Bölümler 49Şu an: 28. BÖLÜM
- 1 TANITIMMM384 kelime
- 2 1. BÖLÜM159 kelime
- 3 2. BÖLÜM519 kelime
- 4 3. BÖLÜM459 kelime
- 5 4. BÖLÜM450 kelime
- 6 5. BÖLÜM398 kelime
- 7 6. BÖLÜM402 kelime
- 8 7. BÖLÜM857 kelime
- 9 8. BÖLÜM428 kelime
- 10 9. BÖLÜM464 kelime
- 11 10. BÖLÜM520 kelime
- 12 11. BÖLÜM287 kelime
- 13 12. BÖLÜM465 kelime
- 14 13. BÖLÜM485 kelime
- 15 14. BÖLÜM443 kelime
- 16 15. BÖLÜM676 kelime
- 17 16.BÖLÜM306 kelime
- 18 17. BÖLÜM474 kelime
- 19 18. BÖLÜM498 kelime
- 20 DUYURUUUU ❗❕36 kelime
- 21 19. BÖLÜM434 kelime
- 22 20. BÖLÜM272 kelime
- 23 21. BÖLÜM392 kelime
- 24 22. BÖLÜM439 kelime
- 25 23. BÖLÜM401 kelime
- 26 24. BÖLÜM330 kelime
- 27 25. BÖLÜM317 kelime
- 28 26. BÖLÜM477 kelime
- 29 27. BÖLÜM386 kelime
- 30 28. BÖLÜM373 kelime · Okuduğun bölüm
- 31 29. BÖLÜM246 kelime
- 32 30. BÖLÜM369 kelime
- 33 31. BÖLÜM451 kelime
- 34 32. BÖLÜM436 kelime
- 35 33. BÖLÜM392 kelime
- 36 34. BÖLÜM263 kelime
- 37 35. BÖLÜM466 kelime
- 38 36. BÖLÜM528 kelime
- 39 37. BÖLÜM393 kelime
- 40 38. BÖLÜM374 kelime
- 41 39. BÖLÜM801 kelime
- 42 40. BÖLÜM477 kelime
- 43 41. BÖLÜM442 kelime
- 44 42. BÖLÜM433 kelime
- 45 43. BÖLÜM364 kelime
- 46 44. BÖLÜM478 kelime
- 47 45. BÖLÜM546 kelime
- 48 46. BÖLÜM456 kelime
- 49 47. BÖLÜM793 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yaklaşık yirmi dakika sonra...
İki motor da Zeynep'in yaşadığı sokağa girdi.
Az önceki panik çoktan geride kalmıştı.
Zeynep kendini daha iyi hissediyordu.
Semih de bunu fark etmişti.
---
Apartmanın önüne geldiklerinde motorlar durdu.
Gece oldukça sessizdi.
Zeynep kaskını çıkarırken hafifçe gülümsedi.
— Eşlik ettiğin için teşekkür ederim.
— Sorun değil.
— Yine de teşekkür ederim.
Semih omuz silkti.
— Rica ederim.
---
Tam Zeynep apartman girişine yönelirken bir şey dikkatini çekti.
Kapının önünde bir buket vardı.
Kırmızı güller.
Özenle hazırlanmış.
Yanında küçük bir kart da duruyordu.
---
Semih de fark etti.
— Sana mı gelmiş?
Zeynep birkaç saniye bukete baktı.
Yüzündeki ifade değişmedi.
Ne şaşırdı.
Ne sevindi.
Ne de merak etti.
Sadece baktı.
---
Sonra eğildi.
Buketi yerden aldı.
Kartı bile okumadan yakındaki çöp kutusuna bıraktı.
---
Semih birkaç saniye sessiz kaldı.
Şaşırmıştı.
— Açıp bakmayacak mısın?
— Hayır.
— Belki önemli biridir.
— Değildir.
---
Zeynep'in sesi sert değildi.
Ama kararlıydı.
---
Semih çöp kutusundaki güllere baktı.
Sonra Zeynep'e.
— Gülleri sevmiyorsun galiba.
Bu kez Zeynep'in bakışları kısa süreliğine uzaklaştı.
---
— Hiç sevmedim.
— Neden?
Kısa bir sessizlik oldu.
Gece rüzgârı apartmanın önündeki ağaçların yapraklarını hafifçe sallıyordu.
---
— Bana kötü şeyleri hatırlatıyorlar.
dedi sonunda.
— O yüzden mi?
— Evet.
— Anladım.
---
Semih başka soru sormadı.
İsterse anlatırdı.
İstemezse anlatmazdı.
---
Birkaç saniye sonra Zeynep hafifçe gülümsedi.
— Aslında çiçek severim.
— Öyle mi?
— Evet.
— Hangisini?
---
Bu kez gülümsemesi biraz daha gerçekti.
---
— Beyaz papatyaları.
— Papatyaları mı?
— Evet.
— Neden?
— Bilmiyorum.
Bir an düşündü.
— Daha huzurlu geliyorlar.
— Mantıklı.
— Ayrıca kimse bana papatya getirmiyor.
— Neden?
— Herkes kızların gülü sevdiğini sanıyor.
---
Semih istemsizce güldü.
— Demek herkes yanlış biliyor.
— Kesinlikle.
---
Birkaç saniye sonra ikisi de apartmanın girişinde durmuştu.
Gece ilerliyordu.
---
Zeynep kapıyı açmadan önce durdu.
— İyi geceler Semih.
— İyi geceler.
— Eve gidince teyzeni... şey...
— Annemi.
— Tamam, valideni üzme.
Semih kahkahayı bastı.
— Söz veremem.
---
Zeynep gülerek apartmana girdi.
Kapı yavaşça kapandı.
Semih birkaç saniye olduğu yerde kaldı.
Sonra motoruna yöneldi.
Ama giderken gözü son kez çöp kutusuna takıldı.
İçindeki kırmızı güllere baktı.
Sonra başını kaldırıp apartmanın kapısına baktı.
Ve ilk kez aklından tek bir düşünce geçti:
"Demek beyaz papatya..."
Bölüm etkileşimi