Mary Barton kitap kapağı

30. bölüm / 39

Xxıx. Bölüm — Jem Hakkında Ağır Suç İddianamesi

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 39Şu an: Xxıx. Bölüm — Jem Hakkında Ağır Suç İddianamesi
  1. 1 Önsöz.442 kelime
  2. 2 Bölüm I. — Gizemli Bir Kayboluş.2.479 kelime
  3. 3 Iı. Bölüm — Manchester’da Bir Çay Daveti1.817 kelime
  4. 4 Iıı. Bölüm — John Barton’ın Büyük Felaketi2.529 kelime
  5. 5 Bölüm Iv. — Yaşlı Alıce’in Hikâyesi.2.918 kelime
  6. 6 V. Bölüm — Fabrika Yangını—jem Wılson Yardıma Koşuyor5.384 kelime
  7. 7 Vı. Bölüm — Yoksulluk ve Ölüm5.056 kelime
  8. 8 Vıı. Bölüm — Jem Wılson’ın Reddedilişi2.290 kelime
  9. 9 Bölüm Vııı. — Margaret’in Halk Önünde İlk Şarkı Söyleyişi.4.482 kelime
  10. 10 Bölüm Ix. — Barton’un Londra Deneyimleri.4.546 kelime
  11. 11 Bölüm X. — Savurgan Oğlun Dönüşü.3.923 kelime
  12. 12 Xı. Bölüm — Bay Carson’ın Niyetleri Ortaya Çıkıyor3.999 kelime
  13. 13 Xıı. Bölüm. — Yaşlı Alıce’in Çocuğu.2.487 kelime
  14. 14 Bölüm Xııı. — Bir Yolcunun Anlattıkları.2.611 kelime
  15. 15 Xıv. Bölüm — Jem’in Talihsiz Esther’le Görüşmesi3.312 kelime
  16. 16 Xv. Bölüm — Rakipler Arasında Şiddetli Bir Karşılaşma3.611 kelime
  17. 17 Xvı. Bölüm — İşverenlerle İşçilerin Buluşması2.954 kelime
  18. 18 Xvıı. Bölüm — Barton’un Gece İşi2.981 kelime
  19. 19 Bölüm Xvııı. — Cinayet.3.151 kelime
  20. 20 Xıx. Bölüm — Jem Wılson Cinayet Şüphesiyle Tutuklanıyor3.259 kelime
  21. 21 Xx. Bölüm — Mary’nin Rüyası—ve Uyanış1.987 kelime
  22. 22 Xxı. Bölüm. — Esther’in Mary’yi Arama Nedeni.2.839 kelime
  23. 23 Xxıı. Bölüm — Mary’nin Alibisini Kanıtlama Çabası3.079 kelime
  24. 24 Xxııı. Bölüm — Celpname3.305 kelime
  25. 25 Xxıv. Bölüm — Ölmekte Olanlarla2.419 kelime
  26. 26 Xxv. Bölüm — Bayan Wılson’ın Kararı2.217 kelime
  27. 27 Xxvı. Bölüm — Liverpool Yolculuğu902 kelime
  28. 28 Xxvıı. Bölüm — LİVERPOOL RıHTIMLARINDA2.028 kelime
  29. 29 Bölüm Xxvııı.1.835 kelime
  30. 30 Xxıx. Bölüm — Jem Hakkında Ağır Suç İddianamesi1.563 kelime · Okuduğun bölüm
  31. 31 Job Legh'in Aldatmacası1.389 kelime
  32. 32 Xxxı. Bölüm — Mary Geceyi Nasıl Geçirdi1.466 kelime
  33. 33 Bölüm Xxxıı. — Duruşma ve Karar — “Suçsuz.”5.278 kelime
  34. 34 Xxxııı. Bölüm — Huzur İçinde Yatsın.3.556 kelime
  35. 35 Bölüm Xxxıv. — Eve Dönüş.3.685 kelime
  36. 36 Xxxv. Bölüm3.466 kelime
  37. 37 Xxxvı. Bölüm — Jem’in Bay Duncombe’la Görüşmesi1.900 kelime
  38. 38 Xxxvıı. Bölüm — Cinayetle İlgili Ayrıntılar2.583 kelime
  39. 39 Otuz Sekizinci Bölüm. — Sonuç.1.504 kelime

XXIX. BÖLÜM
JEM HAKKINDA AĞIR SUÇ İDDİANAMESİ
“Hukuk kalemiyle geçinen kimi insanlar,
Saygın, onurlu kişiler diye anılır.”

