5. bölüm / 13
Ddlc fanfictionMerak
Bölümler 13Şu an: Merak
- 1 İlk toplantı312 kelime
- 2 Şiirler ve tartışmalar283 kelime
- 3 Aynı masada253 kelime
- 4 Beklenmedik bir ortaklık223 kelime
- 5 Merak260 kelime · Okuduğun bölüm
- 6 Birşeylerin farkına varmak280 kelime
- 7 Kırılma Noktası325 kelime
- 8 Eksik sandalye280 kelime
- 9 Sessizliğin ardında250 kelime
- 10 Sessizliğin ardından 2197 kelime
- 11 İsim bulamadım xd161 kelime
- 12 İsim yok yıne447 kelime
- 13 İsim yok332 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bölüm 5 — Merak
Kulüp odasına girdiğimde alışılmadık bir manzarayla karşılaştım.Natsuki ve Yuri aynı masada oturuyordu.Ve…Sessizdiler.Bu, başlı başına korkutucuydu.“Ne oldu size?”Natsuki başını kaldırdı.“Hiçbir şey.”Yuri de kitabından gözlerini kaldırmadan konuştu.“Bir sorun mu var?”“Hayır. Sadece ikinizin aynı masada kavga etmeden oturması garip.”Natsuki gözlerini devirdi.“Her saniye kavga etmek zorunda değiliz.”Yuri kitabın sayfasını çevirdi.“Sonunda mantıklı bir şey söyledin.”“Az önce bozma.”“Ne yaptım?”“İltifat ediyordum.”Yuri durdu.“Bu bir iltifat mıydı?”“Unut gitsin.”Natsuki önündeki kitaba döndü.Yuri de kitabını okumaya devam etti.Ama birkaç saniye sonra Yuri, Natsuki’nin kitabına baktı.“Bu serinin üçüncü kitabı mı?”Natsuki şaşırdı.“Evet.”“İlk ikisini okudun mu?”“Tabii ki.”“Ben ilkini okumuştum.”Natsuki ona döndü.“Gerçekten mi?”“Evet.”“Devamını okumadın mı?”“Fırsatım olmadı.”Natsuki birkaç saniye düşündü.“İstersen verebilirim.”Yuri’nin kaşları hafifçe kalktı.“Kitabını mı?”“Evet.”“Geçen seferki gibi kızmayacak mısın?”Natsuki biraz utandı.“İzin alırsan kızmam.”Yuri gülümsedi.“Anlaştık.”Kapı açıldı.Sayori içeri girdi.“Monika!”Monika onun arkasından geliyordu.“Buradayım zaten.”Sayori güldü.“Birlikte geldik.”“Evet,” dedi Monika.Sayori çantasını bıraktı.“Bugün okuldan sonra beraber çalışacağız.”“Çalışmak mı?”“Evet. Matematik.”Sayori’nin yüzü bir anda düştü.“Ben matematikte berbatım.”Monika güldü.“O yüzden yardım edeceğim.”“Sen olmasan ne yapardım bilmiyorum.”Sayori bunu tamamen doğal bir şekilde söylemişti.Monika da aynı şekilde cevap verdi.“Muhtemelen sınavdan önce panik yapardın.”“Kesinlikle.”İkisi yan yana oturdu.Sayori defterini açtı.Monika soruları anlatmaya başladı.Bir süre sonra Sayori’nin yüzündeki ifade değişti.“Anladım!”“Gerçekten mi?”“Evet!”Monika gülümsedi.“Bak, sandığın kadar zor değil.”Sayori kalemini kaldırdı.“Monika, sen harikasın.”“Abartıyorsun.”“Hayır.”Sayori tekrar soruya döndü.İkisi birlikte çalışmaya devam etti.Ben de kendi şiirime bakıyordum.Kulüpte herkes farklı bir şeyle uğraşıyordu.Ama Natsuki’nin arada sırada Yuri’ye baktığını fark ettim.Yuri de birkaç kez onun kitabına göz atıyordu.İkisi bunu fark ettiğinde hemen başka tarafa bakıyordu.Sanki ikisi de diğerinin ne düşündüğünü merak ediyordu.Ama bunu kabul etmektense kavga etmeyi tercih edecekleri belliydi.O gün kulüpten çıkarken Natsuki’nin Yuri’ye kitabı verdiğini gördüm.“Yarın getirirsin.”Yuri kitabı aldı.“Teşekkür ederim.”Natsuki omuz silkti.“Beğenmezsen geri verirsin.”Yuri gülümsedi.“Beğeneceğimi düşünüyorum.”Natsuki cevap vermedi.Ama yüzündeki küçük gülümsemeyi saklayamadı.
