Baskın basanındır

Lansman provasının hareketli saatleri geride kaldığında ofistekiler yavaş yavaş toparlanıp çıkıyordu. Ben de masamdaki son belgeleri dosyalayıp kenara koydum.

Chan’in odasının ışığı hâlâ yanıyordu. Kapıyı tıklatıp içeri girdim. Chan masasında oturmuş, gözlüklerini çıkarmış halde şakaklarını ovuyordu. Beni görünce sandalyesine yaslandı.

"Geldin mi Seungmin?" dedi sesi yorgun ama sakince. "Bugün koşturmacadan seninle iki laf bile edemedik."

Gülümseyip masasına yürüdüm. "Çok yoğundun hyung. Raporlar, sunumlar derken başını kaldıracak vaktin olmadı."

Chan masanın üzerinden elimi tuttu, beni kendine doğru çekti. "O yüzden şimdi telafi edelim biraz."

Sandalyesini geriye kaydırıp beni masanın kenarına doğru çekti. Belimden tutup beni kendine yaklaştırdı. Elini enseme kaydırıp başımı eğdi ve dudaklarını dudaklarımla buluşturdu.

Bütün günün yorgunluğu o birkaç saniyede silindi gitti. Chan beni biraz daha kendine çekerken öpücük derinleşti.

Tam o sırada kapı pat diye açıldı.

"Seungmin! Jeongin mesaj at…OHA!"

Hyunjin'in bağırmasıyla anında birbirimizden ayrıldık. Ben panikle masadan bir adım geri sıçrayıp üstümü başımı düzelttim.

Chan ise masadaki ilk dosyayı kapıp aşırı ciddi bir suratla okuyormuş gibi yaptı. Yüzümün alev alev yandığını hissedebiliyordum.

Kapının önünde duran Hyunjin'in gözleri açılmıştı. Bir elindeki çantayı düşürmemek için sıkıca tutuyor, diğer eliyle de ağzını kapatıyordu. Arkasından gelen Jisung da kafasını Hyunjin'in omzundan uzattı.

"Ne oldu lan, niye dondun kal.." Jisung da içeri bakıp bizi görünce lafı ağzında tıkandı. "Oha... Yanlış zamanda mı geldik?"

Hyunjin iki adım gerileyip ellerini havaya kaldırdı. "Ben hiçbir şey görmedim! Gözlerim kapalıydı! Ben sadece haber vermeye gelmiştim!"

Chan hafifçe öksürüp sesini kalınlaştırdı. "Hyunjin... Kapı vurulur içeri girmeden önce, kaç kere söyleyeceğim?"

"Hyung valla ben Seungmin tek başınadır sanıyordum!" dedi Hyunjin panikle Jisung'un arkasına saklanmaya çalışarak. "Siz ikiniz... yani şey... bütçe toplantısı bayağı sıcak geçiyormuş!"

"Hyunjin kes sesini!" diye fısıldadı Jisung, onun kaburgasına dirseğiyle vurarak. Sonra bize dönüp gülümsedi. "Biz dışarıdayız hyung. Kapıda bekliyoruz. Siz... işinizi bitirince gelirsiniz."

Jisung, Hyunjin'i yakasından tuttuğu gibi geriye çekip kapıyı küt diye kapattı. Kapının arkasından Hyunjin'in " adamlar resmen öpüşüyordu, ben şoktayım şu an" diye bağırması ve Jisung'un "Sus gerizekalı, duyacaklar!" deyişi net bir şekilde geldi.

Odanın içinde bir anlık sessizlik oldu. Yüzüm kıpkırmızı halde Chan'e baktım. Chan elindeki dosyayı masaya bıraktı ve kahkahayı bastı.

"İnanılmaz gerçekten," dedi Chan başını sallayıp gülerek. "Bu çocukların zamanlaması.."

"Yerin dibine girdim hyung," dedim elimle yüzümü kapatarak. "Yarın bütün eve yayacak bunu Hyunjin, biliyorsun değil mi?"

Chan ayağa kalkıp yanıma geldi, elimi yüzümden çekip parmaklarımı tuttu. "Bırak yaysınlar. Zaten sakladığımız bir şey yoktu. Hem... fena mı oldu? Yakalandık işte."

"Çok komik hyung, dışarıda iki tane çete bekliyor şu an!" dedim gülerek.

"Gelsinler bakalım," dedi Chan dudağımın kenarına hızlı bir öpücük kondurup ceketini alırken. "Hadi çıkalım da daha fazla senaryo yazmasınlar."

Chan hyung arayagirmeden, baş başa kaldığımız anı fırsat bilen Hyunjin ve Jisung duvara yaslanmış beni bekliyordu.

Hyunjin'in yüzünde "Yılın dedikodusunu yakaladım" sırıtması vardı. Jisung ise gülmemek için kendini zor tutuyor, yanaklarını ısıra ısıra bana bakıyordu.