Crabbe

Saat ikiye beş kala Job Legh, ağır ceza mahkemesi oturumları sırasında Bay Bridgenorth'un kaldığı evin kapısının önünde duruyordu. Bayan Wilson'ı bir dostunun evine bırakmıştı. Dostu, yaşlı kadınla Mary'ye bir oda vermeyi önermişti; Job Liverpool'a ara sıra geldiğinde sık sık o odada kalırdı. Şimdiyse onlar için o odayı bulabildiğine şükrediyordu; kendisinin nerede yatacağı umurunda değildi ve ağır ceza mahkemesi oturumlarının arifesinde şehir kalabalık ve kargaşa içindeydi.

Onu Bay Bridgenorth'un yanına aldılar; Bay Bridgenorth yazı yazıyordu. Mary ile Will Wilson henüz gelmemişti; bildiğiniz gibi açık denizde epey uzaktaydılar. Job elbette bundan habersizdi ve onların görünmemesinden henüz pek kaygılanmıyordu; daha çok Bay Bridgenorth'un o sabah Jem'le yaptığı görüşmenin sonucunu merak ediyordu.

“Evet,” dedi Bay Bridgenorth kalemini bırakarak, “onu gördüm, ama pek işe yaramadı, korkarım. Çok uzlaşmaz biri. Ona, zayıf noktalarını önceden görebilmem için bana her şeyi olduğu gibi anlatması gerektiğini söyledim. Güvenini kazanmak amacıyla adınızı andım, ama...”

“Ne dedi?” diye nefesini tutarak sordu Job.

“Pek bir şey demedi. Bana zar zor cevap verdi. Hatta bazı soruları yanıtlamayı kesinlikle reddetti. Onun için ne yapabilirim, bilmiyorum.”

“Öyleyse onu suçlu mu sanıyorsunuz, efendim?” diye umutsuzca sordu Job.

“Hayır, sanmıyorum,” diye hızlı ve kesin bir karşılık verdi Bay Bridgenorth. “Onu görmeden önce düşündüğümden çok daha az. Edindiğim izlenim —unutmayın, bu yalnızca bir izlenim; bunu gerçek sanmamanız için temkininize güveniyorum—” Sözcüğü vurgulayarak sürdürdü: “Bana, olay hakkında bir şey bildiği ama ne olduğunu söylemeyeceği izlenimini verdi. İnat etmeyi sürdürürse asılma ihtimali yüksek. Hepsi bu.”

Kaybedecek vakti olmadığından yeniden yazmaya koyuldu.

“Ama asılmamalı,” dedi Job hiddetle.

Bay Bridgenorth başını kaldırıp hafifçe gülümsedi, ama başını iki yana salladı.

“Sormaya cüret edebilirsem, efendim, ne dedi?” diye devam etti Job.

“Pek az konuştu; o kadar ketum ve kısa cevaplar verdi ki, az önce söylediğim gibi, size ancak sözlerinin bende bıraktığı izlenimi aktarabilirim. Elbette kim olduğumu ve neden gönderildiğimi söyledim. Bana kalırsa bundan hoşnut oldu; en azından içeri girdiğimde pek kederli olan yüzü biraz aydınlandı, sizi temin ederim. Ama söyleyecek bir şeyi, savunma yapacak bir sözü olmadığını söyledi. Suçlu olup olmadığını sordum. Sonra içini açmasını sağlamak için, yeterince kışkırtıldığını anladığımı söyledim; kızın çok güzel olduğunu ve yakışıklı genç Carson'a delicesine âşık olup onu terk ettiğini duymuştum (zavallı delikanlı!). Ama James Wilson ne evet dedi ne hayır. Sonra ayrıntılara geçtim. Annesinin söylediğine göre silah onundu; ben de bunu sordum. Annesinin itirafından haberi olmadığı, başını hızla kaldırışından ve gözlerindeki bakıştan belliydi. Ama onu gözlediğimi anlayınca yeniden başını eğdi, yalnızca annesinin doğru söylediğini, silahın kendisine ait olduğunu belirtti.”

