3. Bölüm

Ecrin bir şey konuşabilir miyiz seninle?" Eylül ün seslenişi ile ona doğru döndüm. Size daha Eylül ü de anlamamıştım değil mi? Tüh unutmuşum. Bağışlayın lütfen. Neyse bir dakika bekleyin . Eylül ile konuştuktan sonra size anlatıcam.

"Gel dinlenme odasına gidelim ayak üstü konuşmayı sevmem."

"Peki." Dinlenme odasına gittik . Artık konuşması için Eylül e baktım. Dudaklarını kemiriyordu. Biraz daha konuşmaz ise o dolgun dudaklarına bir tane yapıştıracaktım.

"Seni bekliyorum."

"Hani geçen gece şu hasta yakını saldırmıştı ya bana. Onunla ilgili bir şey söyleyecektim. "

"Ne gibi bir şey?"

"Şeyma benim kız kardeşim. "Bu kadar açık sözlü olmasını beklemiyordum. Ufak çaplı şokumu atlattıktan sonra açıklaması için ona baktım . Gerçek olamazdı.

"O gece bana o yüzden saldırdı. Yani hasta ile alakası yok saldırmasının . Sadece kuyruk acısı çekiyor. "

"Nasıl olabilir hala aklım almıyor. Peki onun ne işi var burda ?"

"Bilmem. Şu an memlekette olması gerekiyordu. Yani ben öyle biliyorum. İnşallah oradakilere bir şeyler ötmez. Ecrin ben korkuyorum. Ya yerimi bulursalar?"

"Öyle bir şey yapacağını sanmıyorum. Korkma ben yanındayım. Seni hep koruyacağım "

"İyi ki yanımdasın. "Başına omzuma koyup ağlamaya başladı. Bende kollarımı iki yanından sardım ve onu kendime doğru çektim.

Son kez hastalarımı kontrol edip çıkacaktım. Zaten akşam yemeğini kaçırmıştım. Bu aralar pek dengeli beslenemiyordum. Çoğu öğünü ihmal ediyordum. Tıpkı oğlumu ihmal ettiğim gibi.

İlk olarak futbolcu hastadan başladım. Zaten yarın sabah ifadesi alınacaktı. Çünkü karnında kesik vardı ve bize futbol oynarken düştüğünü söylemişti. Karnındaki yaradan bahsetmemişti. Ayrıca sabaha karşı futbol oynaması da pek mantıklı gelmiyordu .

"Kendinizi nasıl hissediyorsunuz?"

"Daha iyiyim."

"Pekala . Yarın sabah ifadeniz alınacak. Uyuyup toparlansanız iyi edersiniz."

"Bakın doktor hanım inanın nasıl olduğunu hatırlamıyorum. "

"O yüzden ifadenizi alacaklar zaten. Hiçbir şey hatırlamıyorsanız bu benim sorunum değil. "

"Peki. Ne zaman taburcu olurum?"

"Gitmeyi bu kadar çok mu istiyorsunuz?"

"Aslında ne kadar kalırsam o kadar dinlenmiş olurum. "Öff yeter gerçekten. Bir an önce gitse de kurtulsam.

"Bir hafta sonra taburcu olursunuz. Tabi daha erken veya daha geç çıkmak sizin elinizde. "

"Siz kalmamı mı isterdiniz yoksa gitmemi mi?" Sabrımı sınıyordu.

"Hiçbir hastanın burda kalmasını istemem. Bu onlar için bir kötülük olur. "Yine de kibarlıktan ödün vermedim.

"Benim burdan ayrılmam benim için iyilik olmaz bence . Sizden uzaklaşmak iyi gelmez bana ." Resmen flört ediyordu! Yok arkadaş bunlar ciddi ciddi benim sabrımı zorluyordu.

"Bakın beyefendi,biz hastaların saçma sapan hareketlerini çekmek zorunda değiliz. Kendinize gelin. Şu an sizi muayene ediyorsam kız arkadaşınız diğer doktora saldırdığı içindir. Daha fazla haddinizi aşmayın. "

"Ne dedim ki ben şimdi. Hem ayrıca Şeyma meselesini konuştuğumuzu düşünüyorum. "

"Benimle konuştunuz. Diğer doktor ile değil. "Kapıyı arkamdan kapattım. Öldürmemek için zor tuttum kendimi. Ne kadar gereksiz bir insan . Kendimi kapının yanındaki koltuklara bıraktım. Göğüs kafesim sıkışıyordu. Babamdan bana miras kalan acıdan biri de buydu. Elimi kalbimin üstüne koyup sakinleşmeye çalıştım. Koridorda beni gören Eylül koşarak yanıma geldi.

"Ecrin iyi misin? Ne oldu yine?"

"Yine sıkıştı kalbim. "

" Birisine mi sinirlendin?"

"Yok . Ani geldi." Yalan söylüyordum. Sinirlendiğim için olmuştu. Ama ona söyleyemedim. Zaten hastadan men edilmişti. Başını belaya sokamazdım.

"Gel acile gidelim. Biraz uzanırsın. İlaçlarını aldın mı? Olumsuz anlamda başımı salladım. Kaşlarını çattı.

"Dur tahmin edeyim yemek de yemedin . Ecrin ne zaman kendini önemseyeceksin? Kendine önem vermiyor olabilirsin ama senin bir çocuğun var. Kendine gel artık. "Haklıydı. Kendimi düşünmüyor isem bile Urası düşünmeliyim. Beni güzel yerden vurmuştu .

"Şimdi gel dinlen biraz . Sonra beraber yemek yiyelim. "

"Uras yalnız kalır. "

"Tamam sizde yiyelim. Hem Urası uzun zamandır görmedim. "

"Olur."