Asansörün kapısı açıldığı an ikisi birden beni içeri çekti ve kapılar kapanır kapanmaz Hyunjin hınk diye bir kahkaha patlattı.

"Eee," dedi Hyunjin asansörün aynasından bana bakıp anıra anıra gülerek. "Bütçe raporları onaylandı mı bari Seungmin Bayağı detaylı inceliyordunuz sanırım, bildiğin adam senin dudağını revize ediyordu amk”

Jisung kendini asansörün demirine asıp kahkahayı bastı. "Kanka ne revizesi, adam bildiğin canlı canlı yiyordu bunu odayı fantezi odasına çevirmişsiniz, bu çocuk odada seni domaltıcaktı az daha”

"Gülmeyin amk, kaşınmayın!" dedim ters bir bakış atarak. Yanaklarım hâlâ alev alev yanıyordu.

Şirketten çıkıp durağa doğru yürürken Hyunjin ile Jisung yolda kelimenin tam anlamıyla anıra anıra gülmeye devam ettiler. Sokak ortasında birbirlerine vurup duruyorlardı.

Otobüse bindiğimiz an kaos ve taşşak geçme fırtınası zirve yaptı. Otobüsün en arkasına kurulur kurulmaz Hyunjin tepeme dikilip Jisung’un koluna vurdu.

"anlat çabuk!" dedi Hyunjin sesini hiç kısmadan, gülmekten nefessiz kalarak. "O nasıl bir öpüşmeydi öyle ya Adam seni masaya kenetlemiş, dudak dudağa yiyişiyorsunuz Bütçe toplantısı mı yapıyordunuz yoksa ön sevişme mi amk”

"Hyunjin otobüsteyiz, kapa çeneni!" dedim panikle etrafa bakıp kafamı montumun kapüşonuna gömmeye çalışarak. "Saçma sapan konuşup bağırma!"

"Ne demek kapa çeneni be!" diye haykırdı Jisung, gülmekten gözlerinden yaşlar akarken. "Adam resmen seni odasında mesaiye kalmaya ikna etmiş”

“Ulan Seungmin, sen ne azgın, ne sinsi bir şeysin ya Biz seni evde sessiz sakin şirket çalışanı sanıyoruz, adam koskoca patronu kendine bağlamış"

"Harbi amk!" dedi Hyunjin otobüsün koltuğuna vurup anırarak. " bir de kapıyı açtığımız anki o panik neydi öyle Chan hyung bütçe dosyasını öyle bir kaptı ki, panikten dosyayı kıçına sokacaktı az daha Sen de yakanı düzelteceğim diye tişörtünü yırtıyordun neredeyse”

Gülmekten zar zor konuşuyordu.”Ben gerçekten yerin dibine girdim," diye homurdandım. "Ayrıca siz ne hakla pat diye kapıyı açıp dalıyorsunuz içeri?"

"İyi ki dalmışız amk!" dedi Jisung kahkahalar içinde. "Yoksa iki dakika daha geciksek Chan hyung seni masada canlı canlı kucağında götürüyordu,Adamın gözü dönmüştü resmen, seni belinden öyle bir çekmiş ki sanarsın porno çekiyonuz"

Eve adım attığımız an Jeongin elinde kumandayla salonda oturuyordu. Masanın üstünde kurabiye tepsisi duruyordu ama yarısı bitmişti bile.

"Hoş geldiniz," dedi Jeongin kafasını kaldırıp. "Geciktiniz. Nerede kaldınız?"

Hyunjin montunu fırlatır gibi koltuğa atıp gülmekten böğürerek Jeongin'in yanına fırladı. "Jeongin... Sana öyle bir haberim var ki, üniversitedeki bütün sınavları, hatta direkt bütün hayatı unutturur"

Jeongin'in gözleri anında parladı,doğruldu. "Ne oldu amk? Felix hyung sana mesaj mı attı yoksa?"

"Keşke..." dedi Hyunjin gülmekten gözlerini silerek. "Ama daha büyüğü var. Bugün kimi bastık biliyor musun?"

Jeongin bir bana baktı, bir Jisung'a. "Kimi?"
"Bizim masum,Seungmin’i" dedi Hyunjin ellerini iki yana açıp anırarak. “odasında! Chan hyung'la birbirlerine girmişlerdi, adam Seungmin'in dudağını sömürüyordu resmen”

Jeongin elindeki kumandayı koltuğa düşürdü. Ağzı açık bir şekilde bana döndü. "Harbi mi Oha Seungmin hyung Sen Chan hyung'la yiyişiyor muydun yani”

"Hyunjin abartma amk!" diye bağırdım, mutfağa gidip kendime su doldururken. "Gören de ne zannedecek. Alt tarafı küçük bir andı."