“Peki!” dedi Bay Bridgenorth duraklayınca Job sabırsızlıkla.

“Daha anlatacak pek bir şeyim yok,” diye devam etti beyefendi. “Silahın orada nasıl bulunduğunu bana güvenerek anlatmasını istedim. Bir süre sustu, sonra reddetti. Yalnızca bu soruyu yanıtlamayı reddetmekle kalmadı; konu hakkında bir kelime daha etmeyeceğini açıkça söyledi. Jem için gösterdiğim zahmet ve ilgiye teşekkür edip neredeyse beni başından savdı. Genel olarak pek nazik davranmadı, değil mi Bay Legh? Yine de sizi temin ederim, onunla görüşmemiş olsaydım düşüneceğimden yirmi kat daha fazla masum olduğuna inanıyorum.”

“Mary Barton bir gelse,” dedi Job kaygıyla. “Will'le çok geciktiler.”

“Evet, sanırım tek umudumuz bu,” diye karşılık verdi yeniden yazmaya başlayan Bay Bridgenorth. “Johnson'ı öğleden önce onu celpnameyle çağırması ve kendisiyle görüşmek istediğimi söylemesi için gönderdim; yakında gelir herhâlde.”

Bir sessizlik oldu. Bay Bridgenorth yeniden başını kaldırıp konuştu.

“Bay Duncombe, Jem'in karakteri hakkında konuşmak için geleceğine söz vermişti. Cumartesi gecesi ona da celpname gönderdim. Gerçi jüri, bir kişinin karakterine ilişkin böyle genel ve belirsiz tanıklıklara pek önem vermez. Çoğu zaman vermemeleri de çok doğru; ama bu olayda bizim için talihsiz, çünkü davamızı mazeret kanıtına dayandırmak zorundayız.”

Kalem, kâğıdın üzerinde yeniden hışır hışır ilerledi.

Job yerinde duramıyordu. Will'le Mary göründüğünde hemen ayağa fırlayabilmek için sandalyenin ucuna oturmuştu. Her sesi, merdivendeki her ayak sesini dikkatle dinliyordu.

Bir kez bir adamın ayak sesini duydu; yaşlı yüreği sevinçle hopladı. Ama gelen yalnızca Bay Bridgenorth'un kâtibiydi; büyük jürinin ağır suç iddianamesi düzenlenmesine karar verdiği davaların listesini getirmişti. Listeye göz gezdirip Job'a uzattı ve yalnızca şöyle dedi:

“Elbette bunu bekliyorduk,” dedi ve yeniden yazmaya koyuldu.

James Wilson hakkında ağır suç iddianamesi vardı. Elbette. Yine de Job şimdi iki kat kaygılı ve üzgündü. Bu, sonun başlangıcı gibi görünüyordu. Farkına varmadan Jem'in masum olduğunu düşünmeye başlamıştı. Bu kanaat yavaş yavaş içine yerleşmişti.

Job iyice huzursuzlandı. Pencereden onları gözlemek için dışarı çıkmayı çok istiyordu, ama Bay Bridgenorth'u rahatsız etmekten çekiniyordu. Sonunda dışarı bakma isteğine karşı koyamadı; kalkıp odanın içinde dikkatle ve usulca yürüdü, temkinli attığı her adımda çizmeleri gıcırdıyordu. Gökyüzünü kaplayan kasvet, açık sularda Mary'yi de etkilemişti; karanlık, donuk sokakta daha da belirgindi. Job gittikçe daha huzursuz oldu. Yerinde duramadığı için odanın içinde dolaşmak zorundaydı; Bay Bridgenorth'un sabırsız küçük hareketlerini ve seslerini umursamadan, onun sandalyesinin arkasında ağır, gizli, gıcırdayan adımlarla bir ileri bir geri yürüdü.

