Sessizliğin ardında

Yuri ertesi gün kulübe geldiğinde her zamanki gibi sessizdi.Ama bu kez sessizliği farklıydı.Normalde kitabını açar, birkaç sayfa okur ve arada bir konuşulanları dinlerdi. Bugünse kitabı önünde açık durmasına rağmen tek bir sayfasını bile çevirmiyordu.Natsuki bunu fark etti.Fark etmemiş gibi davranmaya çalıştı.“Geldin demek.”Yuri başını hafifçe kaldırdı.“Evet.”Sesi neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı.Natsuki birkaç saniye ona baktı.“İyi misin?”Yuri hemen cevap vermedi.“İyiyim.”Kısa. Kesin. İnandırıcı olmayan bir cevap.Natsuki kaşlarını çattı ama üstelemedi.Kulüp devam etmeye çalıştı.Sayori ile Monika yan yana oturup şiirler hakkında konuşuyor, MC ise masasında yazdığı birkaç satırı tekrar tekrar siliyordu.Yuri ise gittikçe daha sessizleşiyordu.Monika bir ara ona dönüp,“Yuri, senin fikrini de merak ediyorum,” dedi.Yuri gülümsemeye çalıştı.“Ben… sanırım güzel olmuş.”“Emin misin?”“Evet.”Yine aynı kelime.Ama bu kez sesi titremişti.Yuri hemen başını eğdi.Natsuki bunu da gördü.Bir süre sonra Yuri sandalyesinden kalktı.“Ben biraz dışarı çıkacağım.”Kimse cevap veremeden kapıya yöneldi.Adımları normal başlamıştı.Sonra hızlandı.Kapı kapandı.Natsuki istemsizce kapıya baktı.“Yuri…”Ayağa kalkacak gibi oldu ama vazgeçti.Koridorda Yuri hızlı adımlarla ilerliyordu.Kendi kendine sakinleşmeye çalışıyordu.Dayan.Biraz daha dayan.Ama gözleri dolmaya başlamıştı.Kulüpte kimsenin bunu görmesini istemiyordu.Tuvalete girip boş bir kabinin kapısını kapattı ve kilitledi.Sonra sırtını kapıya yasladı.Birkaç saniye boyunca sadece nefesini düzene sokmaya çalıştı.“Ben iyiyim…” diye fısıldadı kendi kendine.Ama bu kez söylediği sözün kendisine bile inandırıcı gelmediğini fark etti.Başını eğdi.Kulüpteki konuşmalar, Natsuki’nin söyledikleri ve son birkaç gündür içinde biriken bütün düşünceler aynı anda aklına doluşuyordu.Yuri gözlerini kapattı.Bir süre sadece yalnız kalmak istedi.Kulüpte ise Natsuki hâlâ kapıya bakıyordu.Sayori ona baktı.“Endişelendin mi?”Natsuki hemen başını çevirdi.“Hayır.”Kısa bir sessizlik oldu.Sonra daha alçak sesle ekledi:“…Sadece biraz garip davrandı.”Monika bir şey söylemedi.Natsuki ellerini sıktı.Hâlâ Yuri’ye kızgındı.Ama artık onun gerçekten iyi olup olmadığını düşünmeden edemiyordu.