8.Bölüm

Romeo ve Juliet
Okulun koridorlarında garip bir sessizlik vardı.Normalde ders aralarında yükselen konuşma sesleri, koşuşturmalar ve kahkahalar yoktu. Öğrenciler sınıflarında tutuluyor, öğretmenler koridorlarda dolaşıyordu.Lara sınıfın penceresinden dışarı baktı. Bahçe neredeyse tamamen boştu. Okulun giriş kapısının önünde birkaç görevli bekliyordu.Mert pencerenin yanına geldi.”Bir şeyler oluyor”.Kaan da onlara katıldı.”Hem de iyi bir şey olmadığı kesin”.Tam o sırada okulun hoparlörlerinden bir ses duyuldu.”
Dikkat. Okulumuzda yaşanan beklenmedik bir durum nedeniyle okul yönetimi tarafından geçici karantina kararı alınmıştır”. Hiçbir öğrenci okul binasından ayrılamaz. Yeni bir duyuru yapılana kadar herkes bulunduğu alanda kalacaktır.Lara’nın gözleri büyüdü.”Karantina mı?”Mert şaşkınlıkla ona baktı.”Şaka yapıyor olmalılar”.Kaan başını iki yana salladı.”Hiç şakaya benzemiyor”.Sınıftaki öğrenciler birbirlerine bakmaya başladı. Bazıları telefonlarını çıkardı, bazıları ailelerini aramaya çalıştı.Lara’nın aklından yüzlerce soru geçiyordu.”Peki ya ailelerimiz?”Mert:”Eminim okul bir açıklama yapacaktır.”Lara cevap vermedi.Tam o sırada Aras yanlarından geçti.Lara hemen ona döndü.”Sen biliyor muydun?”Aras durdu.”Hayır.” Peki şimdi ne olacak?Aras’ın yüzünde hafif bir gülümseme belirdi.”Yarışma.”Lara kaşlarını çattı. “Ne?.” Romeo ve Juliet yarışması iptal olmadı.Lara ona inanamayarak baktı.”Aras, okul karantinada!”Biliyorum.”
” Ve sen hâlâ yarışmayı düşünüyorsun?”
“Evet.”Lara gözlerini devirdi.”Sen gerçekten taş kalpli birisin.”Aras cevap vermeden yürümeye devam etti.Bir süre sonra konferans salonundan sesler gelmeye başladı.Karantina nedeniyle okuldan ayrılamayan öğrenciler salonda toplanmıştı. Sahne hazırlanmış, ışıklar açılmıştı.Sahnenin ortasında Miray duruyordu.Elinde mikrofon vardı.Yanında ise Emir bulunuyordu.Miray bu yarışmada yalnızca sunucu değildi. O da yarışmanın içindeydi.Emir mikrofonu eline aldı.”Madem buradan çıkamıyoruz, o zaman yarışmayı yaparız.”Salondan birkaç kişi güldü.Miray:”Hem de yarıda bırakmadan.Emir gözlerini kalabalığın üzerinde gezdirdi.”Ama benim bir şartım var.Miray ona baktı.”Neymiş?”Emir doğrudan Aras’a döndü.”Ben rakibim olarak Aras’ı bekliyorum.”Bir anda salondaki bakışlar Aras’a çevrildi.Aras yavaşça ayağa kalktı.”Eğer okulun ilk ve tek Juliet adayı sahneye çıkarsa ben de çıkarım.”Miray şaşkınlıkla kendisini gösterdi.”Ben zaten buradayım, görmüyor musun?”Aras hiç tereddüt etmeden cevap verdi:
”Lara’yı kastediyorum.”Lara’nın gözleri büyüdü.”Ben mi?”Aras sahneden indi.Lara geri çekildi.
”Hayır. Sakın.”Aras onun yanına geldi.”Sahneye çıkıyorsun.”
”Hayır, çıkmıyorum.”
”Çıkıyorsun.”
”Aras, ciddi söylüyorum!”Aras Lara’nın kolundan tuttu ve onu sahneye doğru çekmeye başladı.”Aras! Bırak beni!” “Geç kaldın.”
”Ben gönüllü olmadım!””
“Artık oldun.”Lara ayaklarını geri çekmeye çalışsa da Aras onu sahneye doğru götürmeye devam etti. Lara istemeden onun peşinden koşmak zorunda kaldı.”Beni gerçekten zorla çıkarıyorsun!”Aras:”Evet.”
