12.Bölüm

Evettttt sevgili okurlarımmmmm yeni bir bölümle sizlerleyimmmmmm
O fırtınalı gecenin üzerinden tam iki hafta geçmişti bile. Karargahtaki o devasa kavganın cezaları kesilmiş, Elfida’ya yapılan o korkunç suikast girişimiyle ilgili soruşturma ise derin bir sessizliğe gömülmüştü. Turgut etraflarını saran bu tehlikelerin fazlasıyla farkındaydı ama Elfida’nın gözlerindeki o korkuyu tamamen silmek istiyordu. Bunun tek yolu da hayatlarına inatla, hiçbir şey olmamış gibi devam etmekti.
İşte o yüzden bugün, her şeye inat sadece onların günüydü! İki hafta önceki o unutulmaz evlilik teklifinin ardından aileler arasında alelacele bir nişan organizasyonu planlanmıştı.
Tuğgeneral’in eşinin de yardımıyla lojmanın bahçesi adeta bir masal alanına çevrilmişti kızlar, görmeniz lazımdı! Her yer Elfida’nın en sevdiği beyaz güllerle donatılmış, minik sarı ışıklar ağaçların arasından süzülüyordu.
Tabi bahçedeki hazırlıkların başında, birbirlerine gizliden gizliye sırılsıklam aşık olan ama henüz adını koyamamış o meşhur çiftlerimiz vardı! Bizim timin erkekleri jilet gibi takım elbiseleri çekmiş etrafta koştururken, içten içe deliler gibi sevdikleri o kızların gözüne girmek için resmen taklalar atıyorlardı.
Bahçenin sağ köşesinde masaları kontrol eden Kevser, uzun zamandır kalbini kaptırdığı ama bir türlü açılamadığı Meriç’e elindeki şamdanı uzatıp hafifçe söylendi: "Meriç, şunu azıcık sola kaydırır mısın? Yamuk duruyor." Timin en yapılı, en sert askerlerinden biri olan Meriç, Kevser’in karşısında adeta mum oluyordu kızlar! Sanki bomba imha ediyormuş gibi bir ciddiyetle şamdanı milim milim oynatıp, gözlerinin içine baka baka "Nasıl, oldu mu?" diye sordu. Sesi o kadar yumuşaktı ki Kevser’in kalbi güm güm attı tabi, hemen gözlerini kaçırıp omzuna vurdu: "Dalga geçme Meriç, Turgut Komutan nizam sever biliyorsun!" Ah Meriç ah, bir açılabilsen kıza!
Diğer tarafta ise Hazal ve ona aylardır uzaktan uzağa iç çeken Korhan arasında tam bir tatlı didişme vardı. Korhan ses sistemini ayarlarken Hazal arkasından seslendi: "Korhan, ilk dans müziğini doğru ayarladın değil mi? Bak yanlış şarkı çalarsa Turgut Komutan seni şınav pozisyonuna fırlatır valla!" Korhan elindeki kabloları bırakıp arkasını döndü, Hazal’ın güzelliği karşısında dili tutulacak gibi oldu ama bozuntuya vermeden göz kırptı: "Merak etme, bu gece her şey kusursuz olacak... Tıpkı senin gibi." Hazal’ın yanakları anında alev aldı tabi! Ay bunlar henüz sevgili bile değilken böylelerse, olunca ne yapacaklar acaba?
Kızların hazırlık odasında ise tam bir kaos ve neşe hakimdi! Elfida’nın hem kuzeni hem de en yakın sırdaşı olan Yaren, elindeki makyaj fırçasıyla Elfida’nın başında dönüp duruyordu. Tabi Yaren’in aklı da fikri de kapıda nöbet tutan Hakan’daydı. Aralarında öyle bir çekim vardı ki tüm lojman biliyordu ama ikisi de henüz ilk adımı atmamıştı.
O sırada kapı hafifçe aralandı ve Hakan o yakışıklı yüzüyle kafasını içeri uzattı: "Yaren... Şey, yüzük tepsisi nerede? Aşağıda herkes toplandı da, bir tek o eksik." Yaren Hakan’ı takım elbise içinde görünce bir an kalakaldı, yutkundu ama hemen o güçlü kız imajına geri dönüp elindeki fırçayı salladı: "Hakan! Çık dışarı, kız evindesin şu an! Tepsi masanın üzerinde, al ve hemen in aşağıya, heyecanlandırma beni!" Hakan onun bu tatlı heyecanına gülümseyip, "Emredersiniz!" deyip gözlerini Yaren'den alamayarak tepsiyi kapıp kaçtı.
Tam o sırada odanın kapısı hışımla açıldı ve içeriye elinde kocaman bir valizle, nefes nefese kalmış biri daldı. Kim derseniz, Elfida’nın çocukluktan beri can dostu olan ve nişan için şehir dışından yollara düşen Fatma’ydı!
"Yetiştim mi? Ne olur geç kaldım demeyin!" diye bağırdı Fatma valizini fırlatarak.
"Fatma!" diye çığlık attı Elfida ve oturduğu sandalyeden fırlayıp dostunun boynuna sarıldı. Yaren, Kevser begging ve Hazal hemen Fatma’yı çekiştirip aynanın önüne oturttular: "Çabuk geç şuraya, iki fırça darbesi de sana vuralım, nişan başlıyor!" Kızların bu neşesi Elfida’ya aradığı tüm gücü vermişti.
