-Halüsinasyon Görüp Delirmek-

Erdem odadan çıktıkdan sonra hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.Kendimi Ege'nin yanındaymış gibi hayal ettim.O esnadada halüsinasyonlar görmeye başladım.Kafayı yiyordum yastığın altına bıraktığım çatalı aldım.Tam kendime saplarken neden kendime zarar veriyorum hak eden zarar görsün diye içimden geçirdim.Boynumu bir o tarafa yatırdım,bir bu tarafa kütlettim sonrada ayağa kalkıp kapıyı yumruklamaya başladım.
"Aç kapıyı!"
Erdem birşey oldu sanıp kapıyı açdı ama çatalı alıp ilk karnına sapladım daha sonrada tekrar çıkarıp tam kaburgalarının arasına sapladım çatalı alıp temizlemeye başladım.Erdem'in cebini arayıp iki tane kilit buldum.Birisi araba anahtarı biriside boş anahtardı.Tam kapıdan çıkarken Erdem ayağımdan tutup beni çekmeye başladı.
"Benden kurtuluşun yok."
"Gebereceksin!"
Sonrada kapının koluna tutup ayağa kalkdı ve bana saldırmaya başladı kendimi banyoya kitledim.
"Eziksin sen ezik senin duygularınla oynamak için hazırım."
"Kapının ordan defol git!"
"Aç kapıyı seni aptal!"
Kapıyı açmak için zorluyordu etrafda telefon yoktu ama ilk yardım çantası vardı.Onun içinden bir makas ve iğne aldım.Kapıyı açıp Erdem'in yüzüne makası sapladım.İğrenç bir manzara ortaya çıktı ama olması gereken buydu.Sanki dokuz canlıymış gibi sürekli ayağa kalkıyordu.Ayağa kalkıp kolumdan tutup yatağa savurdu.Sonrada üzerime çıkıp kollarımı tutmaya başladı.
"Bırak kollarımı!"
"Bedelini ödeyeceksin."
"Çünkü hak ediyorsun!"
Yüzünü hafif bana yaklaştırdı nefes alışını duyabiliyordum.Hatta her nefes almasında tenime sıcak bir rüzgar değiyordu.
"Kalk üzerimden."
"Noldu güçsüz müsün?"
"Evet,güçsüzüm sayende seninle 1 hafta geçirmek hayatımdaki en büyük nefretti."
Tam öpecekken dengesini kaybedip yere yığıldı bende üzerinde telefon varmı diye kontrol ettim ama üzerinde telefon yoktu.Aşağı inip her yeri aramaya başladım.Belki orada bulurdum sanıyordum bir ev telefonu buldum çevirip numaramı girdim.Çalıyordu umarım telefonu Ege açardı.
"Alo?"
"İdil benim Lara."
"Lara,sen neredeydin?"
"Uzun hikaye lütfen buraya bir polis gönderin."
"Biz gelelim nerdeysen."
"Etrafımda hiçbirsey gözükmüyor bir saniye tabela buldum."
"Ne yazıyor?"
"Fransa'dayım ve tabelada Lale Sokak No:45 yazıyor."
"Hemen geliyoruz."
"He İdil."
"Efendim?"
"Ege nasıl?"
"İyi seni bulamadığı için perişan oldu ama haberi vereceğiz şimdi."
"Oda gelsin tamam mı ben polis merkezine gidiyorum."
"Tamam."
Kapıyı açdım ve arabaya doğru koştum arabaya binip polis merkezi aramaya başladım.Gördüm bir yerde durup etrafa bakındım polis merkezini gördüm arabadan inip hemen oraya gittim.
"Merhabalar Ben Lara Saygın."
"Buyrun sorun nedir?"
"Erdem Kınay adında bir zanlı beni kaçırdı istenmeyen hareketler yaptı kendine ve evden kaçmak zorunda kaldım."
"Burada bekleyin ailenizi arayacağız."
"Ailemi aramasanız onun yerine arkadaşlarımı arayabilir misiniz?"
"Tabiki bekleyin telefon getiriyim sizlere."
"Bekliyorum.."
Telefon getirmeye giden polis memurunu bekliyordum.Gerçekden yalan oyununu çok iyi oynuyordum.
"Buyrun?"
"Teşekkür ederim."
Evin adresini ve nosunu belirttim ekipleri yönlendirdiler ve yanlarına tabikide benide götürdüler üzerimde aliminfolyoya benzer birşey vardı.Sıcak tutuyordu beni dışarıda arkadaşlarımın gelmesini bekliyordum.İdil ve Bade "Lara!" diye seslendiler arkamı dönüp bana doğru koşuyorlardı.
"Kızlar.."
"Lara,iyi misin birşeyin var mı?"
"İyiyim,Ege nerde?"
"Gelmedi,seni bekliyor."
Ben kızlar yerine Ege'nin gelmesini istiyordum.Arkamı dönüp derin bir oflama çektim sonrada kızların yanına döndüm.
"Eve gidelim,artık buraya bakınca iğreniyorum."
"İfadeni ver öyle."
"Tamam."
İfade vermek için karakola gittik.İfademi verdikden sonra düşüne düşüne karakoldan çıktım.
"Ona birşey yapmadın değil mi Lara?"
"Hayır."
Aslında hak ettiği herşeyi yaptım ama bunlara söylemek içeri girmek istemedim.Eve doğru yola çıktık bende arka koltukda kafamı cama yaslayıp yolu izlemeye başladım.Sessizdik kimse birşey demiyordu İdil yanımda saçlarımı okşuyordu.Eve gelene kadar uyumuşum geldiğimizde ise kasabanın meydanına indik mola verdik biraz.Bende köşede tek başıma ellerimi dizlerime bağlamış bir şekilde kedileri izliyordum.Sonrada herkes evlere dağıldı bende yürüyerek eve gidiyordum.Çaresizce yolun köşesinde ilerliyordum eve bir kaç adım kaldığında evin bahçesine oturup kendi kendime Ay'ı izliyordum.