Job çok huzursuzlandı. Pencereden onları gözetlemek için can atıyordu ama Bay Bridgenorth'un sözünü kesmekten çekiniyordu. Sonunda dışarı bakma isteğine karşı koyamadı; ayağa kalkıp dikkatlice, usulca odanın öbür ucuna yürüdü. Her temkinli adımda çizmeleri gıcırdıyordu. Açık denizdeki Mary'nin hissettiği, gökyüzünü kaplayan kasvet, karanlık ve donuk sokakta daha da belirgindi. Job giderek daha fazla kıpırdanıyordu. Yerinde duramadığı için odada dolaşmak zorunda kaldı; Bay Bridgenorth'un sabırsız küçük hareketlerini ve seslerini umursamadan, sandalyesinin arkasında ağır ağır, gizlice, gıcırdayarak bir ileri bir geri yürüdü.

“Ama Will Wilson gelmedi,” dedi Job dehşetle. “Onun kaldığı yere kadar koşup geleyim, biraz bekleyin. Daha önce gitmedim, çünkü her an burada olurlar diye bekliyordum; onları kaçırmaktan korktum. Hemen dönerim.”

“Hayır, dostum, gerçekten gitmem gerek. Ayrıca Johnson bir yanlışlık yaptı, William Wilson'la mahkemede buluşmayı kararlaştırdı diye düşünmeye başladım. Burada beklemek istersen odamı kullanabilirsin; ama onu orada bulacağımı sanıyorum. Öyle olursa seni kaldığın yerde bulmasını söylerim, olur mu? Nerede olduğumu biliyorsun. Saat sekize kadar burada olurum; mazeret kanıtını sağlayacak bu tanığın ifadesiyle savunma dilekçesini hazırlatıp bu gece avukata vereceğim.”

Bunları söyledikten sonra Job'la el sıkışıp yola koyuldu. Yaşlı adam kapıda bir dakika kadar durup düşündü; ardından, eski siyah deri bir cep defterindeki tuhaf, acayip, karmakarışık notlara bakarak Will'in kaldığını bildiği Bayan Jones'un evine doğru yürüdü. Hem Will'den hem Mary'den haber alacağını umuyordu.

Bunları söyleyip Job'la el sıkıştı ve yoluna gitti. Yaşlı adam kapıda oyalanırken bir dakika düşündü; sonra, eski siyah deri cep defterindeki tuhaf, garip, karmakarışık notlara bakarak Will'in orada kaldığını öğrendiği Bayan Jones'un evine doğru yürüdü. Hem Will'den hem Mary'den haber alacağından hiç kuşkusu yoktu.

O sabah genç bir kadının gelip gelmediğini ve Will Wilson'ı görüp görmediğini sordu. “Hayır!”

“Neden?”

“Aman canım, çünkü onu sormaya gelmeden saatler önce denize açılmıştı.”

Düzenli ve ağır ütü sesinden başka hiçbir şeyin bozmadığı derin bir sessizlik oldu.

“Genç kadın şimdi nerede?” diye sordu Job.

“Herhâlde rıhtımlarda bir yerdedir,” diye düşündü. “Charley evde olsaydı bilirdi ama yoktu. Şurada burada yaramazlık ediyordur, eminim. Erkek çocukları hep öyledir. Bir gün boynunu kıracak, biliyorum.” Bunları söyledikten sonra ütünün sıcaklığını sınamak için taze ütülediği kumaşa usulca tükürdü ve işine devam etti.

Job o kadar öfkeliydi ki kadını tokatlayabilirdi. Ama yapmadı ve karşılığını da aldı. Charley, rıhtımlarda oyalanıp saati geçirdiğini belli etmemek için kayıtsız görünmeye çalışarak ıslık çala çala içeri girdi.

“Bu sabah seninle çıkan genç kadının nerede olduğunu soran yaşlı bir adam var,” dedi annesi, ona biraz anne nasihati verdikten sonra.

