Jisung Nerdesin?

Ders zilinin çalmasıyla kalktım banktan. Teneffüs boyunca Minhonun gelmesini beklemiştim ama dışarı bile çıkmamıştı. Hiç enerjim, derse girip ders dinleyecek halim kalmamıştı. Kendi kendime düşündüm ne yapmam gerektiğini.
Aklıma kaçmak geldi. arka bahçenin duvarları uzun değildi ve kaçan öğrencilerin neredeyse hepsi oradan kaçıyordu. Tabii ki öğretmenler orda nöbet tutuyordu ama sadece teneffüslerde ordalardı. Ders saatlerinde gidiyorlardı.
Tüm öğrencilerin gittiğine emin olup önce okulun kullanılmayan, acil çıkış kapısından girilen alt kata indim. Öğretmenlerin de gittiğine iyice emin olduktan sonra kafamı kapıdan çıkarıp etrafta biri var mı diye baktım yine ve olduğum yerden tamamen çıktım.
Etrafı kontrol ederek arka bahçeye doğru ilerledim ve orayı da kontrol ettikten sonra kısa duvarlara tırmanıp okuldan tamamen çıktım. Eşyalarımı almaya bile yeltenmemiştim, sadece telefonum vardı yanımda. Felixin, belki de merak ederse Minhonun arayıp mesaj atacağını bildiğim için telefonu sessize alıp cebime attım. Gözlerim dolmuştu kısa süre sonra, tutmadım kendimi.
Eve veya Minhonun evine gidemezdim, anahtarlarım çantamda kalmıştı. Tek yapabileceğim şey boş boş yürümek olacaktı. Otobüsle sahile inmek istesem kartımda çantamdaydı, keşke alsaydım diye içimden geçirip parkın arka tarafındaki banklara doğru yürüdüm.
Oturduğum gibi boş alanda hıçkırıklarım yankılandı. Minhonun beni yüzüstü bırakmadığını anlatmaya çalıştım kendime, belki siniri bozulmuştur, belki başka bir haberden dolayı üzgündür veya kızgındır diye sokmaya çalıştım aklıma bu sahte senaryoları. Ama hiç bir işe yaradığı yoktu. Sevdiğim adamın beni artık sevmemesi ihtimali yüzünden aklım oynamıştı.
Göz yaşlarım yanaklarımı ve çenemi ıslatıyordu, gözlerimin kızarıp şiştiğine emindim. Ellerim titremeye başlamıştı, sağlıklı düşünemiyordum. Kaç saattir burda durduğumu bilmiyordum, saatlerce ağlamıştım galiba.
En sonunda merakıma yenik düşüp kimlerin beni merak edip aradığına veya mesaj attığına baktım. Düşündüğüm gibi Felix hâlâ beni mesajlarla boğuyordu. Üstelik ondan 13 cevapsız çağrı, Hyunjinden 6 cevapsız çağrı, jeongin ve seungminden bir sürü mesaj, ve en çok şaşırtan ise, sabahtan beri yüzüme bakmayan, soğuk yapıp ne olduğunu anlatmayan, sözleriyle beni bu hale getiren sevgilimden 33 cevapsız çağrı ve bir sürü mesaj gelmişti.
Bu yüzümde buruk bir tebessüm oluşturmuştu. Demek ki hâlâ merak ediyordu beni.

Felix
Jisung nerdesin la
Ders basladi

Jisung ders bitcek neredeyse ve hala yoksun nerdesin?
Tuvalette misin miden falan mı bozuldu

Jisung tuvalete gittim baktım yoksun hoca da sordu
Kimseye bir sey dememişsin

Kaçtın mı?
Her yerde deli gibi seni arıyoruz
Minho çok korkuyor

Jşsung bak artık şu mesajlaema
Elim ayagkm titriyor

Yeter wrtık aramalarımada bakmıyorsun ya
Hyunhin bile telaslandi
Seungmim be jeonginde ulasamıyor sana

Jşaung korkuyoeum nerdesim ya
Hocalar da telaslı bşr swy mi oldu diye
Anneni aradılar o da bilmiyoe

Gruplara bir suru mesaj atmislar seni goren oldu mu diye

Okul bitti hala yoksun
Umarım bşr aey yapmamıssındır kendşne

--

Hyunjin
Lan kac derstir yoksun aramalarıda acmıyosun noldu
Minho delirmek üzere
Jşsung iyi mi noldu ona diye

Herkes iyice telaslandı bak

Jisung?

