-Namussuzluk Yok!-

Hastaneye girdiğimizde Erdem'in odasını aramaya başladık.Kapıya doğru koştukdan sonra kapının açık olduğunu ve Ege'nin Erdem'in üzerinde olduğunu gördüm.
"Ege!"
"Laram,sen karışma."
"Ege,bırak değmez onun için."
"Laram,burdan git!"
"Ege,lütfen.."
Erdem'i çok kötü dövmüştü Ege'nin hatta elleri kanlar içindeydi.Kanları görünce midem bulandı kafam ağrıdı gözlerim karardı ve fenalaştım.Ege hızlıca yanıma geldi.
"İyi misin?"
"Ege,arkanda."
"Ne?"
Ege arkasını döndüğünde Ege'nin kafasına cam vazo vurmuştu ve Ege yere yığılmıştı.Daha sonrada Ege'yi öyle görünce kendime gelip 'Ege!' diye bağırmaya başladım.Hastanedeki herkes geldi Ege'yi kaldırıp muane etmek için götürdüler Erdem'ide başka bir kapalı odaya aldılar.Annesi köşede oturmuş ağlıyordu.Annem annesinin yanına gidip yüzüne tükürdü daha sonrada;
"Terbiyesizler sizi kızıma en sonunda bunuda yaptınız ha?"
"İnci,bilmiyordum çok çok özür dilerim."
"Hani Erdemle Lara'nın arasını yapacakdın böyle mi yapacakdın?"
"Özür dilerim İnci bilmiyordum böyle olacağını."
Ayağa kalkdın ve yanlarına gittim.
"Bir dakika neydem bahsettiniz siz?"
"Kızım.."
"Sen dur anne,söyle hanginiz söyledi?"
"Lara.."
"Anne sus! O söyleyecek."
"Annen söyledi Lara ile Erdem'in arasını yapalım dedi annene borcum vardı hatta ben teklif ettim ilk ama annen kabul etmedi daha sonrada annen sen gidince teklif etti bende kabul ettim."
"Ne?"
"Lara kızım.."
"Yazıklar olsun ikinize cidden ikinize yazıklar olsun defolun gidin gözümün önünden."
Ben tam kafayı yiyorken hemşire abla geldi.Annemlerin yanından gidip hemşirenin yanına geldim.
"Lara Saygın hanginiz?"
"Benim.."
"Ege Kaya sizi istiyor.."
"Tamam."
İçeri girdiğimde Ege yatıyordu,beni görünce elini hafif kaldırdı.Koşarak elini sıkıca tutup alnından öptüm.Daha sonrada saçlarıyla oynamaya başladım.
"İyi misin?"
"İyiyim o iti mahvettim ya bana yeter."
"Bir daha istemiyorum Ege lütfen."
"Sana dokunmasaydı oda."
"Ben kendimi korurum."
"Çok güzel korudun Laram valla çok güzel korumussun adam sana istemediğin harekette bulundu pardonda?"
"Ya evet ani oldu koruyamadım ama sonra yere itip yumruk attım birde karnına dizimle vurdum kaçdım.."
"Anneme bu durumdan bahsetme sorarsa kafasını arabaya vurdu dersin tamam mı?"
"Tamam derim,yorma kendini dinlen."
"Tamam Laram benim.."
Üzülmüş onu izliyordum daha sonra doğrulup kolunu kaldırdı.
"Minnoş kedim benim gel."
Yavaşça yanına gidip kolunun altına girdim.Beni sıkıca sardı daha sonrada kafamı öpmeye başladı.Uzun uzun öpüyordu ve bu hoşuma gidiyordu.
"Ben bile daha sarılırken tedirginleşiyorum adam olamayan it herifde benim Laram'a dokunuyor."
"Tamam geçdi gitti açma artık valla moralimi bozuyor."
"Tamam açmayız konusunuda."