“Şimdi nerede, bilmiyorum. En son John Cropper'ın peşinden nehir aşağı giderken gördüm. Ona yetişebileceğinden korkuyorum; rüzgâr yön değiştirdi, gemi yelken açmış ve çoktan sığlığı geçmiş olur. Şimdiye dek dönmüş olması gerekirdi.”

Kadın zamirini karışık kullanması yüzünden Job'un bunları anlaması biraz zaman aldı. Sonra Mary'yi nasıl bulabileceğini sordu.

Kadın zamirinin karışık kullanılması yüzünden Job'un bunu anlaması biraz zaman aldı. Sonra Mary'yi en iyi nasıl bulabileceğini sordu.

“Öyle bir şey yapmayacaksın,” dedi annesi, sırtını kapıya dayayarak. Delikanlı Job'a komik bir yüz yaptı; ama yaşlı adam karşılık olarak gülümsemedi. Doğal olarak annenin yanındaydı; gerçi Charley'nin teklifinden seve seve yararlanırdı, çünkü yorgundu ve kendisinden haber alamayınca meraklanacak olan zavallı Bayan Wilson'a dönmek için sabırsızlanıyordu.

“Öyle bir şey yapmayacaksın,” dedi annesi, sırtını kapıya dayayarak. Delikanlı Job'a komik bir yüz yaptı; ama yaşlı adamdan karşılık alamadı. Doğal olarak anneden yana olan Job, Charley'nin teklifinden memnuniyetle yararlanırdı; çünkü yorgundu ve zavallı Bayan Wilson'a dönmek için sabırsızlanıyordu. Bayan Wilson, ona ne olduğunu merak ediyor olmalıydı.

Ama Charley, annesinin bir yabancının önünde otorite kurmasına ve o yabancının, kendisini güldürmek isterken gösterdiği ciddi ifadeye içerlemişti.

Ama Charley, annesinin bir yabancının önünde otoritesini kullanmasına ve onu güldürmeye çalıştığı sırada yabancının ciddi ciddi bakmasına içerlemişti.

“Ama teknelerinin adı neydi?” diye üsteledi Job.

“Hiç dikkat etmedim. Anne ya da William'dı, herhâlde; öyle sıradan adlardan biri.”

“Hangi iskeleden yola çıktı?” diye umutsuzca sordu Job.

“Ona gelince, Prens İskelesi'nin basamaklarından çıktı; ama aynı yere dönmez. Amerikan vapuru gelgitte yukarı çıktı, iskelenin yakınına demirledi ve küçük teknelerin geçişini kapattı. Bu akşam dışarıda olmak da epey fena,” diye ekledi, kötü niyetle.

“Peki, Tanrı'nın dediği olur! Delikanlıyı kurtarabileceğimizi ummuştum,” dedi Job kederle. “Ama yine çok kuşkuya düştüm. Mary için de kaygılanıyorum, hem de çok. Liverpool'da yabancı.”

“Öyle söyledi bana,” dedi Charley. “Her köşe başında genç kadınları tuzağa düşürmeye çalışanlar var. Karaya çıktığında onu karşılayacak kimsesi olmaması yazık.”

“Öyle söyledi,” dedi Charley. “Genç kadınları her köşe başında tuzağa düşürmeye hazır insanlar var. Karaya çıktığında onu karşılayacak kimsesi olmaması ne yazık.”

Bayan Jones, kendisinden söz edilmesinden memnun olup seve seve söz verdi. Başta davranışlarının annesinin denetiminde olduğu düşüncesine içerleyen Charley'nin de öfkesi, altı peni alacak olması ve esrarın içyüzüne yaklaşma ihtimaliyle yatıştı.

Bayan Jones kendisinden söz edilmesinden memnun olup seve seve söz verdi. Başta hareketlerinin annesinin denetimine gireceği düşüncesine öfkelenen Charley bile, altı peni alacak olmasına ve gizemin özüne biraz daha yaklaşma ihtimaline yumuşadı.

XXX. BÖLÜM

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…