Turgut ise yan odada aynanın karşısında kravatını düzeltiyordu. Kapı açıldı ve içeri bizim damat tarafı, yani Hakan, Meriç ve Korhan girdi. Turgut arkasını döndüğünde jilet gibi siyah takım elbisesiyle resmen göz kamaştırıyordu kızlar! "Sağ olun aslanlarım," dedi Turgut o gür sesiyle. "Siz aşağıya geçin, kızları da alın. Ben Elfida’yı alıp geliyorum."
Turgut odadan çıkıp kızların odasının önüne geldi. Kapıyı hafifçe çaldı ve içeri girdi. Kızlar iki yana çekilerek Elfida’ya yol açtılar. Gördüğü manzara karşısında Binbaşı Turgut’un nefesi kelimenin tam anlamıyla kesildi! Elfida, sade ama göz alıcı, pudra rengi saten bir nişan elbisesi giymişti. Turgut’u karşısında görünce gözlerinin içi parladı.
Fatma arkadan fısıldadı hemen: "Komutanım, çarptı galiba." Yaren de "Sus kız!" diye güldü.
Turgut büyülenmiş gibi yaklaşıp Elfida’nın ellerini tuttu ve alnına sıcak bir öpücük kondurdu. "Dünyanın en güzel kadını olmuşsun. Bu gece her şeyi unutup sadece bizim geleceğimizi kutlayacağız, söz veriyorum."
Elfida tam Turgut'a sarılacaktı ki, gözü aniden makyaj masasının üzerindeki çiçek aranjmanına kaydı. Masada, bahçedeki beyaz güllerle dolu olan o güzel ortamın aksine, yapayalnız ve kan kırmızısı tek bir gül duruyordu. Ve o gülün hemen altında, o tanıdık, uğursuz siyah zarf vardı! Kızlar odadan yeni çıkmaya başladığı için durumu henüz fark etmemişlerdi.
Turgut’un gözleri anında çelik gibi sertleşti. Elfida’yı arkasına alıp zarfı yırtarcasına açtı. İçindeki kartta sert bir yazıyla şu yazıyordu:
"Kırmızı, beyaz bir geline çok yakışır. Nişan tarihiniz, son gününüz olmasın. Mutluluklar."
Elfida’nın elleri titremeye başladı. "Yine mi Turgut? Buraya, odamın içine kadar nasıl girebiliyorlar?"
Turgut dişlerini sıkarak notu cebine attı ve arkada onları bekleyen arkadaşlarına çaktırmamak için hemen yüzünü yumuşatıp Elfida’nın yanaklarını tuttu. "Sakin ol sevgilim. Bu pisliklerin bu geceyi mahvetmesine izin vermeyeceğim. Dışarıda koca bir tim ve arkadaşların var, bu sadece korkakça bir blöf." Elfida derin bir nefes alıp başını salladı. "Haklısın. Bugün bizim günümüz."
El ele bahçeye çıktıklarında adeta bir alkış tufanı koptu! Yaren ve Hakan yan yana durmuş birbirlerine kaçamak bakışlar atıyor, Kevser ve Meriç aralarındaki o gizli çekimle gururla bakıyor, Hazal ve Korhan ise utangaçça tempo tutuyordu. Fatma ise ağlayarak bu anı videoya çekiyordu. Yüzükler takıldı, nişan kurdelesi kesildi ve Turgut ile Elfida ilk dansları için pistin ortasına geçti. Onların arkasından, içlerindeki o büyük aşkı henüz haykıramamış diğer çiftlerimiz de birbirlerine yakın olmanın verdiği heyecanla piste çıktılar. Her şey mükemmel görünüyordu.
Ama Turgut, Elfida’yı belinden kavrayıp dans ederken gözleriyle sürekli karanlık ağaçlık alanı tarıyordu. Tam o sırada, bahçenin en yüksek noktasında bekleyen tim keskin nişancısının telsizinden Turgut’un kulağındaki gizli kulaklığa buz gibi bir ses düştü:
"Komutanım... Bahçe çitlerinin hemen arkasında, saat üç yönünde, siyah kıyafetli şüpheli bir hareketlilik tespit ettim. Sırtında bir çanta var. Hedef alınmalı mı?"
Turgut, Elfida’ya çaktırmadan gözlerinin içine bakarak gülümsemeye devam etti. Yanlarında heyecanla dans eden Hakan ve Meriç’e göz ucuyla baktı, onlar da Turgut'un bakışından durumu fark edip çaktırmadan ceketlerinin önünü açmışlardı bile. Turgut, gömlek yakasındaki mikrofonuna fısıldadı:
"Beklemede kal. Tetikte ol ama sakın ateş etme. Kızları ve misafirleri ürkütmeyeceğiz. Canlı istiyorum."
Turgut kulağına gelecek yeni anonsu beklerken, hayatının en mutlu dansını, en tehlikeli avıyla bir arada yaşıyordu. Gözleri saat üç yönündeki o karanlığa kilitlenmişti. Av tam ayaklarına kadar gelmişti ve bu sefer kaçmasına asla izin vermeyecekti!
Evetttttttttt burda bitti yorumlarda fikir belirtelim lütfennnnn
Sizi çok seviyorum canım okurlarımmmmmm 💖💖🤍

buda elfidanın elbisesiii

Buda turgutunn damatlığııı