"Sen dinlenme odasına geç. Kalan hastalarına ben bakarım. "

"Teşekkür ederim. "

"Ne demek aşkım. "Sıkı sıkı sarıldı bana. Başımı omzuna yasladım. İyi ki onunla tanışmıştık.

Benim evime gitmek üzere yola koyulduk. Arabayı Eylül sürmek istemişti. Bende yan tarafındaki koltuğa oturdum. Paketinden bir tane sigara çıkardım. Tam dudaklarıma yerleştirecekken Eylül sigarayı elimden aldı.

"Aç karnına içmemen gerektiğini daha kaç kere söyleyeceğim?" Onu takmayıp yeni bir sigara çıkardım. Bu sefer çakmağı aldı elimden.

"Bilmem farkında mısın ama durumun hiç iyi değil. Şu halde bile sigara içiyorsun. "

"Çünkü içmek istiyorum. "Torpidodan yedek çakmağı aldım ve sigaramı yaktım. Camı açıp sigaramı içmeye devam ettim.

"Anlat hadi. "Neyden bahsediyordu?

"Neyi anlatayım? "

"Bir sıkıntı var. "Sıkıntı her zaman vardı.

"Bir sıkıntı yok "

"Her zaman böyle ketum olmak zorunda mısın?"

"Ketum olacak bir konu yok. "

"İyi. "Eylül ü tanıştıracaktım sizinle. Eylül ile üniversitede tanışmıştık. İlk başlarda pek samimi değildik. Ta ki o güne kadar. Berkenin beni terk ettiği gün lavaboda kriz geçirerek ağlıyordum. Tabi kalbim bu kadarına müsade etmediği için baygınlık geçirmiştim. Beni bulup hastaneye yetiştiren oydu. Kalp spazmı geçirmiştim ve o beni bulmasaydı yaşamıyor olacaktım. Oğlumu yalnız bırakmış olacaktım.

O günden sonra samimi olduğum iki kişi vardı. Eylül bunlardan biriydi. Tabi onun da benim gibi acıları vardı. Aptal kız kardeşi yüzünden hayatı mahvolmuştu. Bazen bunca yaşananlara rağmen nasıl bu kadar hayat dolu olduğunu düşünüyordum.

"Nuran hanım ile aranız nasıl?" Berbat . Kendisinden nefret ediyordum. Cezail amcayı aldatıyordu. Ve ben bunu bildiğim için benden nefret ediyordu. Sürekli beni Cezail amcaya karşı küçük düşürmeye çalıyordu. Onu ifşalamamamın tek nedeni 4 yaşındaki oğluydu. Evet gelini ile aynı sene hamile kalmıştı! Berken in öz annesi değildi.

"Aynı. İkimizde birbirimizden nefret ediyoruz. "

"Söylemeyi planlıyor musun?"

"Şimdilik değil. "

"Merhametine hayranım. "

"Yapamam ki ben . Onu ispiyonlayamam. Oğlu annesiz kalmak için çok küçük. Her seferinde bu defa söyleyeceğim diyorum sonra onu görüyorum. Aklıma Uras geliyor. Ben o çocuğa bu haksızlığı yapamam."

"Sen bilirsin. Ama yine de yaptığı tüm o iğneleyici laflara bir çözüm bulmalısın. "

"Çözümün gelmesini bekliyorum. "

"O ne demek?"

"Gelirse görürsün. "

"Sen yine ne işler karıştırıyorsun?"

"Bir iş karıştırdığı falan yok. Rahat ol. Demek istediğim onun da vakti gelecek. "

"Pekala. Dediğin gibi olsun. "

Kapının önündeydik ama kapı bir türlü açılmıyordu. Anahtar yuvasına bir türlü oturmuyordu.

"Anahtarın bu olduğuna emin misin?"

"Evet . Benim bi ev anahtarım birde dolap anahtarım var. Başka bir sıkıntı olmalı. "

"İçeriden kilitlenmiş olabilir mi? Eğer İçeriden kilitleyip anahtarı üzerinde bıraktıysa kapı açılmaz. "

"Zerda yı mı arayayım şimdi?"

"Kapıda kalmak istemiyorsan evet."

"Dur arayayım. "Telefonumu çantamdan çıkarıp Zerda yı aradım. Telefonu çalıyordu ama bakan kimse yoktu. Birden duyduğum seslere kulak kesildim.

"Ecrin arıyor. Seni görmesini istemiyorsan çabuk dışarı çık. "

"Hani bu saatte gelmezdi?" Bu bir erkek sesiydi.

Bu kız ben yokken eve erkek mi sokuyordu? Eğer böyle bir şey yaptıysa bunu yanına bırakmayacağım.

Güvenip oğlumu emanet ettiğim kadın eve erkek getiriyordu.

Bunun bir cezası olacaktı.

Evet sonunda bölümü duzenleyebildim. Bir haftadır sağlık sorunlarıyla uğraşıyorum.

Herhangi bir sıkıntı olmadıkça her hafta bölüm atmayı planlıyorum.

Henüz kurgunun başında olduğumuz için pek olay yaşanmıyor. Merak etmeyin ilerleyen bölümlerde nefesinizi tutacaksınız.

Karakterlerin modellerini bugün atmayı planlıyorum. Beğeneceginizi düşünüyorum.

Bir sonraki bölümü Berken in ağzından okuyacağız.

Sizce evdeki erkek sesi kime ait?

Sizce Ecrin Serhatcan a yüz verecek mi ?

Berken in döneceğini düşünüyor musunuz ya da Sizce neden gitti ?

Tüm bu sorular ilerleyen bölümlerde netleşecek.

Kendinize iyi bakın 🥰🥰