"Ne diyeceğim bunun annesi ile benim annem ne yapmış biliyor musun sırf anneme borcu var diye Lara ile Erdem'in arasını yapalım demiş annesi ama annem reddetmiş daha sonrada annem teklif etmiş oda kabul etmiş.Yeni öğrendim ve sinirlerimi bozdu."
"Sen ve Erdem iti ha güldürme beni sen onu döve döve çürütürsün."
"Dövüyümde aklı başına gelsin."
"Hadi fotoğraf çekinelim bizimkilere atalım."
"Tamam."
Fotoğraf çekinip bizimkilere attık daha sonrada hastaneden çıkıp arabaya binip kasabaya gittik.
"Bir daha annemle görüşmek istemiyorum."
"Haklısın yani bende olsam bende öyle yaparım."
"Ama senin annen melek gibi."
"Evet,o cennetin en güzel yeri gibi..."
Sessizce yolu izlemeye başladım telefonumu alıp annemi gizli numaraları babamı herkesi engelledim ve kasabadaki bir telefoncudan hem telefonumu değiştirdim hemde heni hat alıp arkadaşlarımı,Ege'yi ve ailesini ekledim.Kasabanın tam ortasında durduk.
"Noldu?"
"İnelim hadi."
"Neden?"
"Sürpriz."
Elimi tutup arabadan indiğimizde kasabalılar meydanda bizi bekliyorlardı.İkimiz geldiğimizde bizi alkışlamaya başladılar çocuklar bana sarıldı ve Ege sessizce kasabalıların arasına girip beni izlemeye başladı.
"Lara Abla geçmiş olsun çok şey yaşamıssın seni çok seviyoruz."
Hepsi böyle bana sarılıp iltifatlar edince duygulandım ve Ege'ye baktım bu onun planlarıydı daha sonrada hemen ordan İdil,Bade,Mert,Deniz,Ozan ve Doğa'yı gördüm beni yanlız bırakmamışlar demekki.Hepsini çok seviyorum.
"Sevgili Kasabalılar! İlk olarak teşekkür ederim iyiki varsınız yaşadıklarımı kimden öğrendiniz bilmiyorum ama bana ana baba abi abla kardeş gözüyle baktığınız için sizlere minnatarım,tekrardan söylüyorum iyiki varsınız"
Çocuklar ile oyunlar oynadım ablalar ile yemek ve el işleri öğrendim abiler ilede sohbet ettim ve herkes birer birer dağılmaya başladı.Koskoca meydanda sadece biz vardık.
"Ege, teşekkür ederim ama gerek yoktu."
"Benim sevgilim mutlu olmaya layık,o yüzden elimden geleni yaparım."
"Seni seviyorum bilim insanları dünyanın sonunu bulana denk seviyorum."
"Bende seni son nefesime kadar seviyorum.."
Ege'ye sıkıca sarıldım ve arabaya binip beni eve bıraktı Leyla Abla benim evin kapısında bizi bekliyordu.
"Annem!"
"Oğlum hoşgeldiniz sonunda."
"Hoşbulduk annem."
"Laram güzel kızım gel buraya."
Kollarını açıp gelmemi bekledi bende çantamı yere bırakıp koşarak Leyla Abla'ya sarıldım.Birinin bana sarılmasına o kadar ihtiyacım varmış ki kendimi kaybettim ağlamaya başladım.Leyla Abla eliyle gözümdeki yaşları sildi.
"Ağlama kızım ağlama."
"Birinin bana sarılmasına çok ihtiyacım varmış Leyla Abla."
"Abla lafını duymamış olayım bende artık senin annenim."
"Leyla Anne."
"Tekrar söyle.."
"Leyla Annemm."
"Bu yakıştı bak sana."
Ege bizi köşeden sessizce izliyordu hava kararmıştı.Leyla Annem akşama beni yemeğe davet etti.
"Görüşürüz Güzel Kızım.."
"Görüşürüz Leyla Annem.."