6. Bölüm

Şu ızdırabına çöktüğümün okuluna bir gün geç kalmasam şaşarım zaten hayır beni suçum sanki annem bir gün olsun Ali yi okula bıraksa belki de bu kadar geç kalmam.

Şuna bak herkes derse girmiş koridorlar hep sessiz. Durmam kabahat koşmam gerekiyor. Öyle de yaptım önüme bakmadan koşarak koridorlardan hızla geçerken kafam birinin göğsüne sertçe çarptım. Kafam öyle sert çarptı ki bir an başım döndü etrafa saçılan eşyalarım da cabası.

Aynı zamanda benim çarptığım kişinin de eşyaları etrafa saçılmıştı çünkü yerdeki bunca eşya sadece bana ait değildi olamazdı da zaten. Kafamı kaldırıp kime çarptığına bakmak için önüme döndüğümde keşke dönmez olaydım dedim içimden en çarpılmayacak kişiye yani teoman'a çarpmıştım.

Hiçbir şey demeden eşyalarımı hızlıca topladım en son yerdeki çizim defterimi elimi uzattığımda benden önce davranıp defterimi aldı. Yani illa Sabah sabah kendini de dövdürtüceksin çocuk.

"Alsana deniz kızı ne duruyorsun"

Deftere almak için önüne doğru bir hamle yaptığında biraz daha yukarı kaldırdı benim yetişemeyeceğim kadar inadına yapıyor.

"Ver şunu "

"Alabiliyorsan al"

Ne yaptıysan da defteri geri vermedi ben her almaya çalıştığımda O da bir adım geriye gidiyordu.

"Bakalım burada ne varmış"

Dudaklarını iyice kıvırarak yüzüne yerleştirdiği o gıcık sırıtışı ile defterin ilk sayfasını açtı ve içindeki resme baktı.

"Vay vay vay vay deniz kızına bak sen"

"Ver şunu yoksa çok kötü olacak"

"Allah Allah ne olacak"

"Emin ol görmek veya bilmek istemezsin"

"İnan bana şu an görmeyi ve bilmeyi o kadar çok isterim ki"

Defteri almaya çalışsam da bir türlü geri vermedi istediği de bu zaten beni sinir edip daha fazla derse geç kalmamı sağlamak.

"Tamam boş ver senin olsun"

Bütün bu sözleri söyledikten sonra yerde kalan son kitabımı da çantamı atıp sınıfın kapısını tıklattım attım içeriden gel komutunu duyunca da içeri girdim. İçeriye İlk girdiğimde arasın bakışları ile karşılaştım sanırım bu kadar geç geleceğimi tahmin etmemiş ve gelmeyeceğimi düşünmüştü.

Yerime geçtiğimde bir sorun olup olmadığını sordu ben de bir şey yok dedim. Ben yerime geçtikten 10 saniye sonra Teoman da geldi zaten hem de elinde benim defterimle.

Ders boyanın olduğu tarafa bakmamaya çalıştım ama onun gözleri her saniye benim üzerimdeydi anlam veremediğim bakışlar imalı imalı cümleler ve saçma sapan hareketleri vardı örneğin gecenin bir yarısı bizim evin önüne gelip fotoğraf çekip bana atması gibi. Ve bunun gibi daha niceleri.

Ders bitene kadar gözlerini bir saniye olsun üzerimden ayırmadı ben onun olduğu tarafa bakmıyordum ama az çok hissedebiliyordum zaten ne zaman o tarafa baksam gözleriyle karşılaşıyordum bana olan bakışlarıyla.

Teneffüs zilinin çalması ile birlikte oturduğum masadan ilk ben kalktım tam sınıf kapısına gidiyorum ki elinde bana ait olan defterle gelip karşıma dikildi. Geçmeye çalıştım ama bir türlü izin vermedi.

"Yine ne istiyorsun sen?"

"Hiçbir şey sadece defterini verecektim"

"İstemem al senin olsun"

"Hayır pek benlik değil"

Defteri bana uzatırken bu sefer yüzündeki ifade daha sakindi ama geri çeker diye ilk hamle olarak ben elimi defteri almak için atmadım. Boş gözlerde suratına baktığını görünce elime tutuşturdu defteri. Ben defteri aldığım gibi sınıftan çıkarken arkamdan söylediği son cümleler kulaklarımda yankılandı.

