Patronculuk

Jisung kolunu omzuma atmış,”O piç sana bişey yaparsa mahvederim”teselli edişini gözlerim kapalı bir şekilde gülümsedim.Kafamı omzuna yerleştirecekken solona soluk soluğa kalmış Hyunjin daldı.”Ya amına koyayım 1 saattir koşuyorum”nefes alışverişlerişiyle Jisung kolunu omzumdan çekmiş”senin mallığın”bacaklarını üst üste atarak.

Gözlerim Hyunjin’e kaymıştı,”Bu yavru köpüşün neye canı sıkkın”Hyunjin koltuktaki yanıma yerleştirip kolunu omzuma atmıştı.Elimi enseme doğru atığım sırada”Birşey yok Hyunjin sadece yorgunum”diyebilmiştim koltuktan ayaklanıp kendi odama doğru adımladım.Odaya geldiğinde bebek ekmeğim uyuyordu üniversite son sınıftı çok yoruluyor olmalıydı, yarım açılmış battaniyeyi düzeltip odamızdaki banyoya girdim.

Banyodaki işlerimi bitirip üstüme beyaz kırmızı çizgili pijama takımımı giymiştim,en sevdiğim pijamalardan biriydi.Komidinin üzerindeki prize telefonumu şarj etmek için taktım sırt üstü yatağa uzandım,içimden bugun olanları geçirirken aklıma birden Chanın kapıda son söylediği cümle aklımda ışık gibi yandığında telefonuma baktım,whatssapdan arşivlerden bir mesaj..

Chanla olan hiç bir anımı silmeye gücüm yetmemişti belkide onu tamamiyle kaybetme korkusuyla hala içimde tutuyordum ama bildiğim tek bir şey vardı Chandan olabildiğince uzaklaşmak.Titreyen ellerimle mesajın üzerine tıklarken kalbim yerinden çıkacak gibi sesli atıyordu.

Chan
Seungmin bu oyuna ne zaman ara vericeksin?

Ne yazdığını anlamıyordum,sabahtan beri oyun diyordu tavırlarım oyunmu geliyordu ona?içimdeki bitmeyen sesimden sonra mesajla bakışmamın ardından derin bir iç çektikten sonra mesajına yanıt verdim.

Seungmin
Ne oyunundan bahsediyorsun?ben oyun oynamıyorum sınırımı çekiyorum.

Telefonumu komidinin üzerine koyacakken çok geçmeden Chan’dan bir mesaj daha geldi.

Chan
Patronculuk oynuyorsun benimle.Geçmişimiz var kolayca sınır çekemezsin Kim Seungmin

Seungmin
Hiçte oynamıyorum geçmişimizi ben sildim ilk fırsatta avansı ödeyip çıkıcam şirketten.

Chan
Umarım öyle olur :)

Mesajına kalp bırakıp telefonumun ekranıını kapattım.Neden kalbim hızlanmıştı?Chanı artık sevmiyorken içim neden yanıyordu?ellerimi yüzüme koyarak gözlerimi kapatmamla kendimi uykunun kollarına bıraktım.

….

Zır zır öten alarmımı zarzor kapatmıştım,şişmiş surartımla ayılmaya çalışıyordum.Sabah 8 olduğu gibi hepimiz çalıştığımız iş yerlerine gidiyorduk.Jeongin derse,Jisungla ben şirkete,Hyunjin ise sanat atölyesine gidiyordu sabahları evde ses olduğundan kolayca uyanabiliyordum.

Yataktan zar zor kalkmış odamızdaki lavaboya yöneldim.buz gibi suyun yüzüme çarpmasıyla ayılmıştım,yarım saat süren hazırlanmadan sonra Jisungla otobüs durağında bekliyorduk.Bugün ikimizde sessizdik konuşacak çok sey varken ikimizinde ağzı bıçak açmıyordu,gelen ilk otobüse binmiş,en arka ikili koltuğa yerleşmiştik.

Jisung kulaklığını takmış arkasına yaslanmıştı,gözlerim telefonuma iliştiğinde avans borcum’u kontrol edicektim ama keşke etmeseydim.Gözlerim ekranda yazan rakamla kocaman açılmıştı,Yarı Milyon kadar borcum vardı tanrım nasıl ödeyecektim,telefonumun ekranını kapatıp kafamı cama yaslamıştım.

…..

Şirkete geldiğimde sıcak gülümsemeyle herkesle selamlaşıp odama yerleşmiştim.Bilgisiyardaki tabloyu doldururken masadaki telefonumun ekranı bildirim sesiyle aydınlandığında gözlerimi bilgisiyardan çekip telefonuma iliştirmiştim telefonumu kaldırdığımda gelen mesajla göz devirmiştim.

Chan
Seungmin odama gel.

Of layıp rahat koltuğumdan söverek ayrılmıştım.Chanın odasına vardığımda kapıyı tıklatarak içeri girdiğimde yerlerde koliler vardı.Chanda masaya yaslanmış kollarını birleştirmişti takım elbisesi ve taktığı gözlükle çok çekici gözüküyordu tanrım ne düşünüyordum böyle.

”Efendim beni çağırmıssınız”yüzüne piç gülüşünü takınarak”Evet Seungmin odayı taşıyacağım bu odayı beğenmedim en üst kattaki 202 odaya taşınacağım”ne yani bu kolileri tek tek taşıyacakmıydım asansörle,”Hadi Seungmin taşımaya başla”emreder ses tonu canımı yaksada imajımı bozmadan başımı sallamış çok ağır olmayan kolileri asansörle çıkartıyordum.

Son birkaçtane koli kaldığında artık gerçektende çok yorulmuştum kollarımda güç kalmamıştı,Chan piçi ise koltukta baca bacak üzerine atmış beni izliyordu.Tam koliyi almak için eğildiğimde Chan kolumu sıkıca kavrayıp kendine çekmişti.Kalbim bir anlığına atmayı durdurmuştu resmen.

“Nereye kadar sürecek bu inat?”kaşlarını çatarak bana baktığında gözlerimi kaçırmış”inatlaşmıyorum gayet iyiyi-“kendimi Chanın kucağında bulmuştum kaslı kollarıyla beni kavramıştı yanaklarımın sıcaklığını hissedebiliyordum.”bıraksana beni manyak herif”bir yandan kolunu çekiştiriyordum”

kucağımda ne kadar küçük kaldın ama”demesiyle daha çok ittirecekken kapının açılma sesiyle bakışlarımız kapıya yönelmişti.Bay Bang elindeki mavi dosyayla odaya daldığında Chan ellerini gevşettiği gibi kucağından kalkmış kaçmıştım.

…

“Sana inanamıyorum Chan ben seni şirkete gözkulak ol yönet diyorum sen çalışanlarımızla fingirdeşiyorsun!”Bay Bang’ın sesi dışarıya kadar geliyordu.”kusura bakma baba”Chan ellerini önünde birleştirmiş kafasını eğmişti.

Bay Bang odadan çıktığında sıranın bana geliceğini biliyordum.Yanıma patlayacak bomba gibi damlamıştı,”Sana gelince Seungmin hiç yakıştıramadım.Bir daha böyle bir görüntüyle karşılaşırsam kovulursun!”parmağını yüzüme sallayıp cevabımı beklemeden hızlı adımlarla yanımdan uzaklaşmıştı.Arkamdaki cam duvara yaslandığında ellerimle suratımı kapatıyordum,büyük patrona rezil olmuştum.

….