--

Annem
Jisung okuldan aradılar, yokmuşsun? Nerdesin sen?

Endişeleniyorum oğlum nerdesin kaç saattir? Okuldakiler de hiç bir şey bilmediğini söylüyor

--

Seungmin
Jisung, uzun zamandir arıyorlarmıs seni iyi misin?

Kac saattir ortalikta yoksun her sey yolunda mı?

Kimsenin mesajına bakmıyorsun
Minho aglıyor galiba benim yuzumden oldu diye
Aranızda noldu sizin?

Noldu artık gelir misin?

Jisung yeter artık

--

Jeongin
Jisung hyung?
Herkes seni arıyor kactın mı?
İyi misin?

İstersen anlat bana rahatlarsin kimseye bir sey soylemem

Hyungg
Herkes cok endiseli minho aglıyor
ilk defa agladıgını gordum onun
Gel lutfen

Jisung?
O kadar mı ciddi?

Umarım iyisindir

--

Sevgilim🩷
Jisung nerdesin?
Ders basladı on dakikadır ama yoksun

Jşsung iyi msiisn teneffus oldu ama hala yoksun
Catı katına bile baktik nerdesin?
Annen mi aldi dicemde o da bilmiyomus
Felixte delirecek simdi
Chan hyunga kadar haber verdik ama kimse bilmiyor

Jisung?
Bebegim uc derstir yoksun sorduğum kimsede yerini bilmiyor
Benim yzumden mi yapiyprsun boyle?
Birtanem ozur dilerim lutfen bak mesajlarima
Endiseleniyorum

Jisumg kac saattie ne aramalarımw donuypsun ne öesajlarıma bakiyoesun
Endiseleniyoeum iuice bak artik
Yapma boyle lutfen

Sevgilim lutfen yapma bana bunu
Cok ozur dilerim seni tersledigim ve soguk davramdigim icin
Lutfen bşr sey soyle

Okul bitti ama hala yoksun lutfen bak mesajlarıma delirecegim
Seni dusunmekten ders bile dinleyemedim hayatim
Cok korkuyprum lutfen bak

Sevgilim cok ozur dilerim
Yemin ederim hala ilk gunku gibi cok seviyorum seni
Sana bir sey oldugunun ihtimali bile streslenmeme neden oluyor
Elim ayagım titriyor şuan
Sana ne oldugunu anlatmam gerekşrdi seni terslememem gerekirdi soğuk davranmamam gerwkirdi
Cok pismanım lutfen don artik
herkes seni cok merak ediyor

Aglamaktan gozlerim sisti hayatım
Daha once hic bu kadar aglamamıstım
Cok ozur dileirm jisung
Cpk ozur dilerim birtanem
Umarım iyisindşr
Lütfen iyi ol
Lutfen kendine bir sey yapma
Kahrolurum eger benim yuzumden sana bşr sey olursa
Cok ozur dilerim
Benim yuzumden dusen tum goz yasların icin ozur dilerim
Benim yuzumden kötü hissettigin tum saniyeler icin ozur dilerim
Affetmezsen anlarim bir tanem
Suan tek istedigim iyi olman
Lğtfen bir sey olmus olmasın sana
---

