18

Dün arasın ailesin evinde kalmıştık ama bugün onun evine dönüyorduk.
Yanımda oturan Aras'ın elini tutuyordum. Parmaklarım onun parmaklarına kenetlenmişti. Sanki elini bırakırsam bir anda gözlerimin önünden kaybolacakmış gibi hissediyordum.

Aras başını bana çevirdi.
"Güzelim?"
"Hı"
"Sakin ol" yüzündeki ifade yumuşadı. Elimi dudaklarına götürüp öptü.
"Korktum ne yapayım."
"Birşey yok güzelim sakin ol"
"Sen eve gidince yataktan kalkmıycaksın."
"Baş üstüne."
"Dinleneceksin."
"Tabii komutanım."
"Aras, dalga geçme benimle!"
Gülümseyerek yüzüme döndü.
"Sen kızınca çok tatlı oluyorsun,"
Derin bir nefes aldım.
"Allah'ım, sabır ver."
......
Araba malikânenin önünde durduğunda yavaşça indik ve arasın koluna girdim.
"Dikkat et"
"Tamam güzelim*
Eve girer girmez odaya çıktık arkasında ki yastıkları düzelttim.
Elimi tuttu, parmaklarını parmaklarıma geçirdi.
"Gel buraya."

Dikkatlice ona yaklaştım. Beni kendisine doğru çekmek istediğinde hemen durdurdum.
"Yavaş! Yaraların var!"
"Tuana, sarılacağım sadece."
"Tamam dikkat et"

"Nasıl hissediyorsun?"
"İyiyim."
"Yağmur mesaj attı birazdan burda olurlar"
"Yağız"
"Oda geliyor burda kalıcak Bora ve eslemde geliyor"
"Gelsinler bakalım"
"Aç mısın"
"Yok güzelim"
"Birşey icer misin"
"Hayır"
Kapının çalması ile odadan çıktım merdivenin korkuluklarından tutundum ve aşağı baktım gelmişlerdi onlar salona geçerken bende Aras ile aşağı indim.
"Hoşgeldiniz"
"Hoşbulduk,Abi iyi misin"
"Kızım daha bu sabah gördün*
"Ne var merak ettim*
"Sakin olun ya"dedi yağmur.
"Aynen yağız sen nasılsın"
*İyi yenge yağmur hanım bakıyor "
"Offf bir bakıcı olmadığım kalmıştı"
"Şikayetçi misin"
*Evet"
"Hastanede öyle demiyordun*demesi ile yağmur kaşlarını çatarak ona baktı yağız ise sırıttı biz ise onlara bakiyorduk.
"Ne demiş kii*dedim hemen.
*Birşey dem-"
"Yağız çok korktum, Korkuyorum hadi uyan dedi"onu taklit ederek Yağmur ise bize bakıp kafasını iki yana salladı.
"Tamamen iftira"
"Tuana alıyor musun kokuyu"dedi Eslem bende ona baktım.
"Ne kokusu be"dedi yağmur..
"Havada aşk kokusu var"demesi ile yağmur yastığı esleme attı gülmekten karnım ağrımıştı.
Eslem'in attığı yastık Yağmur'un omzuna çarpıp yere düşerken Yağız hâlâ sırıtmaya devam ediyordu.
Yağmur, eline geçirdiği diğer yastığı bu kez Yağız'a fırlattı.
Yağız acıyla yüzünü buruşturdu ama hala gülüyordu.
"Sen de sus artık!"
"Ne yaptım ben ya duygularını ortaya çıkardım sadece."
"Yağız!"
"Efendim, güzelim?"

Salonda bir anda sessizlik oldu.
Yağmur'un gözleri kocaman açıldı. Eslem ağzını eliyle kapatırken ben Aras'ın omzuna yaslanıp gülmemek için kendimi zor tutuyordum.

Yağız ise sanki dünyanın en normal şeyini söylemiş gibi koltuğa yayıldı.
"Ne var? Güzelim demek de mi yasak?"
Yağmur parmağını ona doğru uzattı.
"Bak, seni şu an burada boğarım!"
"Önce bir sarıl, sonra boğarsın. Sıraya koyalım işleri."
"Allahım günahım neydi ya sen kurtar beni!"
"Ama seninle beraber olursak daha güzel olur."
Eslem dayanamadı, kahkahayı bastı.
"Ya ben bu ikiliyi her gün izlemek istiyorum!"
"Ben istemiyorum!" diye bağırdı Yağmur.
Bu kez kahkahamı tutamadım. Aras da yanımda gülüyordu ama gülünce yüzünü buruşturduğunu fark ettim.
Hemen ona döndüm.

"Aras!"
"Ne?"
"Canın acıdı mı?"
"Hayır, güzelim."
"Yüzünü buruşturdun."
" güldüm sadece."
Salondaki herkes bize döndü.
Aras elimi tuttu, parmaklarını parmaklarıma geçirdi.

"Tamam, gülmüyorum."
"İyi."
"Sen de kaşlarını çatma."
"Çatacağım!"
Dudaklarının kenarı kıvrıldı.
"Çat, güzelim"
Yüzümü buruşturdum.
"Aras, herkesin içinde yapma şunu."
"Ne yaptım."
****
Bir süre sonra herkes salona yerleşmişti. Bora ile Eslem yan yana oturmuş, kendi aralarında bir şeyler konuşuyorlardı. Yağmur, Yağız'dan uzak durmak için koltuğun diğer ucuna geçmişti ama Yağız'ın bundan haberi yokmuş gibi davranması beni ayrıca eğlendiriyordu.

Akşama doğru onlar giderken bizde odaya çıktık arasın üzerini degistirmesine yardime ettim sırt üstü uzandı bende dolaptan bir pijama takımı alıp banyoya geçtim rutin işlerimi halledip üzerimi değiştirdim ve odaya döndüm yatağın ucuna kırıldım....