15. Bölüm- Kayıp ve Kıyamet

Dayra beyaz yaratık Altherion’un kalkanıyla birlikte kaybolmuş, kamp sessizliğe gömülmüştü. Herkes ne yapacağını bilemez haldeydi. Komutan Serhan sertçe emir verdi:“Farklılar, hemen toparlanın! Dayra’yı kurtarmak zorundayız. Baran, Alp, bana katılacaksınız.”
Baran dizlerinin üzerinde çaresizce otururken, Alp yanına geldi ve destek olmak için hafifçe omzuna dokundu.“Beraber yapacağız, Baran. Dayra için.”Baran gözlerini Alp’a dikti, içindeki kıskançlık ve hüzün arasında bir kararlılık belirdi.“Evet, birlikte… Başka çaremiz yok.”
Kampın diğer üyeleri toparlanıp Baran’ın emirlerini beklemeye başladı. Tuna, Riva, Vera ve diğer Farklılar, gücünü hazırlıyordu.
Serhan telsizden bilgi aktardı:“Altherion, Dayra’nın zihninde görülen beyaz yaratık, efsanelerde bile adı geçer. Ona zarar vermek istemiyor ama onu test ediyor, sınırlarını zorluyor. Bize düşen Dayra’yı kurtarmak.”
Baran, derin nefes alarak:“Onun nerede olduğunu zihnimde bulmalıyım. Ama bu yetenek beni bitiriyor. Yine de Dayra’ya ulaşmalıyım.”
Alp, “Ben yanında olacağım, destek olacağım sana. Bu işi beraber yapacağız.”
Baran gözlerini kapattı, zihnini açtı. O karmaşık, acı veren zihinsel yolculuk başladı. Beyaz kalkanın içinde, Dayra güçlerini kontrol etmeye çalışıyordu. Altherion ise devasa, beyaz tüylerle kaplı, etkileyici bir varlıktı. Onunla Dayra arasında karışık bir bağ vardı; yaratık onu alıkoymuş ama zarar vermek istemiyordu.
Baran, nefesi kesilene kadar o yoğun bağlantıya dayanıyordu. Bazen başı dönüyor, gözleri kararıyordu ama Dayra’yı bırakmayacaktı. Bu savaşın içinde Dayra’ya olan sevgisi, her şeyin üstündeydi.
“Dayra, sana geliyorum… Sabret,” diye fısıldadı kendi kendine.
Kamp alarm durumundaydı. Serhan komutlar veriyordu, Farklılar hazırdı. Alp ve Baran arasında sessiz ama güçlü bir dayanışma vardı.
Baran’ın içinde kıskançlık ve sevgi dalgaları çarpışıyordu ama tek odak noktası Dayra’ydı: onu kurtarmak.