Mektuplar

Dünyanın en güzel kız çocuğuna...

Güzel kızım, Hayat ışığım, Ömrüme ışık saçan kız, Gece'm...

Sen bu mektubu okurken ben neredeyim, ne haldeyim, ne yapıyorum bilmiyorum ama bildiğim birşey var ki seni uzakta olsam bile çok seviyorum.

Belki birazdan okuyacakların buna inanmamanı sağlayacak ama yine de seni çok seviyorum güzelim.

Başarılı bir kadın olacağına dair şüphe, hiç yoktu aklımda. Hiç de olmadı. Ben seni ilk gördüğüm anda bile anlamıştım zaten ne kadar zeki bir kız olduğunu. Seni ilk gördüğüm gün aklıma mıh gibi çakıldı babam. O günkü korkun ama hiç kimseye bunu belli etmemeye çalışman bile benim kendime olan nefretimi arttırmıştı benim. Neden böyle dediğimi düşünüyor olabilirsin güzelim ama şuan anlayamazsın bunu.

Her neyse ona az sonra geleceğim. Önce senden bahsedelim...

Gece, o kadar başarılı bir savcı oldun ki bu kadarını biz bile beklemiyorduk. İşini asla aksatmayan, dakik, enerjik bir insansın sen. Merhametli, güler yüzlü bir kız çocuğusun. Benim kız çocuğumsun hem de ama en önemlisi annenin çocuğusun. Hani bazen kıyaslıyorsun ya kendini başkalarıyla, kıyaslama. Çünkü bu şekilde hem kendine hem de annene hakaret ediyorsun.

Sen annenin kopyası oldun Gece ve bu benim en büyük hayalimdi. Sevdiğim kadının kopyası olan bir kız çocuğu. Annenle mesleğiniz de aynı olsa çok gülerdim sanırım. İster miydim peki?
Sen istersen isterdim.

Annenle herşeyin benzesin babacığım ama kaderiniz... Asla benzemesin. Şimdi kafandan neden diye sorduğunu biliyorum. Senin gözünde annen süper bir hayat yaşayan bir kadın ama görünen o değil kızım. Sakin olmaya çalışarak oku tamam mı?

Annen sana hamile olduğunu ilk bana söylemişti. Ben sadece bir aptal olduğum için istemediğimi söylemiştim Gece. İnanılmaz gibi olduğunun farkındayım babam ama deli gibi korktum baba olmaktan. Çünkü benim gözümde baba profili iç açıcı değildi.

Gece, hatırlıyor musun sana halandan bahsetmiştim? Güzide Alkanlar... Benim ablam oluyor kızım o. Sana halanın öldüğünü söylemiştim ya. İşte tam olarak o sebepten dolayı korktum kızım. O yüzden seni istemediğimi söyledim annene. Ondan dolayı yıllarca hem senden hem de annenden uzak kaldım.

Çünkü benim ablamı babam öldürdü güzelim...

Neden mi? Çünkü ablam yemeğe şeker atmış bir şuçluydu. Bu duyduğun seni hayrete uğratıyor olabilir canımın içi ama gerçekten durum bu. Senin gözündeki gibi bir baba profili oluşturmayı çok isterdim ama ne yazık ki doğrular bazı zamanlarda ortaya çıkmalı. Babam gibi olmaktan korktum ve annene çok yanlış sözler söyledim.

Söyledim ilk yanlış söz "istemiyorum" oldu. Nasıl bunu dedim, hangi akılla, hangi mantıkla bilmiyorum. Önemli olan bunu nasıl söylediğim de değil. Önemli olan bunu söylemiş olmam. Babam gibi olmaktan korktum ve seni istemediğimi söyledim.

Oysaki herşeyden çok isterdim.

Senin gibi bir kız çocuğunu istemeyen aptaldır bana göre. Ben de en büyük aptallardan biriyim. Babam gibi olmayacağımı biliyorum Gece. Sana zarar vermeyi bırak, tırnağın kırılsa dünyayı dar ederim herkese.

Senin gibi düşünüyorum kızım. Madem biliyordun neden beni bıraktın diyorsundur. De zaten. Bunu demezsen saçma olur ama dinle babacığım. Babam da bilemezdi belki bunu yapacağını. Sakın yanlış anlama beni. Babama olan nefretim soğumayacak. Sen sakın benden nefret etme Gece. Senin nefretin beni kırmaz, yok eder...

Senin ilk adımında yanında yoktum.
Senin ilk gülüşünde yanında yoktum.
Senin ilk üzülüşünde yanında yoktum.
Senin ilk kelimende yanında yoktum.
Senin ilk hastalığında yanında yoktum.
Senin ilk anlarında yanında yoktum.

Pişmanım Gece, çok pişmanım...