”Bunun farkındasın, değil mi?”Fazlasıyla.Lara sonunda sahneye çıktı.Aras onu bırakınca Lara sinirli bir şekilde nefes aldı.Ve kendini tam olarak Emir ile Aras’ın arasında buldu.”Harika. Tam ortada kaldım.”Emir gülümsedi.”Aslında sahneye çıkınca oldukça güzel görünüyorsun.”Lara şaşırdı.”Ne?”Juliet rolü sana yakışabilir.Aras Emir’e kısa bir bakış attı.Sonra Lara’ya döndü.”Çok endişelenme Juliet Romeo nun yanında olduğu sürece sahne ona ait”.Lara kaşlarını kaldırdı.”Ben Juliet oldum diye siz Romeo kavgası mı yapacaksınız?”Emir hemen cevap verdi.”Ben kavga etmiyorum. Sadece rolümü istiyorum.”Aras:”Ben de.”Miray ikisine baktı.”Unutmayın, ben de yarışıyorum.”Emir:”Biliyoruz.Miray” Lara’ya baktı.”Ama görünüşe göre bazıları yarışmaya son anda dahil oluyor.”Lara onun sesindeki değişikliği fark etti.”Ben istemedim ki.Aras:” Ama artık buradasın.”Lara ona döndü.”Sen taş kalpli birisin, biliyorsun değil mi?”Aras hafifçe gülümsedi.
”Bunu bugün ikinci kez söylüyorsun.” “Çünkü hâlâ değişmedin. Belki Juliet’in beni değiştirmesini bekliyorum.”Emir araya girdi.”Belki Juliet’in başka seçenekleri de vardır.”Aras ona baktı.”Belki.”Lara iç çekti.
”Beni gerçekten arada bırakacaksınız”Salondan kahkahalar yükseldi.Miray ise gülümsemeye çalıştı.Ama gözleri Lara ile Aras’ın arasındaki konuşmadan ayrılmıyordu.Yarışmanın ilk bölümünde oyunculara doğaçlama sorular sorulmaya başlandı.Miray mikrofonu eline aldı.
”İlk soru geliyor. Romeo,Julieti gördüğünde ilk ne düşünür?”Emir hemen:”Onu bir daha görmek istediğimi düşünürüm.”Aras birkaç saniye Lara’ya baktı.
”Ben zaten gördüğüm anda cevabı biliyor olurum.”Lara ona döndü.
”Neymiş cevap?”Aras:
”Henüz söylemedim.”Lara gözlerini devirdi.”Tabii.”Miray ikinci soruya geçti.”Juliet, Romeo’nun seni gerçekten sevdiğine nasıl inanırsın?”Emir:”Söyledikleriyle değil, yaptıklarıyla.”Aras:
”Ona kendini kanıtlamasına gerek bırakmayacak kadar yanında olarak.”Lara ikisine birden baktı.”Bu yarışma gittikçe tuhaflaşıyor.”Miray: “Üçüncü soru. Romeo, Juliet’in en çok korktuğu şeyi bilse ne yapar?”Emir: “Onun korkusunu küçümsemez.”Aras: Korktuğu şeyin yanında durur.Lara:”Siz soruları gerçekten Romeo gibi cevaplıyorsunuz.”Emir:” Yarışıyoruz.”Aras:”Kaybetmek istemiyoruz.”Miray hafifçe gülümsedi. “Bunu hepimiz fark ettik.”Sorular devam etti.
”Romeo, Juliet üzülürse ne yapar? Emir:”Yanında olur.”Aras:”Onu üzene nedenini sorarım.”Lara kaşlarını kaldırdı.”Bu tehdit gibi geldi.”Aras:”Sadece soru.”Emir güldü.”Bence biraz fazla ciddi oynuyorsun.”Aras:
”Belki de rolü ciddiye alıyorum.”Lara: “Siz ikiniz gerçekten Romeo olmak için yarışıyorsunuz.”Emir:”Evet.”Aras:
”Evet.”Lara başını iki yana salladı.”İnanamıyorum.”Miray yeni soruyu sordu.
”Romeo, Juliet’in en sevdiği şeyi bilmek zorunda olsa neyi bilmek ister?”Emir:”Onu neyin mutlu ettiğini.”Aras:
”Onu neyin susturduğunu.”Lara bir an durdu.Aras’a baktı.”Neden sustuğunu bilmek mi istiyorsun?”Aras’ın bakışları Lara’nın üzerinde kaldı.”Belki.”Lara cevap vermedi.Miray bu kez biraz daha hızlı konuştu.”Sonraki soru!”Bir süre sonra Miray mikrofonu tekrar kaldırdı. Sıradaki soru: “Aşkı nasıl bir duygu olarak tanımlarsınız?”Emir kısa bir süre düşündü.”Bence aşk, birini gördüğünde mutlu olmak ve onun yanında kendin gibi hissedebilmek.”Miray başını salladı.”Peki ya sen, Aras?Aras bir süre sessiz kaldı.Gözleri kalabalığın üzerinde dolaştıktan sonra Lara’da durdu.
