22.BÖLÜM=FİLM GECESİ

Sara gittikten sonra evin içi bir anda sessizleşmişti.

Az önce koridorlarda duyulan konuşmalar, küçük kahkahalar ve ayak sesleri yerini

derin bir sessizliğe bırakmıştı. Kol da Sara’yı bırakmak için onunla birlikte gitmişti.

Ben ise mutfakta tek başıma oturmuş, önümdeki bardağa dalmıştım.

Son günlerde hayatımın ne kadar değiştiğini düşünüyordum. Annemi kaybetmiştim

Bir kurt olduğumu öğrenmiştim. Mikaelson ailesinin sırlarının içine girmiştim.

Üstelik Klaus’la aramdaki o açıklanması zor bağ artık hayatımın bir parçasıydı.

Bazen bütün bunların gerçekten yaşandığına inanmakta zorlanıyordum

Tam o sırada arkamdan küçük ayak sesleri duydum.

Başımı çevirdiğimde Hope kapının yanında duruyordu “Lara.” Dedi hope

Yüzündeki ifadeyi görünce hemen gülümsedim.”Ne oldu canım?” Diye sordum

Hope birkaç saniye düşündü, sonra yanıma gelip sandalyenin kenarına tutundu.

“Film gecesi yapalım mı?” Diye sordu hope gülümserek gülümsemesi gerçekten çok tatlıydı

O gülümsemeyi kırmak hiç istemezdim

İstemeden yüzümde daha büyük bir gülümseme oluştu. “Tabii ki canım.” Dedim

Hope’un gözleri parladı.”Babam da gelsin.” Dedi hope “Elbette. Hadi git çağır bakalım.” Dedim

Hope hemen salondan çıkıp babasını aramaya gitti.Ben de mutfağa döndüm
.
Bir süre sonra mısırları hazırlamaya başladım. Tencerenin içinden

gelen patlama seslerini dinlerken istemsizce gülümsedim.

Belki de bugün ihtiyacım olan şey tam olarak buydu. Büyük konuşmalar değil. Tehlikeler değil.Geçmişi düşünmek değil.

Sadece sıcak bir salon, bir film, patlamış mısır ve sevdiğim insanların yanımda olması…

Bazen insanın ihtiyacı olan huzur, sandığından çok daha küçük şeylerin içinde saklı oluyordu.

Mısırlar hazır olduğunda büyük kaseyi alıp salona geçtim

Kapıdan içeri girdiğimde Klaus ve Hope çoktan koltuğa yerleşmişti. Hope elindeki kumandayı

tutuyor, televizyon ekranındaki filmler arasında seçim yapmaya çalışıyordu.

Beni görünce hemen döndü.”Lara! Gel!” Dedi hope Kaseyi masaya bırakıp yanlarına oturdum.

“Buradayım küçük kurt” dedim Hope televizyona bakmaya devam etti “Animasyon izleyelim.” Dedi hope

Klaus koltuğa yaslanıp kızına baktı.”Sen ne dersen o olur, küçük kurt.” Dedi klaus

Hope gururla gülümsedi. Ben de ona baktım.”Peki hangi animasyon filmini izlemek istersin?” Diye sordum

Hope birkaç saniye düşündü. Sonra yüzünde kocaman bir gülümsemeyle:”Troller!” Dedi hope

Klaus kaşlarını hafifçe kaldırdı.”Troller mi?” Diye sordu klaus Hope başını hızla salladı.”Evet!” Dedi hope

Klaus bana baktı.”Anlaşılan karar verilmiş.” Dedi klaus

Gülerek kumandayı elime aldım.”Tamam o zaman. Troller” dedim ve Filmi açtım
.
Ekran aydınlanırken salonun ışıklarını biraz kıstık. Hope hemen battaniyeyi üzerine çekti ve dikkatini tamamen televizyona verdi.

Film başladığında yerinde duramıyordu
.
Karakterler ekranda hareket ettikçe heyecanlanıyor, bazı sahnelerde gülüyor, bazen de bize dönüp:

“Gördünüz mü?” diye soruyordu. Onu böyle görmek çok tatlı ve güzeldi bence

Ben ve Klaus ise çoğu zaman filmden çok Hope’u izliyorduk.

Onun yüzündeki mutluluğu görmek gerçekten güzeldi.

