-Hüzünlü İlerleyiş-

Bütün derdimi tasamı o eve bırakıp yeni bir sayfa açmak için yola koyuldum arabada mutlu mutlu son ses müzik söylüyordum.
"Gitsem huzuru koklasam Egede,Aşk nerden nereye.." diye mırıldanıyordum kendi kendime daha sonrada pat diye ses gelince arabayı köşeye çekip bakmaya gittim.Baktığımda tekerim patlamıştı
"Hay Allah'ım ya birde sen eksikdin!"
Saçlarımı geriye savurup etrafıma bakınmaya başladım.Sadece etrafımda bir dükkan vardı ama eski gözüküyordu.Arabayı oraya kadar götürdüm.Arabadan inip seslendim ama kimse yok gibi duruyordu ama arkamdan bir ses geldi.
"Buyurun!"
"Ay,korkuttunuz beni."
"Özür dilerim niyetim öyle değildi buyrun nasıl yardımcı olabiliriz?"
"Şey burası araba tamir yerimi?"
"Evet."
"Arabamın tekeri patladıda yardımcı olur musunuz?"
"Tabiki efendim."
Ben arabanın patlak tekerini gösterip işi onlara bıraktım sadece iki kişi duruyordu dükkanda biri enerjik biri ise hayattan bıkmış gibiydi tam beni yansıtıyordu.Derken arkamdan bir ses geldi.
"Bö!"
"Ah,Korkutma sizin geninizden felan mı geliyor?"
"Nasıl ya korkmadın mı?"
"Hayır!"
"Anladım,bir daha olmaz"
"Bencede"
Arabanın tamir olmasını beklerken az önceki kız kenara çekilip beni süzmeye başladı sonrada yanıma gelip beni dahada yakından süzmeye başladı.
"Crobun çok dandik!"
"Ne alaka?"
"Çok alaka bebeğim bak!"
Crobumun askılığını tutup sertçe bıraktığında askısı koptu ve bende crobumdan görün yerleri elimle kapattım.Bunu gören bir delikanlı belindeki ceketi üzerime fırlatıp giymem için hareket yaptı.Giydiğimde ceketin içinde yokmuşum gibi duruyordum.
"Yakıştı ha!"
"Teşekkürler zahmet oldu."
"Ne demek.."
Bu küçük tebessümünden sonra arkamı döndüm ve dışarıyı izlemeye başladım.Ceketini veren çocukda arkama gelip benimle izlemeye başlayınca arkamı döndüm ve sinirli suratla bakmaya başladım.
"Senin derdin ne?"
"Ne saçmalama sana yürüyeceğimi mi sanıyorsun?"
"Kafanda kurmayı kes! Hem ben diğer kızlar gibi değilim."
"Bak ya,öyle mi?"
"Öyle efendim bir ceket verdin diye ne bu samimiler?"
"Birincisi müşteriye her zaman samimi davranmak şart bizim için ikincisi ceketimi verdim çünkü kimse senin fiziğini görmeye ihtiyacı yok!"
"Öyle mi?"
"Öyle!"
"Dediğin gibi olsun!"
Arkama bakmadan arabamın yanına geldim tekeri yeniden takılmıştı ve beni bekliyordu.
"Borcum ne kadar?"
"Borcunuz güzelliğiniz için bizden olsun."
"Oha,saçmalama ben sana bakmam benim erkeklere karşı bir hobim var!"
"Neymiş o hobin acaba?"
Arkada belirince bir an elimi yumruk yaptım ve sakin kalmayı bekledim daha sonra arkamı dönüp gözlerimi kapattım tekrar açtığımda ise üzerine doğru hafif adımlarla ilerleyip ayaklarımı kaldırdım.
"Komalık olmak ister misin?"
"Bak ya çok korktum."
"Bence de korkmalısın."
"Anladım şimdi hobini."
"Anlamasanda olur hadi eyvallah!"
Arkamı dönüp arabama bindim ve yoluma devam ettim.Babamın attığı konumdaki eve geldim ve eşyalarımı yavaşdan yerleştirmeye başladım.Akşama doğru düzenlemediğim herler için alışveriş yaptım ve kahva yapmaya gittim.Gerçi ben kahve yapmayı bilmiyordum ki o yüzden okul çantamdaki beslenme kabımdaki sandiviç ve meyve suyuyu alıp balkonda yemeye başladım.Birşey fark etmiştim oturduğum hemen karşısında bir ev var bu ev kimin olmalıydı.Çok büyük ve bayada güzeldi.Tam eve dalmıştım ki gözüm son model arabadan inen ve bana sataşan çocuk beliriyordu.Bir saniye son model arabadı var evi benimkinden bile güzel ama neden bir araba tamircisinde çalışıyordu ki telefonumu alıp internetten birşeyler söyleyip gelmesini bekledim.O gelene kadar çocuğun hırkasını aldım bir poşete koydum ve hazırlanmaya başladım.Söylediklerim kapıya gelince onlarıda alıp kapıya gittim.Kapıyı çalıp beklemeye başladım.Kapıyı açan bir genç kızdı.
"Buyrun kime bakmıştınız?"
"Ben...bu eve gelmiştim de"
"Kim olduğunuzu söyleyeyim?"
"Lara diye biri geldi sizi bekliyor dersiniz."
"Anlaşıldı buyrun salona geçin."
"Tamam"
Elimdekileri teslim ettikden sonra elimde sadece telefonum ve hırka duruyordu.Salona girdiğimde sataşdığım çocuk, bir tane anne hanım ve bir abi bana bakıyordu.Küçük bir gülümse yaptıkdan sonra anne hanım ayağa kalkdı ve yanıma doğru geldi.
"Buyur kızım kime bakmıştın?"
"Ben şu masadaki çocuğa bakmıştım.."
"Benden bahsediyor anneciğim."
"Tamam oğlum,isterseniz balkona gidin orda kaynaşın."
"Tamam anneciğim.."
Kolumdan sertçe tutup dışarı çıkardı.Sonrada kolumu sertçe bıraktı ve bana sinsi bakışlar attı.
"Beni mi takip ediyorsun?"
"Hayır,evlerimiz hemen karşı karşıya da hırkanı vermeye gelmiştim."
"Anladım,sonrada fırsat bilip annemle babamla tanışmak istedin herhalde senin annen baban nerde?"
"Yeter artık sabrını sınıyorsun sanane nerde oldukları kafanda kurmayı da bir bırak artık bu gidişle seninle evlenen kadına acıyorum."
"Defol git evimden!"
"Yemedim evini gidiyorum."
"Git!"
İçeri girip eşyalarımı alıp evden çıktım ve kolumu tuttum.Kolum hafif kızarıyordu hepsi o nankör herif yüzünden di.Derin bir nefes alıp evime gittim kapıyı sertçe açıp sertçe kapattım.Daha sonrada üzerimi değiştirmeden kendimi kanepeye attım.Daha adını bile bilmiyorum bu nasıl bir kabalık