”Bence aşk sadece mutlu olmak değil. ”Salondaki herkes sessizleşti.Aras devam etti.”Aşk, bir insanı olduğu gibi kabul edebilmek. Onun iyi olduğu zamanlarda yanında olmak kolaydır. Asıl mesele, kötü olduğu zamanlarda da gitmemektir. Bazen aşk, birine sürekli güzel sözler söylemek değildir. Bazen hiçbir şey söylemeden onun yanında oturabilmektir. Ne hissettiğini anlatamadığında bile onu anlamaya çalışmaktır.” Lara dikkatle onu dinliyordu.Aras’ın sesi biraz daha sakinleşti.
”Bence aşk, birini değiştirmeye çalışmak da değildir. Çünkü gerçekten seviyorsan, onun kusurlarını yok etmeye değil, onlarla birlikte onu tanımaya çalışırsın. Kızdığın zaman bile neden kızdığını düşünürsün. Kırıldığında hemen vazgeçmezsin. Çünkü aşk, ilk zorlukta biten bir şeyse zaten başından beri ne kadar gerçek olduğunu sorgulamak gerekir.”Salonda kimse konuşmuyordu.Aras son kez Lara’ya baktı. “Ve bence aşkın en garip tarafı şu… Bazen bir insanın hayatına ne zaman girdiğini hatırlarsın ama hayatında ne zaman bu kadar önemli olduğunu fark ettiğini hatırlayamazsın. Bir gün bakarsın, o insanın söylediği küçücük bir cümle bile aklında kalmış. Gülüşü, bakışı, sana kızdığı an… Hepsi bir şekilde sende yer etmiş. İşte bence aşk biraz da budur. Birinin fark etmeden hayatının bir parçası hâline gelmesi.” Salonda alkışlar yükseldi.Lara birkaç saniye boyunca konuşamadı.Miray ise alkışlarken bile yüzündeki gülümsemeyi korumakta zorlanıyordu.Çünkü Aras’ın cevabının Lara’ya bakarak verilmiş olması gözünden kaçmamıştı.Yarışmanın ilerleyen dakikalarında salonun havası tamamen değişmişti.Başlangıçtaki karantina paniği yerini kahkahalara ve heyecana bırakmıştı.Fakat Miray’ın dikkati artık yarışmadan çok Lara ile Aras’ın arasındaydı.Aras ne zaman Lara’ya baksa Miray’ın yüzündeki gülümseme biraz daha kayboluyordu.Miray bunu belli etmemeye çalışarak yeni bir soru sordu. ”Romeo, Juliet’in söyleyemediği bir şeyi fark ederse ne yapar?”
Emir:”Onu konuşmaya zorlamam. Hazır olduğunda anlatmasını beklerim.” Aras:”Ben beklerim ama yalnız bırakmam.” Lara Aras’a baktı. ”Senin cevapların neden hep bu kadar ciddi?” Aras:”Belki bazı şeyler şaka değildir.” Lara cevap vermeden önce Miray araya girdi. ”Sıradaki soru!” Sonunda Miray mikrofonu eline aldı.Salondaki herkes sustu.”Ve son sorumuz…” Kısa bir süre bekledi.”Aşık olduğunuz adamın odasının duvarına ve aşık olduğunuz kadının odasının duvarına hangi şarkı sözünü yazmak isterdiniz?” Lara, soru biter bitmez cevap verdi. O anki heyecanla düşünmeden konuştu:
“.Ben aşkın, insanın evrenini değiştirebilecek kadar güçlü olduğuna inanıyorum. Bu yüzden âşık olduğum adamın duvarına, ona olan hislerimi anlatacak bir şarkı sözü yazacak olsam… “Senden tek istediğim geçmişin geleceğin benim olsun…” yazmak isterdim.”Salonda kısa bir sessizlik oldu.Aras Lara’ya baktı.Lara onun bakışını görünce ne diyeceğini bilemedi.Miray’ın yüzündeki ifade ise değişti.Önce gülümsemeye çalıştı.Sonra bakışlarını kaçırdı.Lara bunu fark etti.Miray mikrofonu biraz daha sıkı tuttu.”Güzel cevap…”
Sesi önceki kadar neşeli değildi.Lara:” Teşekkür ederim.”Miray başını salladı. “Demek böyle düşünüyorsun,” Lara?”Evet.”
“İlginç.”Miray sonraki bölüme geçmek için mikrofonu kaldırdı.Ama gözlerindeki küçük kıskançlık artık saklanamayacak kadar belirgindi.Aras ise hâlâ Lara’ya bakıyordu.Karantina devam ediyordu.Yarışmanın sonucu henüz açıklanmamıştı.Ama Lara artık bir şeyi anlamıştı:Bu sahnede yalnızca Romeo ve Juliet yarışmıyordu.Bazı duygular da yarışmaya başlamıştı.