Şiirler ve tartışmalar

Bölüm 2 — Şiirler ve Tartışmalar
Ertesi gün okul çıkışı doğrudan kulübe gittim.Kapıyı açtığımda Sayori çoktan gelmişti.“MC!”“Ne?”“Bugün şiir yazdın mı?”“Hayır.”Sayori’nin yüzü düştü.“Ne?!”“Unuttum.”“Nasıl unutursun?!”“Çünkü dün eve gidince oyun oynadım.”Sayori birkaç saniye boyunca bana boş boş baktı.“Sen gerçekten umutsuzsun.”“Teşekkür ederim.”“Bu iltifat değildi!”Arkamızdan bir kahkaha geldi.Monika masasında oturuyordu.“İkiniz yine başladınız.”Sayori hemen onun yanına gitti.“Monika, ona sen söyle!”“Ne söyleyeyim?”“Şiir yazması gerektiğini.”Monika düşündü.“Sanırım bunu MC’nin kendisinin fark etmesi gerekiyor.”Sayori kollarını bağladı.“Sen de mi onun tarafındasın?”“Hayır. Sadece seni biraz kızdırmak istedim.”Sayori birkaç saniye şaşkınlıkla baktıktan sonra güldü.“Sen düşündüğümden daha yaramazmışsın.”“Arada sırada.”İkisinin konuşmasını izlerken gülümsedim.Son zamanlarda Sayori ile Monika’nın daha fazla vakit geçirdiğini fark etmiştim. Birbirlerine alışıyorlardı. Sayori sürekli bir şeyler anlatıyor, Monika da onu dinliyordu.Henüz sadece arkadaşlardı.Ama oldukça iyi anlaşıyorlardı.O sırada sınıfın diğer tarafından bir ses geldi.“Bu şiir kötü.”Natsuki’nin sesi.Yuri ona döndü.“Henüz bitirmedim.”“Bitirmene gerek yok.”“Nasıl yani?”“İlk iki satır bile yeterince kötü.”Yuri’nin yüzündeki sakin ifade kayboldu.“Senin şiirlerini de çok başarılı bulduğumu söyleyemem.”Natsuki’nin gözleri büyüdü.“Ne dedin?”“Duymuş olmalısın.”“Sen—”“Yeter.”Monika ayağa kalktı.İkisine de baktı.“Şiirlerimizi paylaşmak için buradayız. Birbirimizi aşağılamak için değil.”Natsuki dudaklarını büktü.“Ben sadece fikrimi söyledim.”“Ben de.”Yuri kitabını kapattı.“Fikirlerimizi daha nazik ifade edebiliriz.”Natsuki homurdandı.“Tamam.”Birkaç saniye sessizlik oldu.Sonra Natsuki Yuri’nin şiirine tekrar baktı.“…Ama gerçekten biraz fazla uzun.”Yuri derin bir nefes aldı.“Ve seninki fazla kısa.”“Çünkü gereksiz şeyler yazmıyorum.”“Ben gereksiz şeyler yazmıyorum.”“Yazıyorsun.”“Yazmıyorum.”“Yazıyorsun.”“Yeter!”Sayori kahkahayı bastı.Ben de kendimi tutamadım.Monika başını sallayarak gülümsedi.“Sanırım bugünlük bu kadar.”Natsuki ve Yuri aynı anda birbirlerine baktı.“Onunla tartışmak istemiyorum.”“Ben de.”İkisi de aynı anda başka tarafa döndü.Sayori bana doğru eğildi.“Bence aslında iyi anlaşıyorlar.”“Şaka yapıyorsun.”“Hayır.”“Birbirlerinden nefret ediyorlar.”“Şimdilik.”Sayori’nin son kelimesini duyunca ona baktım.“Ne demek şimdilik?”Sayori omuz silkti.“Bilmem.”Sonra gülümsedi.“Belki de bazı insanlar önce kavga ederek arkadaş oluyordur.”Monika uzaktan bize baktı.“Sayori, senin teorilerin gerçekten ilginç.”“Teşekkür ederim!”“İltifat değildi.”Sayori birkaç saniye sustu.“Bugün herkes bana bunu yapıyor.”Odayı kahkahalar doldurdu.Her şey normal görünüyordu.Sıradan bir okul günü.Sıradan bir kulüp.Henüz kimsenin fark etmediği küçük değişikliklerle birlikte.