Piç adam

“Ne bakıyosun?”demesiyle al al olmuş yanaklarımla arkamı döndüm.Chan odaya sadece altında havluyla çıkmıştı”pardon efendim”diyip odadan hışınla çıktım.

Derin nefesler eşliğinde oturduğum koltukta soluklanmaya başladım,yaklaşık yarım saatten sonra Chan takım elbisesiyle yanıma gelmişti.

Kafamı kaldırdığımda simsiyah altın detaylı takım elbise giymil Chan’ı gördüm lanet olsun çok yakışıklıydı.

“Ne duruyosun hadi gidelim şirkete” diyip elindeki araba anahtarını sallıyordu.Göz devirip sabır dilenerek koltuktan kalktım Chan’nın arkasından onu takip ederek evin dışına çıktık.

Lüks spor arabası gercekten görüntüsüyle bile insanın içini dışına çıkartıyordu.Chan elindeki anahtarla arabayı açmış ve içine yerleşmiştik,üslupumu bozmadan sadece yolu izliyordum.

Araba kırmızı ışıkta durduğunda aramızdaki sessizlik bozulmuştu.”Senin derdin ne Seungmin beni tanımıyormuş gibi davranıyosun?!”sesindeki sinir belli oluyordu,”Chan bu saatten sonra sadece patronumsun fazla ilerisi olsun istemiyorum”demiştim netbir tavırla.

Chan başını sallamakla yetinmiş ‘öyle olsun’ demişti.Yol boyunca kalbim okadar hızlı atıyorduki sanki derimi delip dışarı çıkıcaktı.Sonunda şirket binasının önüne geldiğimizde derin bir oh çekmiştim yoksa gercekten kalp krizi geçirecektim.

Şirket binasının içinden girerken tüm gözler Chanın üstündeydı her ne kadar onu umursamayacak kadar olsamda başka gözlerin onu hayranca bakılması beni delirtmeye yetmişti.

Sinirli adımlarla büyük patronumuzun odasının önüne gelmiştik.Chanla beraber odaya tıklatarak girdiğimizde içeri ilk önce Chan girmiş peşinden ben girmiştim,Bay Bang’a kafamı eğmiş “bir işim yoksa çıkıyım ben efendim”

Eve gidip dinlenmek istiyordum bügün fazlasıyla yorucu geçmişti.Bay Bang “Seungmin burda olman lazım yeni patrona şirketi gezdir.”emreder bir ses tonunda bakışlarımı Chan’a çevirdiğimde sırıtarak bana bakıyordu kafasını patlatmamak için zor duruyordum.

Mızıkçılık yapmaya çalışıp Chandan kurtulmayı hedefliyordum.”Bay Bang Han Jisung’a söyleyebilirmisiniz bugün çok yorgun hissediyorum efendim”demiştim tek umudum kabul etmesiydi.

Chan lafa daldığında bakışlarım tekrar ona döndü”Baba Seungmin bana eşlik etmeli sonuçta asistanım değilmi?”demesiyle gözlerim kocaman açılmıştı.

Bay Bang elini anlına koyup”Ah Seungnin söylemeyi unutmuşum oğlumun asistanı sen olucaksın burda en deneyimli ve becerikli sensin oğlumun senden öğreneceği çok şey var”demişti ikinci şoktan sonra karşımdaki iki adamın önünde büzülüp küçülmüştüm.

“Peki efendim,söyledikleriniz için teşekkür ederim.”demiştim gözlerim yerden yukarı kalkmazken.”Hadi Seungmin gidelim göreceğim çok yer vardır eminimki”sesindeki yapmacık gülümsemeyle ona gözdevirecekken kendimi tutmuş kafamı sallayıp önden çıktım.

Chan benim için sadece patron olacaktı öyle olmalıydı.Depresyona tekrar giremezdim hada yeni toparlanmıştım başa dönmek istemiyordum,ben önde Chan arkada elleri cebinde beni takip ediyordu şirketteki alanları gösteriyordum,Chan çalışanlarla selamlaşıyordu.

