-Yeni Okul Hayatı-

Uçakdan indikden sonra tabelaya baktığımda Türkiye'deydim.Annem okumak için Türkiye'ye getirmiş olmalıydı beni.
"Lara bundan sonrası sende sana güveniyorum ben geri gidiyorum seni seviyorum."
"Tamam anne,görüşürüz iyi uçuşlar."
Annem telefonda konuşa konuşa yanımdan ayrıldı.Bende yoluma devam ettim dışarısı soğukdu hatta yağmur yağıyordu.Telefonumu aldım ve gelen bütün bildirimleri okumadan kapattım daha sonrada telefonumu ve hattımı bir poşete çıkarıp en yakınımdaki telefoncuya verdim.Herşeyi ama herşeyi unutmaya ihtiyacım vardı.Havaalanının dışarısında beklerken bir otobüs geldi.
"Bayan Lara Saygın siz misiniz?"
"Evet,benim?"
"Buyrun.."
Otobüsün içine binince herşeyi anladım.Bu otobüs okul otobüsüydü ve beni almaya gelmişti en arkaya cam kenarına geçdim.Kulaklığımı çıkarıp müzik dinlemeye başladım.O kadar dinlemişim ki üzüntüden uyuya kalmışım.Taki en güzel yerinde gelen uyan sesiyle uyandım.
"Hadi ama canımı acıtıyorsun?"
"Özür dilerim,canını acıtmak istemedim geldikde kalk diye uyandırdım."
"Teşekkür ederim tamam kalkıyorum."
Gözlerimi yarı açıp baktığımda karşımda sarşın benden baya kısa ve kolu komple dövme kaplı iri yarı biri duruyordu ve elini bana uzatmıştı.Çantamı omuzuma geçirip ona bakmamaya çalıştım.
"Gerek yok kendim kalkarım."
"Pekala.."
Bir süre sonra arkamdan gelmeye başladı arkamı dönüp birazcık ona yaklaştım.
"Sapık mısın da beni takip ediyorsun?"
"Ne,saçmalama okulum burası."
"O zaman önümden git!"
"Anladım..."
"Anlamaman mümkün değil zaten geç."
"Bu arada ismin ne?"
"Cehennem memnun oldum."
"Düzgünce soruyorum."
"Sapıklarla konuşmuyorum."
"Ben sapık değilim..."
"O yüzden beni takip ediyordun değil mi?"
"Seninle ne ilgisi var?"
"Öyledir kesin."
Arkamı dönüp hızlıca kız yurduna gittim.Odama geldiğimde kızlar sanki onları yiyecekmişim gibi korkuyla bana bakıyorlardı.Görevli çıkdıkda sonra hafif gülümsedim.
"Korkmayın,sizlere zarar vermem."
"Bencede,neyse şu yukarısı boşda."
"Anladım..."
Eşyalarımı yerleştirmeye başladım.Taki eşyalarımın içinde Ege'nin sweatshirt ve eşofmanın yanımda geldiğini gördüm havaya kaldırdım.
"Hadi ama bu da neyin nesi?"
Arkamdaki kızlar gülüşmeye başladı.Arkamı dönüp sinirli bir ifade ile onlara bakmaya başladım.
"Komik olan ne?"
"Sevgilisini özler diye getirmiş."
"Benim sevgilim yok."
"Hadi ya bunlar ne peki?"
"Eski bir arkadaşımın kıyafetleri bende kalmış."
"Galiba arkadaşıda erkekmiş,Ee ismi ne eniştenin?"
"Sevgilim felan yok takıntı duyduğumda ayrıca sizene napacaksanız?"
"Sakin yemeyeceğiz enişteyi.."
"Bir daha enişte deme!"
"Oww,peki tamam."
"Bak işine..."
Önüme dönüp uzun uzun düşünmeye başladım.Onu çok özlemeye başladım şimdiden evet ayrı olsak bile onsuz başka şehirde durunca kendimi yabancı hissediyorum.Eşyalarımı yerleştirdikden sonra telefonumu ve kulaklığımı alıp dışarı gezmeye başladım ve sabah ki sapık çocukda burdaydı.
"Demek ki bir sapık ben değilmişim."
"Ne diyorsun sen be?"
"Ne diyorum ben be."
"Çok komiksin varya."
"Hemde çok.."
Kulaklığımı takıp etrafı gezmeye başladım.Daha sonrada akşam sporu gibi birşey yapmaya başladım etrafda koşuyordum sadece sonrada yorulup bir banka oturdum.Tabiki yanımda da sapık çocuğun olduğunu görmedim.
"Hadi ama yine mi sen?"
"Sen beni mi takip ediyorsun?"
"Hayır,sadece etrafı geziyordum yoruldum."
"Belli kimin sapık olduğu."
"Bana bak seni çok pis döverim."
"Dövsene ya."
Ayağa kalkdım oda ayağa kalkıp ellerini kaldırdı.
"Ahh,ilk kez bir kızdan dayak yiyeceğim."
"Ruh hastası mısın?"
"Yok ama,deliyiz."
"Belli orası zaten,neyse ne istiyorsun?"
"Beni dövmeni.."
"Döveyim gel.."
Tam dövmeye başlayacakken aklıma Ege ve o çılgın kavgalarımız aklıma geldi.Sonrada etrafda Ege'yi görmeye başladım.Ellerimi kafama götürdüm ve yere çöktüm tabiki çocukda boş boş beni izlemek yerine bana yardım etmeye başladı.
"İyi misin?"
"Ege,Ege'yi istiyorum.."
"Ege kim?"
"Ege,Seni istiyorum affet beni.."
"Telefonunda var mı böyle kişi arayalım istersen?"
"Ege...Ege...Ege'yi istiyorum!"
Kolumu tutup nabzımı ölçerken dövmeye rastgeldi.O dövmeye bakarken durumu hafifde olsa fark ettim ve kolumu kapattım.
"Dövmede ismi yazılan çocuk mu dediğin?"
"Evet."
"Telefon numarası var mı sende?"
"Engelledim.."
"Hmm,tamam o zaman bir sosyal medya hesabı var mı?"
"Vardı,ama beni dahada kıskanmasın diye benimkinide kendininkinide kapattı diye biliyorum."
"Soyadı ne?"
"Kaya.."
"Ege Kaya...Hmmm tamam hadi sen yurda geç zorlanıyorsan sana yardım edeyim ister misin?"
"Gerek yok kendim giderim..."
Tekrardan ayağa kalkıp koşarak yurda gittim.İçeri aniden girdim daha sonrada elimi göğüsümün tam ortasına koydum ve derin derin nefes almaya çalıştım.
"İyi misin?"
"Evet,iyiyim sadece ufak bir yorulmuşum o kadar."
"Tamam,yatağına çık orada dinlen."
"Tamam.."
"Yardım edelim mi?"
"Hayır,ben çıkarım teşekkürler."
Yatağıma çıkdıkdan kafamı yastığa gömüp ağlamaya başladım.Ege'yi istiyordum sadece onu başka kimseleri istemiyordum.