11. bölüm / 24
KIRMIZI İP10.
Bölümler 24Şu an: 10.
- 1 ÖN SÖZ170 kelime
- 2 RÜYA TILSIMI177 kelime
- 3 2.86 kelime
- 4 3.196 kelime
- 5 4.244 kelime
- 6 5.95 kelime
- 7 6.203 kelime
- 8 7.130 kelime
- 9 8.165 kelime
- 10 9.127 kelime
- 11 10.174 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 11.114 kelime
- 13 12.193 kelime
- 14 13.163 kelime
- 15 14.172 kelime
- 16 15.222 kelime
- 17 16.278 kelime
- 18 17.69 kelime
- 19 18.253 kelime
- 20 19.156 kelime
- 21 20.157 kelime
- 22 21.361 kelime
- 23 22.265 kelime
- 24 23.482 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Genç kız ürperdi.
Parşömeni masaya bırakmak istedi ama bir şey onu durdurdu—kâğıt
sanki hafifçe nabız atıyordu.
O sırada kapının eşiğinde bir tıkırtı duyuldu.
Hafif, tereddütlü bir dokunuş.
Korkuyla irkildi.
Evinde yalnızdı; köyde bu saatte kimse dolaşmazdı.
Yavaşça kapıya yaklaştı.
Yağmur tavanı döverken, kalbi avuç içine sıkıştırılmış gibi çarpıyordu.
Kapıyı araladı.
Hiç kimse yoktu.
Sadece yerde, çamura bulanmış bir çizme izi…
Ve onun hemen yanında, bir parça kumaş.
Nadriel eğilip aldı.
Bu… sıradan bir kumaş değildi.
Koyu lacivert, neredeyse siyaha çalan, ince gümüş iplikleri olan bir
parça.
Bir cübbenin, bir gömleğin… ya da bir pelerinin kenarı olabilirdi.
Ve tam o anda, kumaşı avuçladığında—gözünün önünde bir görüntü
çaktı.
Anlık bir anı.
Ya da birisi ona bir şey gösteriyordu.
Bir orman…
Sisle kaplı.
Ve o ormanda, aynı lacivert pelerinli bir genç, siyah kurdun yanında
yürüyordu.
Nadriel geri çekildi, nefesi kesildi.
Kumaş parçası yere düştü.
“Ne oluyor bana…” diye fısıldadı.
Ama cevabı gece verdi.
Dışarıda bir gölge hareket etti.
Bu kez çok daha yakın.
Kapının hemen karşısındaki ağacın gövdesine yaslanmış bir siluet…nefes alıyordu göğsü yağmurla birlikte inip kalkıyordu.
Bölüm etkileşimi