7- SAHTE KİMLİK

Kural bir; düşmanlarının kendilerini yok etmesine izin ver. Eğer birbirlerini tanıyor ve kin besliyorlarsa bundan her zaman faydalan. Yıllardır bu kuralı uygulamak için buradaydım. Onlar birbirlerini yerken arkama yaslanıp, kendi sıramın gelmesini bekleyecektim.

Gece uyumadım. Şirketin yeraltına girip sakladığım bellekleri aldım. Büyük ihtimal bunlar şirketteki son günlerimdi. Bütün hazırlıklarımı yapmıştım. Birkaç gün sonra bana zor bir görev verecekti. O fırsattan yararlanıp kameraları kapatacak. Verileri toplayacaktım. Kapıları hackleme işini bitirdim. İstediğim zaman kontrol edebilirdim. Elimdeki bu büyük gücü Kurom un, Harpia 'yı batırması için kullanacaktım.

Bir avcıya avının kokusu gittiğinde onu takip ederdi. Kurom avcıydı. Ve ben o istediği kokuyu, istediği izi ona vermeye hazırdım. Elimde sadece benim bildiğim değerli bilgiler vardı. Bu bilgiler sayesinde büyük Harpia Şirketi ‘yle oynamak tam olarak bana bağlıydı. Bütün bir binayı düşmanlarının kollarına açabilirdim. İstediğim de buydu.

Bir sigara yakıp terasın kapısında manzarayı seyrettim. Ajan Jane 'in sesini duydum.

'Güvenilir mi? Li mi?!'

'Evet. Farklı ekiplerdeki insanlar bile onun isine ne kadar bağlı olduğunu biliyor. Onunla bir göreve katılmak için can atıyorlar. Bazen onu görev yerlerinden alarak onların çok istediği vakitleri çalıyorum.'

Anlaşılan insanlar, bu sahte kimliğime iyice hayran olmaya başlamışlar. Güzel..

'Hayır. O öyle biri değil. Güvenilir? İşkolik? Dürüst? Sen onu hiç birini öldürürken gördün mu?'

Sigaradan bir duman üfleyip korkuluklara doğru yürüdüm.

'Görmedim.'

'O... Ölümden zevk alıyor. Herkes gibi insanları soğukkanlılıkla öldürmüyor. Bunu gülümseyerek yapıyor.”

Bu bir suç mu? Kime göre? Zaten yaptığın iş elini kana bulayacak kadar berbatken bundan zevk almak beni bir kötü mü yapar? Hayatın benden istediği tam olarak bu değil mi? Ben de onun kurallarına uyuyorum. Kaderime boyun eğiyorum. Yürüdüğüm yoldaki dikenlere basarken, şarkı söylüyorum. Acıları unutuyorum.

'Yıllardır bu meslekteyim. O tur insanları ben de gördüm. Basit bir yerde çalışmıyoruz. Görev sırasındaki bazı duygu bozuklukları oldukça normal. Bence abartıyorsun Jane.'

Derin bir iç çekti. Sessiz ve düz bir sesle konuştu. Korkuluklara yaslanıp arkası bana donuk olan kişilere baktım. Bu beni bugün köprüden alan sahte polisti. Kılık değiştirmede usta olan ajan, Reina. Gerçek isminin ne olduğu hala bilinmiyor. Kimliğini dörtten fazla değiştirmiş. Geçmişinde kaçakçılık, silah kaçırma, adam öldürme gibi ağır suçlar var. Harpia 'ya üç yıl önce girdi. Onu başka bir operasyonun ortasındayken yakaladık ve kullanmaya karar verdik. O Kurom Çetesinde eski bir çalışandı. Onu bu yüzden sevmiyordum.

Jane 'in tiz sesini duydum.

'Bir keresinde bir kurbanının sırtına mermi izleriyle gülücük yapmıştı.'

'Ne?'

'Ben de oradaydım. Beni gördüğünde sence ne dedi? Tırsıp yaptığı işi mi gizledi dersin? Ya da bahane filan mı uydurdu? Hayır. Keşke önceki çizdiklerimi de sana gösterebilseydim dedi.'

Bir süre ikisi de konuşmadı.

'Senin ondan hoşlandığını sanıyordum.'

'Ona ilgi duyuyorum. Ama bu o anlamda değil. Onda tuhaf bir şeyler var. Onu araştırıyorum.'

'Hımm. Ne tür tuhaflıklar?'

'Bazen ifadeleri öyle korkutucu oluyor ki gözlerinin içindeki parlayan bir tür heyecan görüyorum. Bunu ifadesiz bir yüzle, nazik bir şekilde konuşurken bile yapabiliyor. Sanki gözleri farklı birinin, ağzı farklı birinin, kaşları farklı birinin gibi. Nasıl desem ayni anda bir suru duyguyu birden yasayabiliyor gibi. İfadeleri birbiriyle uyuşmuyor.'

'Ahhh Jane. Çok takma. Bu onun yetenekli olduğunu değiştirmiyor. Belki tüm bu gücünün arkasında yatan şey içinde sakladığı sırlardır. Onu güçlü yapıyorlardır. Şimdiye kadar ifadelerinde nazik bir adamdan başka bir şey görmedim. Belki de sen çok düşündüğün için öyle görüyorsundur. Ama-'

'Belki de doğrudur. Dürüst değildir ya da güvenilir. Peki ya nazikliği? Saygısı. Daha önce kimseye senli benli konuştuğunu görmedim. Ahh su yeni kovulan sizin ekipteki başkana hariç. Onu sevmediğini biliyorum. Ama çoğu konuda çok titiz. Üstlerinin arkasından yürür. Verilen tavsiyeleri dinler ve sonrasında teşekkür eder. Kadınları över, yeni başlayanlara yardımcı olur. Yanlış bir şey yapıldığında ya da ona kızıldığında gülümser ve özür diler. Tüm bunları sen de biliyorsun.'

'Öyle. Biliyorum. Ama birkaç saat önce büyük patronun odasındaydık-'

'Merhaba bayanlar ne yapıyorsunuz? Umarım sohbetinizi bölmüyorumdur.'

'Hayır tabi ki. Biz de tam sizden söz ediyorduk.'

'Öyle mi? Ne hakkında konuşuyorsunuz?'

Jane 'in Reina 'ya kaçamak bir bakış attığını gördüm.

'Hiç. Her zamanki yeteneklerinizden.'

'Haha. Sizi bugün oldukça uğraştırmış olmalıyım. Yemek ısmarlamama izin verirseniz çok memnun olurum.'

Kural iki; düşmanını her zaman yakınında tut. Hakkında daha fazla şey öğren.

'Ne uğraşması? Biz işimizi yaptık.'

'Ahh şu yalaka patrona benim adıma yalan söylediğini biliyorum. Durum kontrolden çıkmadan onu sakinleştirmeye çalıştın.'

'Sen ise iletişimi kestin.'

'Silahlı saldırı altındaydım.'

Kırık kolumu işaret edip omuzlarımı kaldırdım. Derin bir iç çekti.

'İyi öyleyse. Güzel bir yer biliyorum.'

'Harika. Buyurun. Önden bayanlar.'

Arkalarından yürürken düşündüm. Onları nasıl öldürsem? Son sözlerini söylemek için zaman versem mi? Yoksa aileme yaptıkları gibi hepsini bir akvaryumun içine mi soksam? Belki bu sefer onlar için üzülebilirim.