Yarım kalan cümle

Dersin bitmesine çok az kalmıştı.

Ben ise defterime bakıyor gibi görünsem de aklım başka yerdeydi.

Dünden beri aynı soru kafamın içinde dönüp duruyordu.

Oğuz gerçekten kıskanıyor olabilir miydi?

Ne zaman bu düşünce aklıma gelse hemen kendimi susturuyordum.

“Saçmalama, Zeynep.”

Hem neden kıskansındı ki?

Efe benim için sadece…

Başımı hafifçe salladım.

Bu düşünceleri bırakıp önümdeki deftere döndüm.

Zil çaldığında sınıftaki herkes bir anda hareketlendi.

Çantalar toplandı, sandalyeler çekildi, koridordan sesler yükselmeye başladı.

Berfin yanıma geldi.

“Hadi Zeynep, gidelim.”

Efe de kapının yanında bekliyordu.

“Evet, hadi.”

Çantamı omzuma taktım.

“Ama siz gidin. Ben geleceğim.”

Berfin şaşkınlıkla bana baktı.

“Ne yapacaksın?”

“Bir işim var.”

Efe omuzlarını silkti.

“Tamam. Biz dışarıda bekleriz.”

“Tamam.”

Berfin ve Efe sınıftan çıktı.

Ben de onların uzaklaşmasını bekledim.

Sınıf yavaş yavaş sessizleşti.

Sonunda içeride sadece ben ve Oğuz kalmıştık.

Oğuz çantasını topluyordu.

Ben ise yerimde duruyordum.

Aslında neden kaldığımı biliyordum.

Çantamın içindeki o kâğıt yüzünden.

O not hâlâ bendeydi.

Çoktan okumuştum.

Ama notun sonundaki bir cümle günlerdir aklımdan çıkmıyordu.

“Sana yardım etmemin bir nedeni daha vardı.”

İşte bugün bunu sormaya karar vermiştim.

Derin bir nefes aldım.

“Oğuz.”

Elindeki kalem durdu.

“Efendim?”

“Sana bir şey soracağım.”

Bana döndü.

“Ne?”

Çantamı açıp notu çıkardım.

Kâğıdı görünce Oğuz’un yüzündeki ifade değişti.

“Notu hâlâ saklıyor musun?”

“Evet.”

Bir an sessiz kaldık.

Sonra kâğıdı ona doğru kaldırdım.

“Burada bir şey yazmıştın.”

Oğuz neyi kastettiğimi anlamıştı.

“Ne?”

“Bir nedenin daha olduğunu söylemiştin.”

Oğuz başını hafifçe eğdi.

“Evet.”

“Ben bunu merak ediyorum.”

Bu kez doğrudan gözlerinin içine baktım.

“Neden?”

Oğuz birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.

Sanki bu soruyu bekliyormuş ama cevabını vermeye hazır değilmiş gibiydi.

Sonunda derin bir nefes aldı.

“Çünkü…”

Tam o anda sınıfın kapısı açıldı.

“Zeynep!”

Başımı kapıya çevirdim.

Efe içeri girmişti.

“Hadi”dedi Efe

Oğuz sustu.

Ben hâlâ ona bakıyordum.

Çünkü cevabın tam ortasında kalmıştık.

Efe yanıma doğru geldi.

Notu hızlıca katlayıp çantama koydum.

Ama aklım hâlâ Oğuz’daydı.

Çünkü onun söyleyeceği şeyin sıradan bir cevap olmadığını artık anlamıştım.

Ve içimde tek bir düşünce vardı:

Oğuz neyi anlatmak üzereydi?
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
Herkese iyi okumalar dileğiyle💙🦋
Sorular:
1.Sizce Oğuz’un cümlesinin devamı ne?
2.Sizce Efe ve berfini çiftleştirelim mi?
Cevaplarınızı yarımlarda bekliyorum
Tekrardan herkese iyi okumalar dileğiyle🦋💙