7. bölüm / 63

-Lara'nın Mutlu Olduğu An-

Aynı Gökyüzünün AltındaYazar: Yeşim KARADAĞ🐈

Bölümler 63Şu an: -Lara'nın Mutlu Olduğu An-

"Kafan acıyor mu?"
"Acıyor,sayende öldürdün dirittin beni."
"Ya özür dilerim kendime hakim olamadım Ege."
"Özür mü dilersin?"
"Evet.."
"Bence sen hiç dileme lütfen sonra gene beni döversin valla korkuyorum.."
"Tamam lütfen affet kendimde değildim."
"Tamam diyorum.."
"Ahahaha,Arkadaş mıyız?"
"O konudan bahsetmek istemiyorum!"
"Ee tamam ben sana buz getiriyim kafana koy sonrada karnındaki yaraları sarıyım ağrıyor mu?"
"Vurduğun her yer tek tek ağrıyor canım yanıyor tamam mı?"
"Merhem getiriyim süreyim hadi sende uzan!"
"Tamam."
Ege'ye bir tane buz torbası verip oradan ayrıldım daha sonrada telefonuma gelen bildirimleri okuyordum birden bire Ege elindeki buzla gelip telefonumu aldı ve buzu elime verdi.
"Ama koyman lazım.."
"İstemez sen kimle konuşuyorsun?"
"Beni mi kıskandın?"
"Arkadaşlar arasında olur öyle şeyler neyse soruma cevap ver!"
"Gelen salak saçma bildirimleri okuyordum oldu mu?"
"Kim yazıyor bakacağım şifren ne?"
"Sanane Ege bırakır mısın kim yazıyorsa yazıyor hepside erkek değil ya?"
"Şifren ne?"
"Ege!"
"Ne var?"
"Telefonumu bırakır mısın?"
"Bildirimlerine bakıyorum sadece şifren ne?"
"Ege!"
"Ne var ya?"
"Telefonumu masaya koy yoksa geberticem seni tekrardan?"
"Allah Allah denese bir ya"
"Daha yeni benden dayak yiyen kimdi?"
"Kapa şunu!"
"Tamam..."
"Hadi başla!"
"Tamam.."
Tekme tokat girmeye çalıştım ama işe yaramadı en son birtane daha yumruk vurayım durur sandım ama tam vururken elimi tutup bana bakınca biran bende panik oluştu.
"Ben kazandım.."
"Tamam,yenildim sana."
"Kabul ediyor musun birde yenildiğini?"
"Evet,çünkü daha önce yendim."
"Ben pes etmen sanıyordum.."
"Ahahaha,canım maalesef ben o tiplerden uzağım."
"Anladım.."
Daha sonra eline tekrardan buz torbasını verip oturma odasına gönderdim o koltukda buz torbası ile biraz kesitirirken bende masada duran telefonuna bakıyordum.Bir an içime merak düşüp telefonunu aldım ve kilit ekranında o kız ve kendisi vardı.Diğer 2 çocuk yoktu çok fena kıskanmıştım ama belli etmemem lazım.Dur bir saniye neden ben kıskanıyorum ki onu sevgilimiyiz ya da arkadaş mıyız gerçi arkadaşız ama bu kadar falza yakın değiliz.Birden telefonu elimden kapıp buz torbasını masaya fırlatıp ayaklandı.Bense sadece onu izliyordum
"Ne oldu?"
"Gidiyorum.."
"Neden ama?"
"Telefonumu kurcalamaman lazımdı."
"Özür dilerim."
"Affetmiyorum,iyi geceler!"
"Ege!"
"İyi geceler dedim."
Kapıyı sertçe çarpıp gitmişti.Bense sessizce duruyordum sadece birden bire düzeldiğimi ve sinirlenmediğimi fark ettim.Neden sinirlenmemiştim gittiğine neden onu durdurup birtane yapıştırmadım ki.Kanepenin üzerine çıkıp çığlık atmaya başladım.Kanepenin üzerinde gezip kendime olumlu şeyler söylüyordum.Her söylediğimdede kendi kendime gülüyordum.Teşekkürler Ege sayende düzeldim ve bu benim en mutlu anım oldu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.