En sonunda Chan’nın odasının eşiğine geldiğimizde derin bir nefes alarak “Efendim işim yoksa ben çıkayım”gözlerimi kaçırarak.Chan kaşlarını çatarak bana döndüğünde sesindeki sertlik cevabı vermişti bile.

“Seungmin hala benimle oyunmu oynuyordun?”anlamaz gözlerle ona doğru bakmıştım.Biz artık birlikte değildik birlikteliğinizin üzerinden çok uzun zaman olmuştu ona bu tavrım oyunmu gelmişti?

“Oyun oynadığım filan yok sadece eve gidip dinlenmek istiyorum.”sesinde itirazlık vardı.Chan verdiğim cevaba karşılık”tüm gün patronculuk oynadın benimle!”sert çıkan sesi kolidorda yankılanmasıyla birlikte kolumu yakalaması bir olmuştu.

“Ya bıraksana adam”bir kolumla Chan’nın diğer kolumu sertce kavrayan eline doğru ittiriyordum ama nafileydi.”Seungmin babamın şirketinde yıllardır napıyordun!”yutkundum”bilmiyordum bilsem gelmezdim,burda önemli bir yere sahibim”acı içinde direnerek kendinden emin cümlelerimi koyvermiştim.

Chan kolumdaki elini dahada sıkarken mermer fayanslardan çıkan ayakkabı sesiyle kolumu bırakmış,gömleğinin kol detaylarını düzeltmeye çalışıyordu.Acı içinde kolumu tutuyordum,gelen sese baktığımda Felix’i görmüştüm.Elindeki mavi dosyalarla hızlı adımlarla yanımıza gelmişti.

“Efendim incelemeniz gereken bazı dosyalar var,müsaitseniz birlikte bakalım”sarı civciv çoçuk güler yüzüyle yanımdaki cehennemin 7.katından hayatımı sikmeye gelen adama doğru bakararak.”Tabi Felix’ti değilmi?”yapmacık hallerini takınmıştı.

“Evet efendim”Chan başını sallayarak odasının kapısını açarak Felix’i içeri buyurdu.Orda öylece kalakalmıştım tam of çekicekken bakışlarım Chan’ı buldu.”Eve gidebilirsin ama telefonuna bakmayı unutma” diyerek bana cevap verme hakkı bırakmadan kapıyı suratıma kapatmıştı.Elimi yumruk yapmış kolidordan soluyarak çıkmıştım.

…

Şirketten hızlıca ayrılmıştım,nefes almaya ihtiyacım vardı.En yakın zamanda Avansımı ödeyip şirketten çıkmalıydım.Chandan sonra çok zor toparlanmıştım tekrar canımın yanmasına izin vermeyecektim.

Sonunda apartmanın önüne gelmiştim,tam apartmanın kapısını açacakken içeriden Hyunjin fırlamıştı.Peşinden seslensemde beni duymamıştı endişeyle dairemizin olduğu kata vardım.Anahtarımı zarzor kapıya sokup çevirmiştim,kapı açıldığında ayakkabılarımı ayaklarımdan hışımla çıkartmıştım.

Anahtarı kapının yanındaki komidinin üzerine bırakmış,taktığım kravatı bir elimle gevşetmiştim.Oturma odasında rahat bir pozisyonda telefonuyla oturan Jeongin’i görmüştüm.”Hyunjin salağı niye at gibi uçtu ne oldu”Jeonginde gülerek”cüzdanını işyerinde unutmuş”diyince biraz olsun rahatlayıp kendimi koltuğa bırakmıştım.

Jeongin durumu anlayacakki “Ne oldu Min sanki durgun gibisin bugun beni öpmedin?”yanıma kayarak,”Chan geri geldi”diyebilmiştim sesimdeki çaresizlik herhalinden belli oluyordu.”Ne bunca yıl sonramı” yutkunarak ellerimi önümde birleştirip gözlerimi ellerimden ayırmadan,”Evet hayatımın içine şıçmaya geldi piç adam”

…

Arkadaşlar uzun bir aradan sonra bölüm için sorryy😭😭🎉🎉🫶🏻🫶🏻🤗🤗🎊🎊