-Canım Çok Yanıyor-

Kapı çaldı ve gelen tabikide doktordu ama doktora hiç benzemiyor gibiydi ne biliyim sivil bir insan gibiydi ayağa kalkdım ve Ege'nin yanına gidip iyice sokuldum.Sonrada kulağına bir şeyler fısıldadım.
"Bu hiç doktora benzemiyor."
"Sivil doktor bu ben kendim özel tuttum."
"Benim için mi?"
"Daha fazla soru sorma ayıp olmasın adama hadi.."
Konu değiştirmek deyincede Ege'nin kendini belli ediş.
"Hoşgeldiniz doktor beyimiz."
"Hoşbulduk Egem nasılsın?"
"İyidir Tufanım senden ne haber?"
"İyi bende valla acil kan aktarımı işlemi dedin elimdekileri bırakıp koşarak geldim."
"İyi etmissin buyur odaya geçelim istersen?"
"Yenge mi?"
"Yarın Allah'ın izni ile dini nikahlı yengen olacak."
"Allah ayırmasın Egem benim daha dün küçücükdün oğlum şimdi evleniyor musun?"
"Ee abi zaman bu hemen atlayıp geçiyor valla ee senin yok mu?"
"Benimde var karım evde beni bekliyor çocuklarla.."
"Oo çocukda var ha kaç tane?"
"2.5 diyelim."
"Daha biride yolda ha neyse bizde düşünürüz bir zaman işte hadi geçelim."
"Tamamdır.."
Ege'nin yanında sanki bir bebekmiş gibi yürüyordum sürekli ona birşeyler soruyordum.
"Bu adam kim ve nerden tanıyorsun?"
"Çocukluk arkadaşım hatta kuzenimdi."
"Vayy,öyle miydi?"
"Evet,uzun bir süredir İsviçredeydi ve gelememişti ondan bilmiyorsun."
"Evet şimdi öğrendim.."
Odaya geçdik ve ilk sıradaki kan alma bendeydi.
"Korma canın yanmayacak birtanem."
"Emin misin?"
"Evet,güven bana."
"Ama ya yakarsa?"
"Birşey olmaz hayatım çocuk gibisin bir iğneden mi korkuyorsun şuan nikah içinde verdik kan hatırlıyorsun?"
"Ama o küçükdü bunun başı eşek kadar."
"Güldürme beni hadi yanındayım ben senin."
"Elimi tut canım yanar benim."
"Yanmaz tutarım tamam yeter ki geç artık şuraya."
"Geçiyorum.."
Yatağa uzandım ve kafamı yastığa doğru bıraktım.Ege'de hemen yanıma uzanır gibi bir pozisyonda elimi tutuyordu bilek güreşindeymişiz gibi tutuyordu gülemiyordum çünkü iğne damarlarıma bata bilirdi.İğne kolumun içine girdiği zaman onu hissedebiliyordum içimde ve gözlerimi kapatıp Ege'nin elini sıkıca tuttum.
"Bitti mi?"
"Bitmedi az daha dayan."
"Of ne zaman bitecek?"
"Birtanem,daha yeni vurdu adam cağız valla bana vursalardı daha iyiydi."
"Sus.."
"Peki.."
Gözümü hafif aralayıp koluma bakmak isterken Ege elini koydu ve başka yöne dönderdi.
"Bakma oraya."
"Ama neden?"
"Bakma dediysem bakma sonra üzülmeni istemiyorum."
"Tamam bakmam."
Sonunda iğnem bittikden sonra koluma bakabildim.
"Bu kadar bitti bak."
"Sende mi sıra?"
"Evet.."
"Sen korkmuyor musun?"
"Ben niye küçücük iğneden korkayım ki hem erkek adam korkmaz değil mi Tufanım?"
"Evet,korkmaz yani senin bu nişanlın hatta kocan bir kere ağaçdan tepe taklak düştü hiçbir şey olmadı bu adam iğneden bile korkmaz yenge hanım."
"Ha o yüzden beynini arada kullanamıyor."
Kahkaha atmaya başladık Ege bize kesilmiş sinirli bakıyordu.
"Artık al şu kanı!!"
"Tamam Egem kızma."
"Anlatılacak birşey mi bu yani?"
"Evet,hatta bir keresinde-"
"Sus Allah'ın belası sus!!"
"Sen bana anlatırsın sonra yengem."
"Tamam yenge hanım."
Ege'nin kanını serum şisesine aktarıyordu o kan yani benimde kanım oluyordu.Kana o kadar çok odaklanmıştım ki eski anılarım gözümün önünde bulunmaya başladı.
"Benimkide bitti sıra yeniden sende."
"Ha bitti mi dalmışım tamam."
Tekrardan aynı yere iğneyi vurdular ve bu seferki iğne biraz küçükdü Tufan ayaklandı.
"Ben gideyim artık yengeniz evde bekliyor çocuklarla hadi Allah'a emanet olun yengeyide üzme Egem."
"Ne üzeceğim oğlum ben seviyorum hem ben karımı neyse hadi seni uğurlayayım."
"Olur.."
İkiside odadan çıktıkdan sonra akan kana odaklanmaya başladım.Artık alışmam lazım kan görmeye o yüzden kana bakmaya başladım.Öyle bir odaklandım ki fark etmeyi Ege anladı ve yabıma koştu geldi.
"Tamam,tamam sakin bakma oraya bakma şu tarafa bak."
Sinirden ağlamaya başladım neden yenemiyordum bunu herşeyo atlatan birisiyim ama bunu asla atlatamadım.
"Neden yaptın bunu?"
"Senin iyiliğin için yaptım."
"Ben atlatmak istiyordum kana olan korkumu."
"Ama,bu işi iyice bozabilir Lara."
"Bozmaz çık dışarı ben yalnız kalmak istiyorum."
"Ama Lara birşey olursa."
"Çık dışarı Ege,üzmek istemiyorum seni yalnız kalıp korkumu yenmek istiyorum."
"Pekâlâ o zaman."
Çok kötü bir şekilde onu incittiğimin farkındaydım ama elimde olan birşey değildi tekrardan akan kana baktım ve iyice odaklanmaya başladım.Bir kaç süre böyle odaklanmaya devam edince en sonunda pes edip kendimi geriye doğru yastıgın üzerine bıraktım ve sessizce tavanı izlemeye başladım.Bir yandanda ağlıyordum neden ama neden yenemiyordum?