Herkesi meraklandırdığım için kötü hissetmiştim. Özellikle Minhonun bu kadar ağladığını öğrenince kalbim sızlamıştı.
Aynı zamanda pişman olup böyle cümleler kurmasıda baya bir rahatlamama neden olmuştu.
Şimdi aklımda tek bir şey vardı, ortaya çıkmalı mıydım?
Kimseye haber vermeden kaybolup saatler sonra iyiyim hiç bir sıkıntı yok diyerek ortaya çıkmak ne kadar doğru olurdu? Kimse inanmazdı iyi olduğuma, iyi falan da değildim zaten.
Herkes sorgulayacaktı beni, ama kimseye açıklama yapmak istemiyordum. Zaten açıklamama da inanmayacaklardı.
Annem kesin bağırıp kızardı telefonda, hemen eve gelmemi söyler ve ilişkim hakkında olan olayı yine açardı bir türlü. Kesinlikle onu aramayacaktım.
Felix bir saat boyunca "iyi misin?, neden kayboldun?, anlatmak ister misin?, lütfen bir daha yapma" Ve benzer şeyleri söyleyeceği için ve onlara da cevap vermek istemediğim için onu da aramaktan vazgeçtim şuanlık.
Seungmin ve Jeongin ise Felixle benzerdi ve ben açıklama yapmak istemiyordum. İlk önce Hyunjine dönsemde garip olurdu zaten.
Bu yüzden beni bu hale getiren, ama en çok endişelenen kişi olan sevgilime gitti rehberde elim. Onu daha çok endişelendirmek istemedim hiç. Pişman olduğu her halinden belliydi.
Onu aradım, çaldığı gibi açıldı telefon.
"Birtanem iyi misin? Çok özür dilerim ben-"
"Parkın arkasına gel Minho. Kimseyede haber verme, yüz yüze konuşalım."
İkimizinde sesi ağlamaklı çıkıyordu. Başka hiç bir şey söylemeden kapattım telefonu.
Yüzümdeki buruk gülümseme ile beklemeye başladım sevgilimi. Her ne kadar beni böyle meraklandırıp kötü hissettirsede, onunda benzer duruma geldiğini öğrendiğimde içim el vermemişti onu böyle bırakmaya. Onsuz ne yapardım ki ben? Bir kere girmişti hayatıma, çıkamazdı artık. Ölene dek çıkamazdı...
Yaklaşık beş dakika sonra yanıma ulaşmıştı. Gerçekten hızlı gelmişti, koştuğu hızla inip çıkan göğsünden belliydi. Gözlerinin kıpkırmızı olması ve yüzünün belli yerlerinin kızarması onunda sabahtan beri ağladığını gösteriyordu. Hemen yanıma oturup kollarını sardı bedenime, bende hemen kollarımı doladım ona, sanki kaçıyormuşum gibi sımsıkı sardı. Kafasını omuz girintime gömdü, kıyafetimin ıslanmasından biraz daha ağladığını anlamıştım. Bende kendimi tutamayıp ağladım onun kollarının arasında.
Uzun bir süre boyunca sadece sarıldık birbirimize ağlarken, o beni böyle üzdüğü ve ortadan kaybolduğum için bana bir şey olma ihtimalinden dolayı kendine kızıp ağladı, ben ise onu kaybetme ihtimalimden dolayı ağladım.
Bu uzun süre sarılmadan sonra ilk ayrılan ben oldum. Hâlâ ellerini belimden indirmemişti Minho, bende onun omuzlarına çıkardım ellerimi. Hemen sırasıyla yanaklarıma, burnumun ucuna, ıslak gözlerime, alnıma, çeneme, dudaklarımın kenarına, kaşlarımın etrafına ve dudaklarıma bir sürü uzun ve yumuşak öpücük bıraktı. Dudaklarım yukarı kıvrıldı yavaşça.
"Birtanem iyisin değil mi? Bir yerine bir şey yapmadın değil mi?" Hızla tüm görebildiği yerlere baktı.
"İyiyim, merak etme." Dedim düz bir sesle. "Asıl sen iyi misin? Tüm gün yüz vermedin, soğuk yaptın bana. Neden?" Biraz trip yiyecekti, tripten kaçışı yoktu.
Derin bir nefes aldı. "Çok özür dilerim sevgilim. Ben, seni biraz yanlış anladım..." Kafasını yere doğru eğdi.
Tek kaşımı kaldırarak diyeceklerini dinlemeye devam ettim.
"Daha doğrusu senin hakkında olan bir şeyi yanlış anladım."
Şimdi daha çok meraklanmiştım, hakkımda neyi yanlış anlamıştı?
"Daha çok detaylandırır mısın? Anlamıyorum seni." Kafasını geri kaldırıp gözlerimizi hizalandırdı ve telefonunu açtı.
Şuan bilinmeyen bir numaradan gelen, başka biriyle öpüştüğüm görünen sahte fotoğrafla bakışıyordum.
~~~~~~~
Boyle bitirmem biraz acimasiz oldu wheh
Angst yaparsam tahmini ne kadar kufur yerim?