14. İnsan Gibi — KABUK

Bölümler 59Şu an: 14. İnsan Gibi

Bölüm 14 – İnsan Gibi
Sabah güneşi kamp alanındaki çiy damlalarını parlatıyordu.Kuş sesleri, rüzgârın çam ağaçlarına çarpan uğultusuna karışıyordu.Gece boyunca yanan kamp ateşinden geriye sadece ince bir kül tabakası kalmıştı.Emir katlanır masanın üzerine kahvaltılıkları yerleştiriyor, ekmekleri kesiyordu.Seçil ise bir yandan çayı bardaklara dolduruyor, bir yandan da söylenmeye devam ediyordu.“Abi, insan tatilde bile bu kadar erken kalkar mı?”Emir gülümseyerek başını salladı.“Acıkınca kalkıyormuş demek ki.”“Ben acıkmadım.”“Belli oluyor.”“Ben sadece uykuluyum.”Birbirlerine takılmaları kampın sessizliğini dağıtıyordu.Biraz ileride Kaan esneyerek çadırından çıktı.Saçları her zamanki gibi darmadağınıktı.Gözlerini ovuştururken beni görünce gülümsedi.“Günaydın Işık.”Başımı hafifçe eğdim.“Günaydın.”“Bugün sana insan olmayı öğreteceğim.”“İnsan olmayı mı?”“Evet.”“Korkma.”“Zor değil.”Arkasını dönüp yürümeye başladı.Birkaç adım sonra durdu.“Gerçi bana bakarsan biraz zor.”Ne demek istediğini yine anlamamıştım.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

14okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.