Gümüş Ve Yakut

Adrian Vance, parmaklarının arasındaki gümüş ve yakut işlemeli tacı Luna’nın başından aşağı, tam şakaklarının üzerine yavaşça yerleştirdi. Tacın soğuk metali Luna’nın cildine değdiği an, şakaklarından tüm omurgasına yayılan elektirğe benzer taze bir güç dalgası hissetti.
Salondaki alkışlar ve hayranlık dolu fısıltılar artık birer uğultudan ibaretti.
"Hoş geldin Luna," diye fısıldadı Adrian, eğilip Luna’nın elinin üstüne tüy kadar hafif bir öpücük kondurarak. "Artık sahnelerin zayıf dünyasına ait değilsin. Gerçek av başladı."
Adrian, Luna’nın beline nazik ama bir o kadar da sarsılmaz bir hakimiyetle sarılarak onu sahneden arkaya, tiyatronun özel protokol çıkışına doğru yönlendirdi. Sahne arkasındaki balerinler, koreograf Victor ve görevliler korkuyla karışık bir hürmetle kenara çekiliyor, kimse yollarına çıkmaya cesaret edemiyordu.
Tiyatronun arka kapısından çıktıklarında, dışarıda onları bekleyen siyah, filmli camlı devasa bir SUV araç duruyordu. Aracın kapısını açan siyah takım elbiseli muhafızlar, başlarını hürmetle öne eğdiler.
Luna arabaya binerken başını son kez gökyüzüne kaldırdı. Bulutların arasından sıyrılan dolunay, gümüşi ışığını doğrudan üzerlerine salıyordu. Artık duyuları o kadar keskindi ki, rüzgarın taşıdığı nemi, ormanın derinliklerinden gelen toprak kokusunu ve şehirdeki binlerce insanın kalp atışını aynı anda duyabiliyordu.
Araba hızla şehirden uzaklaşıp dik çam ormanlarıyla kaplı sisli dağ yoluna tırmanmaya başladı.
Yan koltukta oturan Adrian, gümüş kaplama köstekli saatini çıkarıp tıkırtısını dinlerken konuştu:
"Elara'nın omurgası kırıldı ama ölmedi. Soruşturma açılacak, akademi polisle ve basınla dolacak. Ama senin için o defter kapandı Luna. Şehirdekiler sadece bir kaza izledi. Bizimkiler ise yeni bir liderin uyanışını."
"Nereye gidiyoruz Adrian?" diye sordu Luna. Sesi son derece sakindi; bilinmeyene giden birinin korkusunu değil, mülkünü teslim almaya giden bir kraliçenin özgüvenini taşıyordu.
Adrian saatin kapağını kapattı ve başını Luna’ya çevirdi. Gözlerindeki altın sarısı pırıltı karanlıkta bir meşale gibi yanıyordu.
"Klanın kalbine... Sisli Vadi Malikânesi’ne," dedi Adrian. "Bu gece seni sadece ben kabul etmedim Luna. Konsey ve sürünün diğer üyeleri de oradalar. Ve inan bana, hepsi senin o kanlı taçla içeri girmesini bekliyor."