9. Bölüm

Oyunun İçinde
Bazı duygular da yarışmaya başlamıştı.Lara, bu düşünceyi aklından çıkarmaya çalıştı. Gözlerini sahneden ayırıp salona baktı. Herkes sonuçların açıklanmasını bekliyordu. Fısıltılar, sandalye sesleri ve arada bir yükselen kahkahalar salonun sessizliğini bozuyordu.Lara derin bir nefes aldı.Yanında Eren ve Kaan vardı.Aras ise birkaç adım ötede, sahnenin kenarında duruyordu.Lara bir an ona baktı.Aras da aynı anda ona baktı.Ama hemen gözlerini başka tarafa çevirdi.Lara içinden, Yine mi? diye geçirdi.Aras’ın tavırları son zamanlarda gittikçe daha soğuk hâle gelmişti. Sahnedeyken birlikte mükemmel bir uyum yakalıyorlardı. Fakat sahneden indiklerinde Aras sanki aralarında hiçbir şey olmamış gibi davranıyordu.Kaan Lara’nın omzuna hafifçe dokundu.— Hey, iyi misin?Lara gülümsedi.— İyiyim.Eren:— Bence kazanacaksınız.Lara güldü.— Daha sonuç açıklanmadı.— Olsun. Ben kararımı verdim bile.Kaan başını salladı.— Ben de.Lara’nın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.Tam o sırada Emir onların yanına doğru geldi.— Bu kadar emin olmayın.Kaan ona döndü.— Ne demek istiyorsun?Emir omuzlarını kaldırdı.— Sonuçlar açıklanmadı. Belki kazanamazsınız.Eren kaşlarını çattı.— Bunu söylemek için mi geldin?Emir cevap vermedi.Gözleri kısa bir süre Lara’ya kaydı.Lara bunu fark etti.Emir’in bakışları diğerlerinden farklıydı. Onlara karşı sert ve mesafeli davranırken Lara’ya bakışında başka bir ifade vardı.Lara bunu anlamlandıramadı.Aras ise Emir’in Lara’ya baktığını fark etmişti.Yüzü biraz daha sertleşti.Emir Aras’a döndü.— Ne bakıyorsun?Aras sakin bir şekilde cevap verdi.— Hiç.— Öyle mi?— Evet.Emir birkaç saniye ona baktı.Sonra Lara’ya dönerek:— Umarım kazanırsın.Lara şaşırdı.— Teşekkür ederim.Emir hafifçe gülümsedi.— Hak ediyorsun.Kaan ve Eren birbirlerine baktılar.Emir birkaç saniye daha Lara’nın yanında durduktan sonra uzaklaştı.Kaan arkasından baktı.— Bu çocuk neden böyle?Eren:— Bilmiyorum.Lara omuzlarını kaldırdı.— Belki de bugünlük kavga etmek istemiyordur.Aras sessizce:— Sanmam.Lara ona baktı.— Neden?Aras kısa bir cevap verdi.— Öyle.Lara kaşlarını çattı.— Çok açıklayıcı.Aras cevap vermedi.Bir süre sonra Miray sahneye çıktı.Mikrofonu eline aldı.— Herkes yerine geçebilir mi? Sonuçları açıklayacağız.Salon yavaş yavaş sessizleşti.Lara’nın kalbi hızlanmaya başladı.Eren ve Kaan onun iki yanında oturuyordu.Aras ise biraz ilerideydi.Miray kâğıtlara baktı.— Öncelikle bütün yarışmacıları tebrik etmek istiyorum. Hepiniz çok güzel performanslar sergilediniz.Alkışlar yükseldi.Miray devam etti:— Özellikle Romeo ve Juliet performansı jüri tarafından dikkat çekici bulundu.Lara’nın elleri yeniden gerildi.Kaan ona doğru eğildi.— Heyecanlanma.— Kolay mı?— Değil.Eren gülümsedi.— Ama ne olursa olsun güzel oynadınız.Lara başını salladı.Miray üçüncü olan yarışmacıyı açıkladı.Alkışlar yükseldi.Ardından ikinci isim açıklandı.Lara’nın nefesi hızlandı.Geriye yalnızca bir isim kalmıştı.Miray kâğıda baktı.Sonra başını kaldırdı.— Ve birinci…Salon tamamen sessizleşti.Lara gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.Miray:— Lara ve Aras!Salon alkışlarla doldu.Lara gözlerini açtı.Bir an ne yapacağını bilemedi.Eren ayağa kalktı.— Kazandınız!Kaan da gülerek alkışladı.Lara’nın yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu.Aras’a baktı.Aras sadece başını salladı.Lara yanına geldi.— Kazandık.Aras:— Evet.— Mutlu değil misin?Aras ona baktı.— Mutluyum.Sesi yine soğuktu.Lara’nın yüzündeki gülümseme biraz azaldı.— Pek öyle görünmüyorsun.Aras:— Ben böyleyim.Sonra sahneye doğru yürüdü.Lara birkaç saniye olduğu yerde kaldı.Eren yanına geldi.— Takma kafana.Lara başını salladı.