-Ozan Asker Oldu-

Hepimiz birbirimizden daha güzel olmuştuk hep birlikte benim güzel olduğumu idda ediyorlardı ama onlar benden bile güzellerdi.
"Durun! Hesabım içnn ufak bir fotoğrafa ihtiyacım var."
"Off Bade uğraşamam seninle zaten biraz moralim bozuk."
"Bak sen birileri Ozan için üzülüyor galiba?"
"Sende Ege için kendini yıpratıyorsun ben birşey diyor muyum?"
"O Ege benim arkadaşım dostum hatta ama sen Ozan'la aranda birşey felan mı var?"
"Lara,saçmalama Ozan için ben üzülecem ha güldürme beni."
"Yalan mı İdil sevmiyor musun Ozan'ı gözünden alamıyorsun bile kesin ağlayacaksın onun için ama neyse."
"Lara,kaç güzelim."
"Tamam İdilim."
Biraz İdil'le uğraştıkdan sonra Ozan'larının evinin önünde tekrardan Egegille buluştuk.
"Eee ne duruyoruz hadi geçelim."
"Tamam."
Tam İdillerin arkasından giderken Ege kolumdan tutup beni duvarların arasına aldı.
"Çok güzelsin galiba sarhoş olucam."
"Teşekkür ederim sende fazla yakısıklı olmuşsun."
"Teşekkürlerimi sana ileriyorum Lara Hanım."
Tam romantik bir anın içerisindeyken İdil'in gelmesiyle elimizin birbirine dolaşması bir oldu.
"Yanlış zamanda geldim fotoğraf çekiniyorduk topluca sizde gelin diye geldim."
"Hayır ne yanlış zamanı yani değil mi birşey yapmıyoruz konuşuyoruz arkadaşca değil mi Ege?"
"Evet güzel olduğunu söyledim sonrada sohbette daldık öyle sen git biz geliyoruz arkadan."
"Tamamdır çifte kumrular görüşürüz!"
"İdil..!"
"Hehehe."
İdil'i gönderdik sonra arkasından giderken Ege tekrardan kolumdan tuttu.
"Ya artık kolumu tutup durma Ege!"
"Napayım bacağından mı tutayım?"
"Ya valla İdil yanlış anladı ya bizi şimdi diğerlerine söylerse?"
"Söylesin bizde gerçeği söyleriz."
"Neymiş gerçek?"
"Biz sadece arkadaşça takılıyoruz deriz."
"İnanırlar mı sanıyorsun?"
"Mecbur inanacaklar."
"Uğraşma zamanı değil hadi gidelim."
"Bayanlar önden."
"Sen nereye?"
"Annemlerin yanına iki dakika uğrayacağım."
"Tamam,bende geliyorum."
"Ya sen napacaksın annemlerin yanında?"
"Ya kadına selam vereyim ayıp olmasın sonra."
"Tamam."
Önden gidiyordum bir yandan arkamdan geliyor mu diye Ege'yi izliyordum.
"Kaçmıyoruz ya geliyoruz Lara."
"Arkamda fazla uzak kaldın o yüzden."
"Tamam yanından giderim."
"Yanlış anlamasınlar?"
"Birşey olmaz."
"Tamam o zaman."
Yanımda hızlı adımlarla ilerliyordu.Yetişmek için hafif koşmaya başladım tabiki ayağımdaki topuklu ayakkabılarla imkansızdı.Leyla Ablaların yanına geldik o annesinin yanına oturdu bende biraz uzakda onları izledim.Leyla Abla Ege'yi öpüyor saçlarını okşuyordu.Banada sadece onların mutluluğunu izlemek düşerdi.Ege eliyle beni işaret edip gelmemi buyurdu bende yanlarına gittim.
"Tekrardan Merhaba Leyla Abla."
"Hoşgeldin kızım."
"Hoşbulduk."
"Egeyle geldiniz?"
"Evet hemen şurdada arkadaşlar var bizim."
"Tamam o zaman fazla dikkat çekmeyin bir aksilikde olmasın."
"Merak etme annem birşey olmayacak."
"Ha birde Lara kızıma dikkat et onu yanında fazla ayırma."
Ben şok içerisinde Ege'ye,Ege'de bana bakıyordu.Sonrada elini annesinin dizine koyup gülmeye başladı.
"Tamam anneciğim ona gözüm gibi bakacağım,Hadi biz gidiyoruz."
"Hadi dikkat edin kuzularım."
İkimizde Leyla Abla'nın yanından kalkıp İdillerin yanına geçtik.Ege elleri cebinde benim arkamda yürüyordu.
"Önümde ya da yanımda yürür müsün Ege?"
"Annemin beni sevmesi seni biraz sanki üzdü Lara değil mi?"
"Hiçde bile."
"Ama bize olan bakışların öyle demiyordu."
"Of,tamam evet üzüldüm oldu mu?"
"Tamamdır."
İdillerin yanına geldiğimizde ben Erdem'in annesinin sabahki konuşmasını düşünüyordum ve aniden Ege gelip beni korkuttu.
"Korkuttum mu?"
"Evet,biraz korkuttun."
"Neye daldın gittin yine acaba?"
"Sabahki Erdem'in annesinin bize dediklerine daldım."
