GEÇMİŞİN LEKESİ

İzmir’in rüzgarlı ve biraz kasvetli bir arka mahallesinde, derme çatma, duvarlarından nem akan ama bir o kadar da sıcak (ya da en azından gürültülü) bir evde geçen Grup, hayatın sillesini yemiş ama asla uslanmamış bir avuç uyumsuzun hikayesidir.
​Evin en büyük özelliği, bodrum katının kilidinin hiç açılmaması ve oranın "yasak bölge" ilan edilmesidir. Sarp’ın, trajik bir kazada veya olayda kaybettiğine herkesin inandığı ama kendisinin "Aslında yaşıyor, sadece benden saklıyorsunuz amına koyayım!" diye delirdiği kız kardeşi Charla, aslında aynı evin kilitli bodrum katında çürümektedir. Daha doğrusu, diğerleri kokusu yukarı çıkmasın diye oraya tonla oda spreyi sıkıp kapıyı kilitli tutmaktadır; Sarp ise her gün bodrumun kapısına vurup "Charla, kapıyı aç, içeride sigara içiyorsan beraber içelim!" diye bağırmaktadır.
​Ev halkının geri kalanı ise tam anlamıyla bir kaos şebekesidir. Emre, Ömer, Kaan, Ali ve Hürkan sürekli birbirine ve hayata söven, hayatta hiçbir vasfı olmayan ama kendi içlerinde sarsılmaz bir dostluk bağına sahip tiplerdir. Aralarındaki tek temiz ağız ise 16 yaşındaki Mert’tir. Mert küfür etmez; ancak asıl sorun küfretmemesi değil, inme inmiş gibi aniden durması, duvara bakıp saatlerce gülmesi, mantıksız ve ürkütücü hareketler yapmasıdır. Kimse Mert’in neyin kafasını yaşadığını çözememiştir.