— Takmıyorum.Ama aslında biraz takıyordu.Lara ve Aras kupayı almak için sahneye çıktılar.Kupa ikisine verildi.Fotoğraf çekileceği sırada Aras bir tarafa, Lara diğer tarafa baktı.Fotoğrafçı:— Biraz yaklaşın.Lara bir adım yaklaştı.Aras da istemeden bir adım attı.Fotoğraf çekildi.Alkışlar yükseldi.Miray sahnenin kenarından onları izliyordu.Lara’nın mutluluğu gözünden kaçmıyordu.Ama özellikle Aras’ın yanında durması Miray’ın hoşuna gitmiyordu.Fotoğraf çekimi bittikten sonra Lara sahneden indi.Eren ve Kaan hemen yanına geldi.— Tebrikler!Lara güldü.— Teşekkür ederim!Kaan:— Sonunda!Eren:— Bence hak ettiniz.Lara kupaya baktı.— Gerçekten kazandığımıza hâlâ inanamıyorum.Aras yanlarından geçti.Lara ona döndü.— Aras.Aras durdu.— Ne?— Kupanın yarısı senin.Aras kısa bir süre kupaya baktı.— Sende kalsın.Lara şaşırdı.— Neden?— Sen daha çok istiyorsun.— Ama birlikte kazandık.Aras:— Fark etmez.Sonra yürüyüp gitti.Kaan onun arkasından baktı.— Bu çocuk gerçekten anlaşılmaz.Eren:— Aras’ı anlamaya çalışmayı bıraktım.Lara hiçbir şey söylemedi.Koridorun diğer tarafında Emir onları izliyordu.Lara’nın üzgün olduğunu fark etmişti.Bir süre tereddüt ettikten sonra yanına gitti.— Lara.Lara döndü.— Efendim?Emir kupaya baktı.— Tebrik ederim.Lara gülümsedi.— Teşekkür ederim.Emir:— Aras’ın davranışlarını kafana takma.Lara şaşırdı.— Sen bunu nereden biliyorsun?Emir omuzlarını kaldırdı.— Belli oluyor.Lara cevap vermedi.Emir bir an sustu.— Sen gerçekten iyi oynadın.Lara:— Teşekkür ederim.Emir’in yüzünde hafif bir gülümseme oluştu.— Hak ediyordun.Lara başını salladı.Emir bir şey daha söylemek istedi ama vazgeçti.— Neyse… görüşürüz.Lara:— Görüşürüz.Emir uzaklaşırken birkaç adım sonra arkasına baktı.Lara hâlâ kupaya bakıyordu.Emir’in yüzündeki ifade yumuşadı.Belli ki Lara’ya karşı hissettiği şey, diğerlerine karşı olan düşüncelerinden oldukça farklıydı.Akşam olduğunda okul sessizleşmişti.Karantina hâlâ devam ediyordu.Lara sınıfta tek başına oturuyordu.Kupayı masanın üzerine koymuştu.Bugün yarışmayı kazanmıştı.Eren ve Kaan onun için çok sevinmişti.Emir onu tebrik etmişti.Miray’ın bakışları ise hâlâ aklındaydı.Ama en çok Aras’ın tavırlarını düşünüyordu.Neden sürekli soğuktu?Neden bazen ona bakıyor, sonra hemen gözlerini kaçırıyordu?Neden sahnede başka, dışında başka biriydi?Kapı açıldı.Aras içeri girdi.Lara başını kaldırdı.— Bir şey mi oldu?— Hayır.Aras masanın üzerindeki kupaya baktı.— Onu almaya geldim.Lara kupayı ona uzattı.— Al.Aras kupayı aldı.— Sağ ol.Lara birkaç saniye sessiz kaldı.Sonra dayanamadı.— Sana bir şey sorabilir miyim?Aras:— Sor.— Benden neden sürekli uzak duruyorsun?Aras’ın yüzündeki ifade değişmedi.— Uzak durmuyorum.— Duruyorsun.— Sen öyle düşünüyorsun.Lara kaşlarını çattı.— Aras…Aras:— Başka bir şey var mı?Lara sustu.Aras kapıya yöneldi.— İyi geceler.Kapı kapandı.Lara derin bir nefes verdi.Tam o sırada koridordan bir ses duyuldu.Lara kapıya baktı.Ses tekrar geldi.Bir şey yere düşmüş gibiydi.Lara kapıyı açtı.Koridor boştu.Yerde küçük bir kâğıt vardı.Lara eğilip aldı.Kâğıtta şu yazıyordu:“Oyunu kazandınız. Ama asıl oyun şimdi başlıyor.”Lara’nın yüzündeki gülümseme kayboldu.Kâğıdı tekrar okudu.Tam o sırada koridorun sonunda bir gölge hareket etti.Lara başını kaldırdı.— Kim var?Cevap gelmedi.Gölge kayboldu.Lara kâğıdı elinde sıkıca tuttu.Bu yarışmanın yalnızca bir yarışma olmadığını artık hissediyordu.Birileri onları izliyordu.Ve belki de herkesin sandığından daha büyük bir oyunun içindeydiler.Koridorun diğer tarafında Emir tek başına yürüyordu.Lara’nın elindeki kâğıdı görmemişti.Ama onu düşünüyordu.Lara’nın üzülmesini istemiyordu.Özellikle Aras’ın ona karşı bu kadar soğuk davranmasına sinir oluyordu.Bir an durdu.Kendi kendine fısıldadı:— Neden onun umurunda değil?Sonra başını iki yana salladı.Bunu düşünmemesi gerektiğini biliyordu.Ama Lara’dan hoşlanıyordu.Ve bunu ne kadar saklamaya çalışsa da, her geçen gün daha zor hâle geliyordu.Okulun başka bir koridorunda ise Miray da yalnızdı.Lara ile Aras’ın kazandığı yarışmayı düşünüyordu.Yüzünde küçük ama anlaşılması zor bir ifade vardı.Yarışma bitmişti.Ama herkes için başka bir şey başlamıştı.Ve hiç kimse bunun nereye gideceğini bilmiyordu.