Eksik sandalye

Bölüm 8 — Eksik Sandalye
Ertesi gün kulüp odasına girdiğimde ilk fark ettiğim şey Yuri’nin sandalyesiydi.Boştu.Natsuki de bunu fark etmişti.Çantasını masaya bırakırken gözleri kısa bir süre Yuri’nin yerine kaydı.Sonra hemen başka tarafa baktı.“Yuri gelmedi mi?”Sayori başını salladı.“Hayır.”“Hasta falan mı?”“Mesaj attık. Cevap vermedi.”Natsuki durdu.“Belki telefonu kapalıdır.”Monika ona baktı.“Olabilir.”Natsuki yerine oturdu.“Zaten bugün gelmeyeceğini söylemiş olabilir.”“Hayır,” dedi Sayori. “Dün hiçbir şey söylemedi.”Natsuki cevap vermedi.Kalemini çıkardı.Defterini açtı.Bir şeyler yazmaya başladı.Birkaç saniye sonra durdu.Gözleri yine boş sandalyeye kaydı.Sayori bunu fark etti.“Natsuki.”“Ne?”“Endişeleniyorsun.”“Hayır.”Cevap fazla hızlı gelmişti.Sayori bir şey demedi.Natsuki kalemine baktı.“Yani…”Bir süre sustu.“Dün biraz ağır konuştuk.”Monika sessizce dinliyordu.Natsuki devam etti.“Belki sadece benimle karşılaşmak istemiyordur.”Sayori başını iki yana salladı.“Yuri sadece senden dolayı okula gelmemezlik yapacak biri gibi görünmüyor.”“Ben de öyle düşünüyorum.”Natsuki bunu söyledikten sonra sustu.Sonra farkında olmadan Yuri’nin masasındaki kitaba baktı.Kitap oradaydı.Natsuki kaşlarını çattı.“Bu onun kitabı mı?”“Sanırım.”Natsuki ayağa kalkıp kitaba yaklaştı.Elini üzerine koydu ama almadı.“Bu kitabı seviyordu.”Sayori şaşkınlıkla ona baktı.“Hatırlıyor musun?”Natsuki hemen elini çekti.“Tabii ki hatırlıyorum. Sürekli bundan bahsediyordu.”“Tamam.”Natsuki yerine döndü.Kulüp boyunca Natsuki normal davranmaya çalıştı.Şaka yaptı.Şiir yazdı.Sayori’yle tartıştı.Ama hiçbir şey eskisi gibi gelmiyordu.Yuri’nin sesi yoktu.Kitap sayfalarının çevrilme sesi yoktu.Bir şey eksikti.Natsuki bunu kabul etmek istemiyordu.Kulüp bittiğinde herkes çantasını toplamaya başladı.Natsuki ise yerinden kalkmadı.Monika ona baktı.“Geliyor musun?”“Birazdan.”Sayori kapıya geldi.“Natsuki?”“Ne?”“Yuri’ye tekrar mesaj atabilirsin.”Natsuki birkaç saniye düşündü.“Ne yazacağım?”“Bilmem. Sadece iyi olup olmadığını sor.”Natsuki telefonunu çıkardı.Ekrana baktı.Parmakları klavyenin üzerinde birkaç saniye bekledi.Sonra yazdı.“Yarın geliyor musun?”Mesaja baktı.Sildi.Tekrar yazdı.“İyi misin?”Onu da sildi.Sonunda telefonu cebine koydu.“Boş ver.”Sayori sessizce gülümsedi.“Tamam.”Herkes çıktıktan sonra Natsuki bir süre daha odada kaldı.Yuri’nin boş sandalyesine baktı.Dün söyledikleri aklına geldi.Seninle konuşulmuyor.Ben de senin fikirlerini duymak istemiyorum.Natsuki dişlerini sıktı.“Salak…”Bunun Yuri’ye mi, kendisine mi söylendiği belli değildi.Sonunda çantasını aldı ve çıktı.Ama kapıdan çıkmadan önce bir kez daha arkasına baktı.Boş sandalye hâlâ oradaydı.Ve ilk kez Natsuki, Yuri’nin ertesi gün de gelmemesinden gerçekten korkmaya başlamıştı.