23. bölüm · KALBE İKİNCİ ŞANS 1
KABUSTAN UYANAN KALP
Hastanedeki tüm yaşananlardan sonra Eren, Yıldız’ı yavaşça kucağına aldı ve eve götürdü. Eve girer girmez Yıldız’ın yüzünü elleri arasına aldı.
“Artık güvendesin güzelim… burası senin evin, benim yanım,” dedi yumuşak bir sesle.
Yıldız sadece başını salladı. Gözleri hâlâ korku doluydu ama Eren’in yanında olmak ona iyi geliyordu.
Geceye doğru kapı sertçe çalındı.
Eren kapıyı açtığında karşısında Burak Bey duruyordu; yüzü öfkeyle kasılmıştı.
“Eren, seninle konuşmamız lazım,” dedi sert bir tonla.
Eren dişlerini sıktı. “Şu an zamanı değil.”
Burak bir adım attı, içeri girmek ister gibi.
Yıldız kapı arkasından göründü. Burak’ın yüz ifadesi bir anda değişti.
“Ben… bir şey yapmaya gelmedim. Ama bu iş daha bitmedi,” deyip geri çekildi ve uzaklaştı.
Eren kapıyı hızla kapatıp Yıldız’a döndü.
“Bir daha seni rahatsız edemeyecek. Ben buradayım, tamam mı?”
Yıldız hafifçe başını salladı. Bir şey söylemek istedi ama sesi çıkmadı.
Yıldız o gece Eren’in yanında uyumaya çalıştı ama başını yastığa koyar koymaz kabuslar sardı.
Ebru’nun onu bağlayışı…
Yumruklar…
Kan…
Boğulduğu o an…
Bıçağın parlayışı…
Her biri beyninde bir film gibi dönüp durdu.
Bir anda nefesi kesildi, çığlık attı.
“EREN!!”
Eren hemen doğrulup onu kollarının arasına aldı.
Yıldız titriyordu.
“Yıldız? Yanındayım, geçti güzelim. Hepsi bitti…” diyerek saçlarını okşadı.
Yıldız hıçkıra hıçkıra ağladı.
“Eren… ben… ben iyileşemeyecek miyim?
Her gece böyle mi olacak? Kendime gelemeyecek miyim?”
Eren yüzünü onun alnına yasladı.
“İyileşeceksin güzelim… Söz veriyorum.
Ben bu süreçte hep yanında olacağım.
Seni kimse incitemeyecek.
Yıldız… seni seviyorum.”
Yıldız’ın gözlerinden yaş aktı.
“Ben de seni seviyorum Eren…”
Eren elini Yıldız’ın yüzüne götürdü, yavaşça başını yana çevirdi.
Sonra Yıldız’ın boynuna doğru eğildi.
Önce hafif bir öpücük bıraktı…
Sonra boynundan aşağı, omzuna kadar yumuşak bir şekilde öptü.
Yıldız’ın nefesi yavaşladı, kalbi sakinleşti.
O an, tüm korkuların içinden bir parça huzur süzüldü.
Eren kollarını onun etrafına sardı.
“Artık uyu güzelim… ben buradayım.”
Yıldız Eren’in göğsüne yaslandı, onun nefesini dinleyerek gözlerini kapattı.
Bu kez kabus gelmedi.
Çünkü yanında Eren vardı.
Ve o gece birbirlerine daha sıkı kenetlenerek uyudular.
