36. bölüm · GÖLGE TİMİ 1
34. BÖLÜM
Semih gittikten yaklaşık on dakika sonra Zeynep telefonunu eline aldı.
Rehberden bir isim seçti.
Gökay
---
Telefon ikinci çalışta açıldı.
— Alo?
— Müsait misin?
— Şimdilik evet. Ne oldu?
---
Zeynep birkaç saniye sustu.
---
— Giray bugün evime geldi.
---
Karşı tarafta sessizlik oldu.
---
— Ne?
---
— Kapıma geldi.
— Ciddi misin?
— Evet.
---
Gökay'ın sesi bir anda değişti.
---
— Bir şey yaptı mı?
— Hayır.
— Emin misin?
— Eminim.
---
Kısa bir sessizlik oldu.
---
— Ama?
diye sordu Gökay.
---
— Ama bu normal değil.
---
Gökay cevap vermedi.
Bu da Zeynep'in dikkatini çekti.
---
— Gökay.
---
— Hı?
---
— Bir şey biliyorsun.
---
Sessizlik.
---
— Gökay.
---
— Belki.
---
— Ne demek belki?
---
Gökay derin bir nefes verdi.
---
— Telefonda konuşmak istemiyorum.
---
— Neden?
---
— Çünkü bu konu sandığından biraz daha karmaşık.
---
Zeynep'in kaşları çatıldı.
---
— Giray'la ilgili mi?
---
— Evet.
---
— O zaman bana anlat.
---
— Yüz yüze.
---
— Bugün ekip buluşacak.
---
— Nerede?
---
Zeynep adresi verdi.
---
Gökay birkaç saniye düşündü.
---
— Tamam.
— Gelecek misin?
— Evet.
---
— Ve bana her şeyi anlatacaksın.
---
— Bildiğim kadarıyla.
---
Telefon kapandı.
---
Zeynep bir süre ekrana baktı.
İçinde tuhaf bir his vardı.
Çünkü Gökay'ı yıllardır tanıyordu.
Ve onu iyi tanıyordu.
---
Gökay kolay kolay gerilmezdi.
Ama az önceki sesi...
Hiç iyiye işaret değildi.
---
Ve birkaç saat sonra...
Gölge Timi'nin sıradan bir buluşması olması gereken gün...
Hiç beklenmedik bir yöne doğru ilerlemeye başlayacaktı.