21.BÖLÜM=BAĞIN GÜÇÜ

LUCIEN GÖZÜNDEN ANLATIM;
Odanın içi sessizdi. Pencerenin önünde durmuş, New Orleans’ın gece ışıklarını izliyordum. Yanımda duran kadın ise sabırsızca odanın içinde dolaşıyordu.

Masadaki bardağı elime aldım ve ona baktım.”Plan başarısız oldu.” Dedim Kadın durdu.”Başarısız mı?” Diye sordu

“Evet. Lara hâlâ Klaus’un yanında.” Dedim

Kadın birkaç saniye sessiz kaldı. Ardından saçlarını omzunun üzerinden geriye attı.

“O kızın Klaus’un çevresinden uzaklaşması gerekiyor” dedi kadın Gülümsedim.”Bunu biliyorum” dedim

“O zaman neden hâlâ orada?” Diye sordu kadın sert bir ses tonu ile “Çünkü aralarındaki bağ tahmin ettiğimden çok daha güçlü.” Dedim

Kadının yüzündeki öfke belirginleşti.”O bağ yüzünden Klaus’a yaklaşamıyorum.” Dedi kadın

“Bağ sadece ikisinin birbirine bağlı olması değil. Lara’nın Klaus’a duyduğu güven de onu koruyor. Klaus da onu korumaya başladı.” Dedim

Kadın masaya yaklaştı.”O zaman o bağı bozacak bir şey bul, Lucien.” Dedi kadın

Ona baktım.”Annesini öldürdüm. Daha ne yapmamı bekliyorsun?” Dedim

Kadının gözlerinde soğuk bir ifade belirdi.”Daha fazlasını.” Dedi kadın”Sabırsızlanıyorsun.” Dedim

“Çünkü Klaus’la bitmemiş bir hesabım var.” Dedi Kadın pencereye doğru yürüdü.

“Sen de biliyorsun. Klaus benim hayatımı mahvetti. Onun yüzünden kaybettiğim şeylerin hesabını hâlâ kapatmadım.” Dedi kadın

Başımı salladım.”Biliyorum.” Dedim Kadın bana döndü “O kız ölürse Klaus’un en büyük zayıflığını ortadan kaldırmış oluruz.” Dedi kadın

“Belki.” Dedim “Belki” istemiyorum, Lucien.” Dedi kadın Gülümsedim.

“Merak etme. Bağı bozmanın bir yolunu biliyorum.” Dedim Kadın kaşlarını kaldırdı.”Nasıl?” Diye sordu kadın

“Bir cadı.” Dedim “Cadı mı?” Diye sordu kadın

“Evet. Eski büyüler hakkında çok şey biliyor. Eğer doğru büyüyü bulursak Lara ile Klaus arasındaki bağı zayıflatabilir.” Dedim

Kadının yüzünde ilk defa memnuniyet belirdi. “Güzel” dedi kadın “Ama acele etmeyeceğiz.” Dedim

“Neden?” Diye sordu kadın “Çünkü Klaus’u tanıyorum. Ona doğrudan saldırırsak Lara’yı daha sıkı korur. Önce güvenini sarsacağız.” Dedim

Kadın bana baktı.”Ve sonra?” Diye sordu kadın”Sonra bağın kendisi bize karşı koyamayacak hâle gelecek.” Dedim

Kadın hafifçe gülümsedi.”Sana güveneceğimi hep biliyordum, Lucien” dedi kadın
.
“Ben de sana güveneceğimi biliyordum” dedim Kadın pencerenin önüne geçti.”Eğer bunu başarırsak ikimiz de istediğimizi elde edeceğiz.” Dedi kadın

“Evet.” Dedim “Klaus Mikaelson sonunda kaybedecek.” Dedi kadın

Gözlerimi karanlık New Orleans sokaklarına çevirdim.”Bu kez kaçamayacak.” Dedim

İkimiz de sessizce dışarı baktık. Planımız başlamıştı Ve Klaus’un henüz bundan haberi bile yoktu.

Onun bitirmek baya güzel olacaktı hemde baya güzel bir duygu olacaktı

LARANIN GÖZÜNDEN ANLATIM;
Dönüşümümün üzerinden bir gün geçmişti.

Sabah gözlerimi açtığımda kendimi hiç beklemediğim kadar iyi hissediyordum. Vücudumda hafif bir yorgunluk vardı ama dünkü kadar kötü değildi.

Yataktan kalkıp banyoya girdim. Sıcak bir duş aldıktan sonra saçlarımı kuruttum ve üzerimi değiştirdim.

Aynada kendime baktım. Dün gece olanlardan sonra hâlâ kendimi tam olarak tanıyamıyordum.

Artık sadece Lara değildim. İçimde başka bir şey vardı. Bir kurt.

Ama bunu kabullenmeye çalışıyordum. Odadan çıkıp merdivenlerden aşağı indim.

Bahçeden gelen kahkaha sesini duyunca dışarı çıktım.

Hope masanın başında oturmuş resim yapıyordu. Beni görünce yüzü aydınlandı.”Lara!” Dedi hope

Yanına gittim.”Günaydın, küçük ressam.” Dedim

Hope hemen yanındaki sandalyeyi gösterdi.”Buraya otur. Senin için yer yaptım.” Dedi hope

Gülümseyerek oturdum “Ne çiziyorsun?” Diye sordum “Kelebek” dedi hope

Boyalarını gösterdi.”Bak, bunu da ben yaptım.” Dedi hope “Çok güzel olmuş” dedim

Hope gururla gülümsedi.”Bir tane de sen yap.” Dedi hope “Tamam.” Dedim Elime fırçayı aldım.

