39. BÖLÜM

Gökay dosyayı masanın üzerine bıraktı.

Zeynep'in bakışları dosyaya kaydı.

Semih ise Gökay'ın yüzündeki ifadeyi inceliyordu.

— Ne buldun?

Gökay birkaç saniye sustu.

— Şimdilik sadece bir bağlantı.

Zeynep kaşlarını çattı.

— Giray'la mı ilgili?

— Evet.

Gökay dosyayı açacak gibi oldu ama vazgeçti.

— Ama burada konuşmak istemiyorum. Önce bazı şeyleri doğrulamam lazım.

Semih başını salladı.

— O zaman sabah karargâhta konuşuruz.

Gökay dosyayı kapattı.

— Bence de.

Zeynep dosyaya son kez baktı.

Giray...

Yıllar önce hayatından çıkmıştı.

Ama belli ki geçmiş, peşini bırakmaya niyetli değildi.

---

Ertesi Sabah — Karargâh

Karargâhın koridorları her zamanki gibi hareketliydi.

Zeynep içeri girdiğinde saat henüz erkendi.

Fakat içeride iki kişi onu bekliyordu.

Semih.

Ve Binbaşı Oğuz Arslan.

Oğuz elindeki dosyayı masaya bıraktı.

— Günaydın.

Zeynep sandalyeye oturdu.

— Günaydın komutanım.

Semih de karşısındaki sandalyeye geçti.

Oğuz dosyayı açtı.

— Giray meselesini şimdilik kapatıyoruz.

Zeynep şaşkınlıkla baktı.

— Nasıl yani?

— Gökay'ın bulduğu bilgiler önemli. Ama doğrulanmadan hareket etmeyeceğiz.

Semih başını salladı.

— Peki neden buradayız?

Oğuz başka bir dosya çıkardı.

Bu dosyanın üzerinde tek bir kelime vardı:

ŞAHMERAN

Odadaki hava bir anda değişti.

Oğuz dosyayı masanın üzerine bıraktı.

— Yeni görev.

Zeynep dosyaya baktı.

— Hedef?

— Kaan Erdem.

Semih'in bakışları sertleşti.

— Kod adı Şahmeran.

— Aynen.

Oğuz dosyadan iki fotoğraf çıkardı.

Birini Zeynep'in önüne koydu.

Diğerini Semih'in.

— Bu görevde gerçek kimliklerinizi kullanmayacaksınız.

Zeynep fotoğrafa baktı.

— Kim oluyorum?

Oğuz hafifçe gülümsedi.

— Ecrin Karadağ.

Semih kendi fotoğrafına baktı.

— Ben?

— Baran Doğan.

Zeynep fotoğrafa tekrar baktı.

— Güzelmiş.

Semih ona döndü.

— Seninki mi, benimki mi?

— Benimki.

— Tahmin etmiştim.

Oğuz ikisine baktı.

— Flörtleşmeyi sonra yaparsınız.

Zeynep hemen toparlandı.

— Emredersiniz komutanım. 😐

Oğuz dosyayı kapattı.

— Bu akşam lüks bir otelde büyük bir davet var. İş insanları, diplomatlar ve yabancı konuklar katılacak.

Semih:

— Şahmeran da orada olacak.

— Evet.

Zeynep ayağa kalktı.

— Peki görevimiz?

Oğuz'un sesi ciddileşti.

— Şahmeran'ın güvenini kazanacaksınız.

Kısa bir sessizlik oldu.

— Ve gerçek kimliğinizi öğrenmesine izin vermeyeceksiniz.

Zeynep başını salladı.

— Anlaşıldı.

Oğuz dosyayı Semih'e uzattı.

— Hazırlanın.

İkisi kapıya yöneldi.

Tam çıkacakları sırada Oğuz'un sesi yeniden duyuldu.

— Zeynep.

Zeynep döndü.

— Efendim komutanım?

— Bu görevde sen Ecrin'sin.

Zeynep başını salladı.

— Anladım.

— Semih de Baran.

Semih:

— Anlaşıldı.

Oğuz ikisine baktı.

— Karakterlerinizi unutmayın.

Kapı kapandı.

Koridorda birkaç saniye sessizlik oldu.

Zeynep Semih'e döndü.

— Baran Bey...

Semih kaşını kaldırdı.