"Takmasana kafana cidden önemsiz biri hem hak etmiyor Erdem nankörü o yüzden vermessin olur biter."
"Ama bana kötü birşey yapmaya kalkarsa ya da anneme durumu iza ederse?"
"Hiçbirşey yapamaz ben varım beni yıkmaları lazım senin için."
"Diyorsun"
"Diyorum tabiki Lara artık şunu kafana sok ben seni koruyorum artık biz arkadaşız."
"Peki verdiğin söze güvenebilecek miyim?"
"Benim kitabımda güvensizlik yoktur hanımefendi o yüzden sonuna kadar güven bana,seni asla incitmeyeceğim."
"Dediğin gibi olsun ama güvenmek konusunda bana biraz şüphe verdin."
"Tamam o zaman."
Birlikte o kadar yakın duruyorduk ki bizim hakkımızda konuşduklarını fazladan işite biliyordum.Taki gözlerimi etrafa çevirip annem ve babamı görene kadar.
"Ben geliyorum."
"Nereye?"
"Bekle beni Ege."
"Nereye gidiyorsun?"
"Ege bekle beni!"
"Lara yanından ayrılmam."
"Ege...Tekrar söylüyorum bekle beni iki dakika ölmessin."
"Ölürüm Lara."
"Bekle sadece."
"Tamam."
Ege'yi orada bırakıp annemlerin yanına gittim.Arka tarafa doğru onları yönlendirdim.Daha sonrada konuşmalarını dinlemeye başladım.
"Ne istiyorsunuz yine benden?"
"Lara,burda nasılsın seni merak ettik."
"Siz ve beni merak etmek güldürmeyin beni."
"Lara biz ciddiyiz."
"Bende ciddiyim anne."
"Erdem'in annesi geldi yanıma."
"Sonunda birşey olacağını biliyordum."
"Dinle,sana zarar verdi mi?"
"Bana birşey yapamaz zaten o kadın."
"Lara seni tehdit etti mi doğruyu söyle bizlere?"
"Etmedi sadece 3 gün verdi 3 gün sonra oğluna böbreğimi vermek zorundaymışım."
"Verecek misin?"
"Saçmalamayın,tabikide hayır."
"Sana birşey oldu sandık Lara bir kere sarılabilir miyim?"
"İstemiyorum ama sizi kırmayım."
Annem sıkıca beni kollarının altına aldı kısa bir süre sonra sarılmayı bırakıp ciddileşti.
"O erkekde kimdi?"
"Arkadaşım."
"Arkadasın mı?"
"Evet..."
"O çocukdan uzak dur Lara!"
"O uzak dur dediğiniz çocuk bugün beni korudu."
"Sana zarar verebilir Lara?"
"O babam gibi değil,ona güveniyorum."
"Lara,anne sözü dinle!"
"Bu zamana kadar dinledimde ne oldu?"
"Burdan gidiyoruz."
"Gitmiyorum."
"Dinle beni gidiyoruz."
"Gitmiyorum dedim."
Arkamı dönüp Ege'nin yanına giderken annem sıkıca kolumdan tutup büyük harflerle konuşmaya başladı.Herkes bize bakıyordu.
"Bırak herkes bize bakıyor."
"Sen benim kızımsın hâlâ kimseye güvenmessin."
"Ama ona güveniyorum o senin kocan gibi değil!"
"Gidiyoruz burdan."
"Kolumu bırak canımı acıtıyorsun!"
"Ya ondan uzak durursun ya da gidersin hangisi?"
"Hiçbiri!"
Ege aramıza girip ikimizi ayırdı,ikimizi sert bir şekilde ayırdığı için dengemi kaybedip yere düştüm.Ege'de hemen başucuma gelip kalkmam için bana yardım etti.
"İyi misin Lara?"
"İyiyim."
"Fazla sert ittim kusura bakma."
"Önemli değil."
Annem tekrardan araya girip konuşmaya başladı.
"Bak güvendiğin insan seni yere itiyor görüyor musun?"
"Yanlışlıkla itti."
"Yanlışlıkla felan yok bildiğin canını yaktı görmüyor musun?"
"Yeter,bana karışmayı kes!"
"Tamam ayrılın şu köşede halledelim herkes bize bakıyor."
Ege'nin yanına gelip elini tutup havaya kaldırdım daha sonrada elini göğsümün ortasına koydum yaptığım saçmalık duruyordu.Ege'de şok içinde duruyordu.
"Ben Ege'yi seviyorum.."
Annem şok içinde duruyordu.Ege'de bana mutlu mutlu bakıyordu.Sanırım bu yaptığım hoşuna gitmiş olmalıydı.
"Ne dedin sen?"
"Evet,herkes duysun Ege benim erkek arkadaşım onu seviyorum ve ona sonsuza denk güveniyorum."
"Lara tamam yeter hadi gidelim."
Bu sözümden sonra herkes bizi alkışlamaya başladı.Daha sonrada insanların önüne geçip onun yanağından öptüm.Ege kalpden gidecekmiş gibi duruyordu annem sinirden birşey demeden gitti.İdil videomuzu çekip bana izletti.Bayada cesurmuşum tekrardan Ege'ye dönüp gülümsedim.