Bir süre sonra Klaus bana doğru hafifçe eğildi. Sesi alçaktı.”Bu ona iyi geldi, Lara. Sağ ol.” Dedi klaus

Ona baktım “ne demek?” Dedim Klaus gözlerini Hope’a çevirdi.”Son zamanlarda çok fazla şey yaşadı. Onu böyle gülerken görmek…” dedi

Ama Sözünün devamını getirmedi. Ben de Hope’a baktım.”Hope’un mutluluğu benim mutluluğum.” Dedim

Klaus bu kez bana baktı. Gözlerinde kısa bir an için o sert ifadeden eser kalmamıştı.

Sanki o sert adam gitmiş yerine iyi bir baba olan klaus MİKAELSON gelmişti ama her hali ile onu seviyordum belkide

Belkide klaus gerçekten yaralarıma ve hayatıma iyi gelen bir kişiydi bunu asla bilemezdim

Yüzünde klausun Sadece sıcak, sessiz bir gülümseme vardı. Ben de ona baktım.”Klaus” dedim

“Efendim?” Dedi klaus “Teşekkür ederim.” Dedim Kaşlarını hafifçe çattı.”Ne için?” Diye sordu

Bir an sustum. Sonra içimden geçenleri söyledim.”Her zaman yanımda olduğun için.” Dedim

Klaus’un yüzündeki gülümseme biraz daha belirginleşti.”Her zaman yanındayım, Lara.” Dedi klaus

Bu cümle içimde garip bir huzur bıraktı. Başımı tekrar televizyona çevirdim. Film devam ediyordu.

Hope biraz önceki kadar hareketli değildi artık. Battaniyenin altında yavaş yavaş koltuğa gömülmeye başlamıştı.

Birkaç dakika sonra küçük bir esneme sesi duydum Hope gözlerini ovuşturdu. Ben de istemsizce esnedim.

Klaus bunu fark edip hafifçe gülümsedi.”Siz ikiniz de uykuya yeniliyorsunuz galiba.” Dedi klaus

“Ben uykulu değilim…” demeye çalıştım ama tam o anda bir kez daha esnedim
.
Klaus sessizce güldü.”Elbette değilsin.” Dedi Gözlerimi devirdim.”Tamam, belki biraz.” Dedim

Başımı koltuğa yasladım. Ama birkaç saniye sonra başım yavaşça Klaus’un omzuna düştü.

Klaus kıpırdamadı. Sadece üzerimdeki battaniyeyi biraz daha düzeltti.

Hope da diğer taraftan bana doğru sokuldu. Başını koluma yasladı ve gözlerini kapattı.

Ekranın ışığı salonu hafifçe aydınlatıyordu.

Ben gözlerimi kapatmadan önce son kez ekrana baktım. Sonra Klaus’un sakin sesini duydum.”İyi geceler, Lara” dedi klaus
.
Gözlerim kapandı. İlk kez uzun zamandır hiçbir şey düşünmek istemiyordum.

Sadece o anın huzurunda kalmak istiyordum.

Ve o gece, Mikaelson malikanesinin büyük salonunda üç kişi aynı koltukta sessizce uykuya daldık.

Film ise arka planda devam ediyordu ama en huzurlu anlardan biriydi benim için

KLASUN GÖZÜNDEN ANLATIM
Lara ve hope uyuduktan sonra onlara baktım ikisiyde sanki derin uykuda uyuyormuş gibiydi

Lara çok zor şeyler yaşadı bu zamana kadar bu film gecesi ona iyi gelmişti hem banada iyi gelmişti

Neden mi lara olan duygularımı anlamıştım sanırım ona aşıktım evet ona aşıktım

Aşık olacağımı hiç beklemezdim ama oldum işte sonuçta aşk hiç beklemediğin yerden gelir

Benimde beklediğim yerden geldi onu korumak için her şeyi yapmaya hazırdım

Hemde herşeyi dışarda olan düşmanlarım vardı Lucien vardı ve Lucien söylediği kişi vardı

Ama ne olursa olsun Lara aşıktım ve onu korumak için ne gerekiyorsa yapacaktım

Çünkü o hope’tan sonra benim her şeyimdi bunu herkes bilmiyordu ama ben duygularımı biliyordum

Laraya gerçekten aşıktım ve aşıkımı boşa çıkarmaya hiç niyetim yoktu hemde hiç

Bir beyaz Laleler açacaktı karanlıkta açan beyaz Laleler bizim aşkımız olacaktı

Asıl hikaye şimdi başlıyordu çünkü bu günsen sonra bizi bir fırtına bekliyordu o fırtına aşıp

Özgür ve güzel bir dünya adım atacaktık