yalnızca adlarıyla kardeş.
Ortak yarar uğruna asla birleşmezler,
Bu parlak ruhlar, bölünmüş bir ordu;
Ayrı durur, hatta birbirleriyle savaşırlar,
En çok güç ve birlik gerektiği zamanda;
Böylece ölümcül anlaşmazlıklarıyla davet ederler
Vahşi barbar ordularını; bunun bedeli ağır olur,
Onlar da hazinelerini açgözlü bir sevinçle yağmalar,
Zulümlerini hem onlara hem bana yağdırırlar.
Yalnız Numansiya, yalnız o
Canını kanıyla, ağır bir bedel ödeyerek satar;
Kılıcını çekip özgürce savurarak
Böylesine sevdiği Özgürlüğü savunur.
Ama artık onun soyu tükeniyor; vay bana!
Yazgının belirlediği o uğursuz saat çan çalıyor;
Canından ayrılacak, şanından değil;
Alevlerden tazelenerek doğan Zümrüdüanka gibi.
Şuradaki Romalılar, sayısız ama ürkek bir kalabalık,
Binbir yoldan fetihlerinin peşine düşüyor,
Kılıç kılıca, göğüs göğüse çarpışmaktan kaçınıyor
Sayısı az, gücü zayıf bu yiğit Numansiyalılarla.
Keşke planları kuma gömülse,
Bütün tasarıları çılgınca bir saçmalığa dönüşse,
Ve şu küçük yer, şu Numansiya
Özgür ve mutlu yazgısına yeniden kavuşsa!
Ama şimdi, ne yazık, düşman onu çepeçevre sarmış;
Zayıf surlarına karşı cephe almış silahlarla değil,
Derin bir zekâyla ve
Usta işi emek veren çalışkan ellerle,
Öyle ki toprağa derin bir hendek kazıp
Ova tepe demeden kentin çevresini kuşatmışlar—
Yalnızca nehrin aktığı tarafta
Bu tuhaf düzene karşı bir savunma var.
Böylece zavallı Numansiyalılar daracık yere hapsolmuş,
Sanki büyüyle oldukları yere kök salmışlar;
Kimse çıkamıyor, kimse içeri giremiyor;
Saldırılardan, alarmlardan korkmaları gerekmiyor;
Ama önlerine, arkalarına bakıp
Güçlü kollarına iş düşmediğini görünce,
Korkunç seslerle, öfkeli soluklarla
Haykırıyorlar: Savaş ya da ölüm!
Geniş Douro'nun yaladığı kıyı,
Akışı boyunca kenti suladığı için,
Uğursuz günlerinde yalnızca o
Tutsak Numansiyalılara biraz destek olabilir;
Büyük kuşatma makineleri ya da dev kuleleri
Akıntısına kurmadan önce, dilerim ki
Şanıyla ışıldayan cömert nehir,
Kuşatma altındaki kentime yardım edip onu kurtarsın.
Ey yumuşak huylu Douro,[5] kıvrıla kıvrıla akan suların
Göğsümü yıkar, ona tarifsiz bir hayat verir;
Yuvarlana yuvarlana akan sularının ışıldamasını,
Altın kumlarıyla parlayan güzel Tagus gibi olmasını;
Şen şakrak perilerin, neşeli bir topluluk halinde,
Eski çayırlardan ve korulardan hafif adımlarla sıçrayıp
Berrak sularına saygılarını sunmasını
Ve değerli lütuflarını sana cömertçe sunsunlar;
Öyleyse, yalvarırım, şu acıklı yakarışlarıma
Kulak ver de dertlerimi dindirmeye gel.
Hiçbir şey seni alıkoymasın,
Tatlı huzurundan bir süreliğine ayrılman gerekse bile;
Çünkü sen ve bütün suların ayağa kalkmalı
Bana şu Romalı düşmanlardan öç almamda yardım etmek için;
Yoksa her şey biter, bu iş umutsuzdur,
Bu Numansiya halkını yıkımdan kurtarmak.
Douro Nehri girer; yanında, kendisi gibi nehir kılığına girmiş birkaç oğlan vardır.
Bunlar, Douro'ya dökülen kollardır.
Douro.
Ey sevgili annem İspanya, yürek yakan çığlıkların
Nice saattir kulaklarımda çınlıyor;
Hemen ayağa kalkmadıysam,
Yardım etmeye gücüm yetmediğindendir.
O uğursuz gün, o keder günü,
O uğursuz, o kederli gün yaklaşmaya başladı;
Yıldızlar böyle buyurdu; korkarım ki
Bu korkunç yazgıyı değiştirecek hiçbir yol kalmadı.
Minuesa, Tera ve Orvion da,
Sularıyla benimkilerin hacmini artıran bu nehirler,
Göğsümün öylesine kabarıp taşmasına yol açtı
Ki kadim kıyılarımı aştım.
Ama hızlı akıntım onların büyüsünü bozamıyor;
Bir dereymişim gibi, gururları kabardı
Senin, ey İspanya, hiç aklına gelmemiş olanı yapmak için,
Akıntıma bentler ve kuleler diktiler.