"Küçük bir anmış!" diye taklit etti Jisung salondan sesini inceltip anırarak. "Jeongin, çocuk masanın üstündeydi diyorum sana Kapıyı vurmadan girdik, bunlar bir fırladı, Chan hyung hemen eline dosya aldı, sanki bütçe okuyor numarası yapıyor Seungmin'in dudakları zaten kızarmış, yanakları alev alıyor, bayağı yakalandılar işte"

Jeongin kahkahayı bastı, gülmekten koltukta yuvarlanıp bacaklarını havaya kaldırmaya başladı. "Chan hyung bile paniklediyse gerçektir. Seungmin hyung, sessiz atın çiftesi pek olur derlerdi de inanmazdım. Şirketin patronunu bildiğin yatağa giden yola sokmuşsun, haberimiz yok"

Jeongin ayağa kalkıp gülmekten katılarak mutfak kapısına kadar geldi, kapıya yaslanıp gülmeye başladı. "Ben boşuna demiyorum bu evde en tehlikeli, en azgın tip sensin diye. Biz burada iki flört yapacağız diye kıçımızı yırtıyoruz, adam gitmiş patronunun kucağına çıkıyor.”

"Jeongin sen de başlama amk!" dedim bardağı tezgaha vurarak.

"Ne başlayacağım hyung, gerçekler bunlar!" dedi Jeongin gülmekten kilitlenip karnını tutarak. " odayı fantezi odasına çevirmişsiniz, bir de gelmiş bana çemkiriyorsun!"

"Bak bak, bir de mutfakta sakin sakin su içiyor," dedi Hyunjin salondan bağırıp Jisung'la beşlik çakarak. "Seungmin bey, Chan hyung'a söyle de bize önümüzdeki ay zam yapsın! Yoksa odadaki diğer ayrıntıları, o elin nerelere gittiğini falan da anlatırım herkese!"

"Aynen" diye lafa atladı Jisung koltuktan anıra anıra. "Bize zam yaptırmazsa yarın bütün pazarlama departmanına 'Chan hyung Seungmin'in bütçesini bizzat kucağında onayladı' diye dedikodu yayarım, valla billa yaparım!"

"Hangi ayrıntıymış o?" dedim mutfak kapısından kafamı uzatarak.

"adamın seni belinden tutup kendine yapıştırması falan" dedi Hyunjin kahkaha atarak.

"Üçünüz de tam bir belasınız" deyip bardağı masaya sertçe bıraktım.

"Ayrıca siz ikiniz..." Hyunjin ve Jisung'a parmak salladım. "Bu olayı şirkette bir kişiye bile duyurursanız, ikinizin de bütün kirli çamaşırlarını ortaya saçarım."

"Hangi kirli çamaşırıymış o?" dedi Hyunjin gülmesini zor tutarak.

"Mesela senin Felix'in çekmecesindeki kek kutusuna bakıp kendi kendine yükseldiğin o ezik halini söylerim?" dedim sırıtarak.

Hyunjin'in yüzü anında düştü. "Tamam amk, sustum. Aramızda kalıyor."

"Benim neyimi söyleyeceksin ki?" dedi Jisung özgüvenle.

"Minho hyung'un sana attığı ve senin silmeye kıyamayıp ekran görüntüsü aldığın o mesajı söylerim? Bir de üstüne adamın masanın altından bacağını ellediğini yayarım?"

Jisung da anında geriye yaslanıp ağzına bir kurabiye attı. "Seni hain Seungmin... Tamam, biz hiçbir şey görmedik."

Jeongin kurabiyesini çiğnerken kapıdan izleyip ellerini birbirine vura vura anırdı. "Bu evde herkes birilerinin esiri olmuş”

Seungmin hyung patronu bağlamış odada yiyişiyor, Hyunjin hyung çekmeceye yükseliyor, Jisung hyung masanın altında bacağını elletiyor,ben aranızda melek gibi kalmışım”

"Sen dur daha velet," dedi Hyunjin koltuktan kalkıp Jeongin'e yastık fırlatarak. "Sıra sana da gelecek, okul bitince göreceğiz seni!"

Evdeki bu kargaşa, üçünün de anıra anıra taşşak geçmeye devam etmesi sürerken mutfağa geçip sıcak suyunun altını yaktım. Telefonumu çıkarıp Chan hyung'dan gelen mesaja baktım:

🧡: "Eve varabildiniz mi sizinkiler seni çok sıkıştırmıyordur umarım?"

Gülümseyerek klavyede parmaklarımı gezdirdim:

Bebeğim🩷: "Vardık hyung. Üçü birleşti,dalga geçiyorlar Masada basıldık diye madara oldum ama üçünü de tehdit edip susturdum. Sen nasılsın?"

🧡: "Seni düşününce daha iyiyim. Akşamki basılma kargaşasına rağmen... o an çok güzeldi.”

Mesajı okurken yüzümdeki gülümsemeyi gizleyemedim. Dışarıda benimle dalga geçmeye devam eden çocukların bağrışmaları geliyordu ama benim içim son derece huzurluydu..