Bunun için seni hep korumak istiyorum çünkü sana en büyük zararı ben zaten sen daha doğmadan verdim. Sadece sana da değil. Ben en büyük zararı annene de verdim. Onun sırtına yüklediğim yükün hesabını kime vereceğim... Benden hesap sorsanız kime birşey diyeceğim... Hesap verebilir miyim onu bile bilmiyorum çünkü ne yüzüm var ne de söyleyebilecek cümlelerim.

Senden beni affetmeni isteyemem ama beni affet.

Sana benden nefret etmemeni de isteyemem ama benden nefret etme.

Seni çok seven baban...
Senin gözyaşına dünyaları yakacak olan baban...

**

Dünyanın en yakışıklı çocuğuna...

Yakışıklı oğlum, canımın içi, Evren'im...

Nasıl başlamam gerektiğini bile bilmiyorum. Bu benim için çok zor. Çünkü aynı seyleri ben de yaşadım. Öncelikle sana minnettarım oğlum. Sen olmasaydın ben hiçbir zaman bir bebeği kucağıma alamayacaktım. Arkadaşlarımın bebekleri de dahil.

Muhtemelen ablam vardı diyorsun ama ben ablanın bebekliğine hiç şahit olmadım. Bir bebek tebessümünü seninle anlamlandırdım.

Teşekkür ederim Evren.

Ablana babalık yapamadım. En azından ablan beş yaşına gelene kadar. Neden biliyor musun oğlum? Çünkü senin sandığın kadar cesur değilim. Hatta cesur bile değilim. Eğer cesur olsaydım, kaçmazdım. Herşeyden ve hiçbir şeyden...

Dedenin içine kendisiyle beraber beni de sürüklediği o çukurdan çıkmak imkansıza yakın. Ama ben babam gibi olmak istemiyorum oğlum. Kendim çıkmak için çırpınıyorken seni o çukura atmayacağım. Sen benim aksimd o çukura girmeyeceksin. Ben tüm bedenimle oraya saplandım. Senin gözünün üçü bile değmeyecek.

Bana söz ver oğlum. Ben ölsem bile annen ve kardeşin hep senin himayende olacak. Ben toprağa gömülürken içinde bulunduğum çukurdan çıkamadıysam o çukura girmeyeceksin.

Çünkü ben babam aksine sizi korumak istiyorum.

Neden böyle dediğimi biliyor musun Evren? Çünkü deden iki çocuğunu da bir çukura sürükledi. Halan, Güzide Alkanlar... Deden halanı bizim gözümüz önünde öldürdü oğlum. Deden kendisi bok çukurunda değilmiş gibi beni de peşinden çekti.

Sonuç ne peki?
Koca bir hiç.
Ne uğruna?
Bizi bitirmek uğruna.

Bitmeyeceksin Evren. Benim yaşadığım şeyleri, benim yaşattığım şeyleri ne sen yaşa ne de başkasına yaşat. Bunu sakın yapma.

Sana da anlatayım biraz.

Ben annen ablana hamileyken anneni öyle bir kırdım ki, daha fazla kırılacak yeri kalmadı. Kendinden ödün vermek zorunda kaldı. Kendisi söylemese bile ben duydum Evren birinden. Annen çok kötü iftiralara maruz kalmış. Bunu kimseye çektirme. Bunu Dünya yaşamasın.

Başaralı bir çocuksun sen. Akıllısın, zekisin, doğruyu yanlışı ayırt edebiliyorsun. O zaman ayırt et oğlum.

Benim gibi olma Evren. Ne kadar kabul etmek istemesem de ben babamın oğluyum. Kızımı öldürmedim belki ama annene istemiyorum dediğimde gidip aldırmış olsaydı ablanı. Ne kadar kabul etmesem de ben... ben bir katilim Evren. Bu çukurun kuralıdır bu.

Sen öldürmezsen, seni öldürürler.

Sen bana benzeme.

Senden beni affetmeni isteyemem ama beni affet.

Sana benden nefret etmemeni de isteyemem ama benden nefret etme.

Seni çok seven baban...
Seni o çukurun ucunda bile görmek istemeyen baban...

***

Mektuplarımız kısa da olsa bu kadardı.

En önemlisi ise kitabımız kısa da olsa buraya kadardı.

Korkmayın BKU onlar için olmasa bile yine de içinde olacaklar.

Bana destek verdiğiniz için, kitabı okudunuz için, bana katlandığınız için ne kadar teşekkür etsem azdır. Ama çok teşekkür ederim...

BKKD için son cümlelerinizi alalım...

Kızların Ömer, Erkan, Gurur, Sergen, Evren, Ali... bulması,
Erkeklerin Ece, Sıla, Zeynep, Dünya, Gece, Ceylan... bulması dileğiyle...

Sizi çok seviyorum.

O zaman DTA'da görünüşürüz canımlar...