Ama katı ve acımasız Yazgı'nın seyri
Son düşüşü boş yere getirir,
Senin çok sevdiğin şu Numansiya yurdunun
Acıklı ve olağanüstü öyküsünü sona erdiriyorsa,
Yine de kederini biraz olsun hafifletecek
Ki Unutuş'un kasvetli örtüsü asla
Görkemli işlerinin parlak güneşini karartacak,
Herkesin hayran kaldığı o ün, çağlar boyu sürecek.
Ama bugün zalim Romalılar dalgalandırsa da
Sancaklarını geniş, bereketli topraklarının üzerinde,—
Kimi yerde seni ezip geçseler, kimi yerde köle yerine koysalar,
Kibirli bir gururla, buyurgan bir el altında,—
Bir gün gelecek (Gök'ün Proteus'a öğrettiği
Derin bilgiyi doğru anlıyorsam),
Şu Romalılar yenilgiye uğrayacak
Şimdi tutsak ettikleri halkların elinden.
Uzaktan gelen halkları görüyorum;
Yumuşak bağrında yurt tutmaya gelecekler,
Romalılarla gönüllerince savaşıp
Onları iyice dizginledikten sonra.
Onlar, zafer yıldızıyla ışıldayan Gotlar olacak;
Ünlerini bütün dünyaya yaydıktan sonra
Bağrında savaşın yorgunluğunu atacak,
Sağlam güçlerine daha yüksek bir hayat katacaklar.
Gelecek yıllarda öfkeli Attila
Kanlı elleriyle uğradığın haksızlıkların öcünü alacak;
Roma ordularını yasaklı ilan edecek,
Onları sert buyruğuna boyun eğdirecek;
Ve Vatikan'a zorla girerek,[6]
Yiğit oğulların, başka ülkelerin oğullarıyla birlikte,
Kutsal geminin Dümencisi'ni
Aceleyle kaçmaya, karanlığa doğru yol almaya zorlayacak.
Bir gün gelecek; biri durup
İspanyol'un bıçağını Roma boynunun üzerinde salladığını görecek
Romalının boynunun üzerindeyken elini durduracak
Öldürmemesini buyuran komutanının emriyle.
İşte büyük Albano[7], İspanyol ordusuna
Çatışmadan çekilme buyruğunu veren odur;
Sayıca az, ama yüreği cesur,
Daha büyük bir kalabalıkla yiğitlikte boy ölçüşür.
Göklerin ve yerin gerçek Efendisi
Herkesçe öyle tanındığında,
O vakit yetkiyle donatılıp
Her ülkenin üzerinde Tanrı'nın vekili kılınan kişi,
Krallarına değerli bir unvan verecek;
Bu unvan, bağlılıklarına yaraşır ölçüde yüce olacak;
Hepsi Katolik adını taşıyacak,
Şanlı Gotların gerçek ardılları olarak.
Ama senin şerefini ve ülkenin huzurunu
Güçlü eliyle en iyi biçimde birleştiren,
İspanyol adını çok uzun süre dar bir yere hapsolmuşken
Herkesin onayıyla en üstün konuma çıkaran
Sağlam ve derin düşünceli bir akla sahip bir kral olacak
Aklı büyük işlere sağlam ve bilgece yönelmiş;
Adı, hükmettiği bütün dünyada yankılanacak,
İkinci Philip[8] olacak, ama hiçbirinden geri kalmayacak.
Onun talihli imparatorluk eli altında
Bir zamanlar çekişmelerle bölünmüş üç krallık
Yeniden tek bir tacın altında birleşecek;
Ortak esenlik ve senin mutluluğun için.
Ünlü ve görkemli Lusitanya sancağı,
Bir zamanlar akıp giden giysisinden koparılan
Güzel Kastilya’nın eteğine şimdi yeniden dikilecek,
Ve eski yerinde hak ettiği onuru bulacak.
Ey sevgili İspanya, yabancı ve yiğit uluslar
Sana karşı ne büyük korku ve kıskançlık besleyecek yabancı ve yiğit uluslar!
Kanları parlayan kılıcını lekeleyecek,
Üzerlerinde sancakların zaferle dalgalanacak!
Bırak, böyle umutlar dindirsin acı kederi,
Bu karanlık, bu yaslı saatte yüreğini ezen kederi;
Çünkü zalim Kader’in buyurduğu gerçekleşmeli,
Numansiya da sert hükme boyun eğmeli.
İspanya.
Ey ünlü Douro, sözlerin biraz olsun
Haksızlığa uğramış yüreğimin keskin acısını dindirdi;
Kâhin yüreğinde hile yok,
Bu yüzden sana güvenim tam.
Douro.
Ey İspanya, sana söylediklerime inanabilirsin,
Her ne kadar bu mutlu günler gecikebilirse de.
Nimflerim beni bekliyor; artık hoşça kal!
İspanya.
Gök, berrak sularını kutsasın, kabartsın!
Bölüm etkileşimi