"Belki o defteri süper kahraman diye bir gün de benim resmimi çizersin"

İçimden çok beklersin süper kahraman değil de yaratık diye çizerim seni ukala pislik. Bugün bitene kadar bana yapmadığını bırakmadı tabii bunun yarım akıllı sevgilisi de bulaşmadan duramadı bana bulaşacağını sevgiline sahip çık da ikide birbirinin etrafında belirmesin.

Bugün okuldan biraz geç çıktım çünkü müdür okulda çok fazla adımın geçmeye başladığını söyleyerek beni odasına çağırdı ben hiçbir şey yapmamıştım oysaki kendimi savunmam bu okulda başlı başına bir rahatsızlık sebebi. Daha fazla bu adamın burada nutuk atmasını dinleyemezdim kardeşimi okuldan alacağım bahanesiyle odasından çıktım eminim çıkmasaydım 2 saat daha bana nasihat verecekti.

Hiç vakit kaybetmeden Ali'nin okuluna gittim onun dersi çoktan bitmiştir beni bekliyordur ah ah küçücük çocuğu kaç saat güneşin altında beklettim aptal Deniz. Aslında benim suçum değil hepsi O müdür geri zekalısı yüzünden. Daha fazla oyalanmadan okulun bahçesine girdim etrafta gözlerim Ali'yi ararken yine o girdi kadraja ve bu sefer tamamen sinirlerimi en tepeye çıkaracak şekilde.

Çünkü bana en çok zarar verebileceği yerden zarar vermeye karar vermişti kardeşim üzerinden. Onu kardeşimin yanında görünce resmen kan beynime sıçradı. Yanlarına nasıl gittim bilmiyorum ilk gittiğimde ikisinin de surat ifadesi gayet normaldi hatta Ali gülümsüyordu. Ali'nin elinden tuttuğum gibi yanıma çektim.

"Ablacığım senin bununla ne işin var"

Ali bir bana bir Teoman bakmaktan cevap veremedi.

"Sakin ol deniz kızı sadece konuşuyorduk"

"Ne konuşması ya ne diyorsun sen senin burada benim kardeşimin yanına ne işin var"

"Dediğim gibi sadece konuşuyorduk hem kardeşine zarar verecek halim yok ya"

"Onu da yaparsın sen"

"Yapma o kadar kötü biri miyim senin gözünde"

"Uzak dur defol git"

Daha fazla durup onunla muhatap olacak halim yoktu Ali'nin elinden tuttuğum gibi resmen sürükler derecesinde bahçeden çıkardım okuldan 2 sokak uzaklaşıncaya kadar da hiç konuşmadım.

"Abla Teoman abiye niye o kadar kızdın"

"Onu bırak da senin onunla ne işin var sen neden tanımadığın insanlarla konuşuyorsun ki"

"O tanımadığın biri değil ki senin arkadaşınmış hem de çok yakınmışsınız"

"Bunu sana Teoman mı söyledi?"

"Evet"

"Bak ablacığım bir daha onunla konuşmanı istemiyorum tamam mı O yanına gelirse de hiçbir şey söylemeden yanından ayrıl"

"Neden o kötü biri mi yoksa?"

Evet kötü biri demeyi çok isterdim ama senin aklına şu an bu düşünceleri sokamam. O yüzden geçiştirerek cevap verdim eve gidene kadar teoman'la bir daha konuşmaması gerektiğinde uyardı ama küçücük çocuk dediklerimin ne kadarını anladı bilmiyorum.

Eve gider gitmez daha öncesinden engellediğim numarasının engelini kaldırıp mesaj attım.

"Sakın bir daha kardeşimin karşısına çıkma"

"Niyeymiş o biz ufaklıkla gayet iyi anlaştık"

"Bana bak gebertirim seni elimde kalırsın"

"Senin zayıf noktanı buldum deniz kızı"

Zayıf noktan dedi haklı en zayıf noktamdı kardeşim ama bunu bilmemesi lazım.

"Seni uyarıyorum bir daha sakın yapma"

"Orasını benim keyfim bilir"

Mesajlaşma sohbetimiz bitene kadar her saniye içimden derin bir sabır çektim ne kadar söylesem de laftan anlamayacaktı. En son numarasını tekrar engelleyerek sakinleşebildim.

Geberesice lanet sarışın aptal elimde kalacak haberi yok.