— Ecrin Hanım?

Zeynep gülümsedi.

— Bu görev eğlenceli olacak gibi.

Semih başını iki yana salladı.

— Şimdiden başlama.

Zeynep kahkaha attı.

---

Aynı Akşam — Şahmeran Operasyonu

Lüks otelin balo salonu ışıl ışıldı.

Kristal avizeler tavandan sarkıyor, canlı müzik salonda yankılanıyordu.

Türkiye'nin dört bir yanından iş insanları, diplomatlar ve davetliler salonda dolaşıyordu.

Ama o gece orada bulunan herkes davetli değildi.

Bazıları görevdeydi.

---

Otelin üst katlarından birinde...

Zeynep aynanın karşısında duruyordu.

Üzerinde beyaz saten elbise vardı.

Saçları özenle toplanmıştı.

Makyajı sade ama dikkat çekiciydi.

Boynunda ince bir kolye bulunuyordu.

Kimse onun aslında Yüzbaşı Zeynep Korkmaz olduğunu tahmin edemezdi.

Bu gece o...

Ecrin Karadağ idi.

---

Kulaklığından Binbaşı Oğuz Arslan'ın sesi geldi.

— Ses kontrolü.

— Ecrin Karadağ hatta.

dedi Zeynep.

— Alındı.

Baran?

Koridorun diğer ucunda kravatını düzelten Semih cevap verdi.

— Baran Doğan hatta.

— İkiniz de hedef bölgeye geçebilirsiniz.

Semih derin bir nefes aldı.

— Hazır mısın?

Zeynep hafifçe gülümsedi.

— Sence?

— Bu soruyu sormamalıydım.

— Kesinlikle.

Birlikte asansöre bindiler.

Kapılar açıldığında balo salonu bütün ihtişamıyla karşılarında duruyordu.

Semih bu gece resmî olarak Ecrin Karadağ'ın güvenlik danışmanı rolündeydi.

Bu nedenle birkaç adım geriden ilerliyordu.

Ama gözleri sürekli çevreyi tarıyordu.

Zeynep salona girdiği anda birkaç kişinin bakışları ona döndü.

Bu beklenen bir şeydi.

Görev planına dahildi.

Fakat birkaç saniye sonra...

Salondaki VIP bölümünde duran bir adamın bakışları sabitlendi.

Kaan Erdem.

Kod adı: Şahmeran.

Kaan elindeki bardağı yavaşça indirdi.

Yanındaki adam bir şey anlatıyordu.

Ama artık dinlemiyordu.

Çünkü dikkatini başka biri çekmişti.

Beyaz elbiseli genç kadın.

— Kim o?

diye sordu yanındaki yardımcısına.

Adam kalabalığa baktı.

— Hangisi?

— Beyaz elbiseli olan.

Yardımcısı birkaç saniye inceledi.

— Davetli listesinde Ecrin Karadağ olarak geçiyor.

Kaan'ın gözlerinde merak belirdi.

— Ecrin Karadağ...

İsmi zihninde tekrarladı.

O sırada Zeynep de salonu inceliyordu.

Ve birkaç saniye sonra göz göze geldiler.

Sadece bir anlığına.

Ama bu an bile yeterli olmuştu.

Kulaklıktan Oğuz Arslan'ın sesi duyuldu.

— Ecrin...

— Dinliyorum.

— Hedef seni fark etti.

Semih de aynı anda bunu görmüştü.

— Baran'dan Ecrin'e.

— Dinliyorum.

— Şahmeran gözünü senden ayırmıyor.

Zeynep yüzündeki gülümsemeyi bozmadan cevap verdi.

— Fark ettim.

Semih'in sesi yeniden geldi.

— Rahatsız edici derecede bakıyor.

Bu kez Zeynep zor da olsa gülümsemesini korudu.

— Kıskandın mı Baran Bey?

Kulaklıkta birkaç saniye sessizlik oldu.

Sonra Semih'in boğuk sesi duyuldu.

— Göreve odaklan Ecrin Hanım.

Zeynep kahkahasını zor tuttu.

Ama salondaki hiç kimse bilmiyordu ki...

Şahmeran'ın dikkatini çekmek operasyonun ilk aşamasıydı.

Ve şimdi asıl tehlikeli bölüm başlamak üzereydi.