İsim bulamadım xd

Yaklaşık on dakika geçmişti.Natsuki hâlâ kapının önündeydi.Yuri sonunda kapının kilidini açtı.Kapı yavaşça aralandı.Yuri dışarı çıktığında gözlerini Natsuki’den kaçırdı.“Geldin,” dedi Natsuki.Yuri başını salladı.“Evet.”İkisi de birkaç saniye boyunca konuşmadı.Sonunda Yuri,“Beni beklemek zorunda değildin,” dedi.“Biliyorum.”“Öyleyse neden bekledin?”Natsuki omuz silkti.“Çünkü gitmek istemedim.”Yuri ona baktı.Natsuki’nin yüzünde alışılmış kızgın ifade vardı.Ama bu kez başka bir şey daha vardı.Endişe.Yuri bunu fark edince hemen bakışlarını yere indirdi.“Ben kulübe dönmeyeceğim.”Natsuki şaşırdı.“Ne?”“Bugünlük.”“Monika merak eder.”“Biliyorum.”“Sayori de.”Yuri cevap vermedi.Natsuki bir süre düşündü.“Tamam. O zaman ben de seninle gelirim.”Yuri hemen başını kaldırdı.“Hayır.”“Niye?”“Çünkü… senin yanımda olmanı istemiyorum.”Bu söz Natsuki’nin yüzündeki ifadeyi sertleştirdi.“Tamam.”Kısa bir sessizlik oldu.“Zaten hâlâ sana kızgınım,” dedi Natsuki.Yuri’nin bakışları yere döndü.“Ben de.”“Güzel.”“Güzel mi?”“En azından ikimiz de aynı şeyi hissediyoruz.”Yuri istemeden küçük bir nefes verdi.Gülümseme değildi.Ama ilk kez yüzündeki gerginlik biraz olsun azalmıştı.Natsuki koridora doğru yürüdü.“Ben kulübe dönüyorum.”Yuri başını salladı.Natsuki birkaç adım attıktan sonra durdu.Arkasına bakmadan konuştu.“Yarın gel.”Yuri şaşkınlıkla ona baktı.Natsuki devam etti:“Gelmezsen…”Bir an sustu.“Yine peşinden gelirim.”Yuri cevap vermedi.Natsuki kulübe doğru yürüdü.Arkasında Yuri yalnız kaldı.İkisi hâlâ barışmamıştı.Ama artık aralarındaki sessizlik eskisi kadar boş değildi.