1. bölüm · KABUK
1. Düşüş
Bölüm 1 – Düşüş
Gökyüzü ilk kez sessizdi.Sessizlik, yaklaşan sonun habercisiydi.Bir zamanlar ışıklarla dolu olan gökyüzü artık dev mavi çatlaklarla parçalanıyordu. Ufuk boyunca uzanan şehirler birer birer yok oluyor, dağlar enerjiye dönüşüyor, okyanuslar ise karanlığın içinde kayboluyordu.Biz buna son diyorduk.Kendi dünyamızın sonu…Her yerde panik vardı. Binlerce ışık gökyüzüne yükseliyor, kurtulmak için çırpınıyordu. Bazıları korkudan kaçıyor, bazıları ise öfkeyle bağırıyordu.“Yeni bir dünya bulacağız.”“Gerekirse bütün canlıları yok edeceğiz.”“Onların bedenleri bizim kabuklarımız olacak.”Sözleri uzayın sessizliğinde yankılanıyordu.Ben hiçbir şey söylemedim.Kimsenin ölmesini istemiyordum.Ben sadece yaşamak istiyordum.Ama dünyamız bize bu şansı tanımıyordu.Ayaklarımın altındaki zemin çatladı.Gökyüzündeki mavi yarık büyüdü.Sonra…Her şey aynı anda parçalandı.Kulakları sağır eden bir enerji patlaması bütün gezegeni yuttu. Işıklar birer birer sönmeye başladı. Tanıdığım herkes gözlerimin önünde yok oluyordu.Ben de o patlamanın içinde savruldum.Karanlık…Sonsuz bir karanlık.Ne kadar süre uzay boşluğunda sürüklendiğimi bilmiyordum. Zamanın anlamı kalmamıştı. Enerjim tükeniyor, ışığım her geçen an biraz daha sönüyordu.Ölmek üzereydim.Tam umudumu kaybettiğim anda…Uzakta küçük, mavi bir gezegen gördüm.Diğerlerinden farklıydı.Canlıydı.Belki de son umudumdu.Bütün gücümü toplayarak ona doğru ilerledim.Yaklaştıkça atmosferi bedenimi yakmaya başladı. Mavi ışığım alevlerin içinde görünmez oluyordu.Artık geri dönüş yoktu.Evim yok olmuştu.Benim de yok olmam an meselesiydi.Ya yeni bir kabuk bulacaktım…Ya da yıldızların arasında sonsuza kadar sönecektim.