Birlikte resim yapmaya başladık. Bir süre sonra Hope bana baktı.”Dün gece korktun mu?” Diye sordu hope

Elimdeki fırça durdu.”Biraz.” Dedim “iAma babam yanındaydı” dedi hope “Evet.” Xediö

Hope gülümsedi.”Babam seni korur.” Dedi hope Ona baktım.”Bunu nereden biliyorsun?” Diye sordum

“Çünkü babam sevdiği insanları korur.” Dedi hope Bu cümle beni düşündürdü
.
Hope belki küçük olabilirdi ama Klaus’u herkesten daha iyi tanıyordu.

Ders başlamadan önce Sara’yla kampüsteki kafede buluştuk.

Bir süredir ona gerçeği anlatmayı düşünüyordum. Sonunda derin bir nefes aldım.

“Sara, sana bir şey anlatmam gerekiyor” dedim Sara bana dikkatle baktı.

“Anlat kanka. Ses tonundan önemli bir şey olduğu belli.” Dedi sara Ellerimi birbirine kenetledim.

“Klaus hakkında” dedim “Klaus’a ne olmuş?” Diye sordu sara “Aslında… sana uzun zamandır söylemediğim bir şey var.” Dedim

Sara kaşlarını kaldırdı.” Tamam, şimdi gerçekten merak ettim.” Dedi sara Ona her şeyi anlatmaya başladım.

Klaus’un vampir olduğunu… Mikaelson ailesinin vampir olduğunu…

Klaus’un aynı zamanda kurt tarafının bulunduğunu

Ve benim de ilk dönüşümümü yaşadığımı.

Sonra Klaus’la aramızdaki bağı anlattım.

Sara uzun süre hiçbir şey söylemedi. Sadece beni dinledi. Konuşmam bittiğinde birkaç saniye sessizlik oldu.

“Neden bana daha önce anlatmadın?” Diye sordu sara Gözlerimi yere indirdim.

“Seni bu dünyadan uzak tutmak istedim.” Dedim “Lara…” dedi sara “Korkmanı istemedim. Normal hayatına devam etmeni istedim.” Dedim

Sara derin bir nefes aldı.”Ama artık normal hayat diye bir şey kalmadı, değil mi?” Diye sordu sara

Başımı salladım “Özellikle annem öldükten sonra.” Dedim Sara’nın yüzü ciddileşti.”Lucien denen adam mı?” Diye sordu

“Evet.” Dedim “Anneni o mu öldürdü?” Diye sordu “Evet.” Dedim Sara’nın gözleri büyüdü.”Tanrım…” dedi

Bir süre sessiz kaldıktan sonra elimi tuttu.”. Taman Şunu bilmeni istiyorum. Ne olursa olsun yalnız değilsin” dedi sara

Gözlerim doldu.”Gerçekten mi?” Diye sordum “Tabii ki. Arkadaşınsam böyle zamanlarda yanında olacağım.” Dedi sara

Gülümsedim.”Bugün benimle Mikaelson konağına gelir misin?” Diye sordum “Neden?” Diye sordu sara

“Klaus’a artık her şeyi bildiğini söylemek istiyorum.” Dedim Sara biraz düşündü.”Tamam. Geliyorum.” Dedi sara

Konağa girdiğimizde herkes salondaydı. Klaus bizi görünce kaşlarını kaldırdı. “Lara?” Dedi klaus

Sara’nın arkasından içeri girdim.”Sana bir şey söylemem gerekiyor.” Dedim Klaus’un bakışları ciddileşti

“Ne oldu?” Diye sordu klaus “Sara artık her şeyi biliyor.” Dedim Klaus önce Sara’ya, sonra bana baktı.

“Her şeyi mi?” Diye sordu “Evet.” Dedim Sara biraz çekingen bir şekilde başını salladı “Bana anlattı” Dedi sara

Klaus birkaç saniye düşündü. Sonra sakin bir sesle konuştu. “O zaman Sara’nın güvenliği de artık bizim sorumluluğumuz” dedi klaus

Sara şaşkınlıkla baktı.”Benim güvenliğim mi?” Diye sordu Tam o sırada Kol yanımıza geldi.

“Merak etme, seni koruyacak birini biliyorum.” Dedi kol Sara ona baktı. Kol hafifçe gülümsedi.”Ben.” Dedi kol

Sara’nın yüzündeki ifade değişti.”Teşekkürler ama gerek yok.” Dedi sara

Kol güldü. “Bence var.” Dedi kol Sara gözlerini devirdi.”Sen hep böyle misin?” Diye sordu sara

“Nasıl?” Diye sordu kol “Kendine bu kadar güvenen.” Dedi sara Kol omuz silkti.”Genellikle.” Dedi

Sara başını iki yana salladı.”Harika. Tam da ihtiyacım olan şey buydu.” Dedi sara kol gülümsedi

“Merak etme güzelim çok eğlenceli olacak” dedi kol “Aynen kesin” dedi sara Ben istemsizce güldüm.

Artık bunu sara biliyordu korunması gereken kişilerden biri olmuştu ama saranın bilmediği

Bir şey vardı orda hayatını nasıl bir yere geleceği olacaktı