1. Bölüm

Ben alışıktım aslında hemen her gün müdürün odasında olup onun o yargılayan bakışlarına maruz kalıp defol git artık da hepimiz kurtulalım senden türünden bakmasına.

Ama sanırım bu sefer sonuna gelmiştim gerçekten bu sefer okuldan atılacaktım okuldan atılmak sorun değil ama annemin bana evde yapacaklarını düşündükçe içime bir fenalık geliyor.

Yaklaşık yarım saattir müdürün masasının önünde durmuş ağzına geleni söyleyerek beni azarlamasını dinliyorum bunun iki katını da evde annemden duyacağımdan eminim zaten o da çok gecikmeden okulda oluyor.

Müdür gelin nuray hanım gelin de kızınız bu sefer neler yaptı tarzından bir konuşmayla annemi oturacağı yere yönlendiriyor. Ben sıkılmıştım bir an önce bu konuşma bitsin de beni okuldan atsınlar da herkesten kurtulayım diye geçiriyordum içimden tabii annem her zaman olduğu gibi yalakacı sözlerine başladı.

" müdür bey inanın ki çok özür diliyorum ben onun adına o da eminim yaptığından çok pişmandır"

Bir annem bir de müdür sırasıyla suratıma bakıyorlar ben de en ufak bir pişmanlık belirtisinin olmadığını görünce tabii ki ikisini de tepesi atıyor.

" deniz hiç pişman gibi görünmüyor nuray hanım"

" bakmayın siz onun öyle göründüğüne yoksa çok pişman öyle değil mi kızım"

Son sözleri söylerken dişlerini gıcırdatarak bakıyor bana bir yandan da bacağımı çimdikliyor ki ben de bir şeyler söyleyerek pişmanlığımı belirteyim ama ben de pişmanlık olmadığı için belirtmeme de gerek yok ne olmuş yani okulda kavga etmediğim erkek kalmamışsa onlar benim sinirimi bozuyor ben de ağızlarının payını veriyorum tabii bu sırada bir tarafları morarıyor ama bu benim sorunum değil.

" kızınızın okul kaydını siz mi alırsınız yoksa biz mi okuldan kovalım nuray hanım"

" kızım bu okula başladığından beridir başınızı çok ağır attım müdür bey daha fazla size dert olmak istemem ben kızımın kaydını zaten alacağım"

Bütün o nasihatları dinledikten sonra nihayet müdürünün odasından çıkıyoruz annemin bana olan nefretle öfke bakışlarını gördüğümde başımın gerçekten dertte olduğunu ancak o zaman anlayabiliyorum.

" terbiyesiz edepsizliğini herkesin içinde rezil etmeyi her seferinde başarıyorsun"

" ben bir şey yapmadım anne sadece hak edeni hak ettiği gibi davrandım"

" bir de yaptığı şeyi savunuyor edepsiz şebnem hanımla konuştum bundan sonra bodrum eğitim kurumu listesine gideceksin"

Orada bir duracaksın nuray hanım hiç kusura bakma ben o zengin bebelerle aynı okula gitmem hele ki onlarla aynı sınıfta hayatta okumam değil onlarla aynı okulda okumak onlarla aynı havayı solumak bile istemiyorum.

" ben okula hayatta gitmem anne"

" bak sen prensesim hangi okula gitmek istersin hanımefendiye özel okullarda burs ayarladım bir de beğenmiyor yürü seni eve götüreyim bir o zaman gösteririm sana"

Kolumdan tutup çekiştire çekiştire beni okuldan çıkardı resmen sürükledi bir herkesin içinde dövmediği kalmıştı ona olan nefretim katlanarak artıyordu zaten doğru düzgün bir anne olsa ikide bir o şebnem denen kadının yalakalığını yapmaz bizimle ilgilenirdi.

Okuldan eve gidene kadar yol boyu yemediğim azar işitmediğim fırça kalmadı tabii benim umrumda mı hiç değil ama annem kararında çok kesin görünüyor beni o okula gönderecek göndermezse çünkü içi rahat etmez.

" geç içeri geç bakma öyle mal gibi suratıma"

" ya benden ne istiyorsun ben sana o okula gitmeyeceğim diyorum"

" allah allah bodrum'da başka lise mi bıraktın ki seni gönderelim itiraz istemiyorum yarın sabah okula gideceksin"

" of of"

Elimdeki eşyaları kapının girişine fırlatarak odama gidip kapıyı sertçe kapatıyorum tabii babama beni şikayet etti için sesler bana çok net bir şekilde geliyor.

" sen kızını sokaklardan toplamazsak ben böyle uğraşırım işte edepsize bak bir de gitmeyeceğim diyor"

Ben sana ağzıma geleni söylerdim de dua et uğraşmak istemiyorum insanlardan nefret ediyorum herkes bu kadar aptal olmak zorunda mı?

Gitmezsem bu sefer canıma okur hem okula gitmeye bir de ne yapacaktım bütün gün oturup annemin yapması gereken anneliği ben mi yapacaktım kardeşime çok bekler zaten doğru düzgün annelik yaptığı yok her sabah kardeşimi okula ben bırakmak zorunda kalıyorum o yüzden de her sabah derslere geç kalıyorum.

Üzerimdeki kıyafetleri değiştirip yatağıma uzandım bir iki saat sonra okulun yeni üniformasıyla yanıma geldi suratıma bile bakmadan üniformaları yüzme fırlatıp odadan çıktı ben de aynı bana fırlattığı gibi yere fırlattım.

Of of bir bu eksikti başıma ama o okulda sorun çıkartırsam bu sefer başım gerçekten derde girer. Ne yapacağım hiç bilmiyorum orada kimseyi de tanımıyorum bir şekilde başımın çaresine bakmam gerekiyor.

Evet arkadaşlar teoden kurgusu çok istendi diye ben de yazmaya karar verdim ilk bölüm böyleydi beğenip yorum yapmayı unutmayın fikirleriniz benim için çok önemli bir sonraki bölümde görüşmek üzere hoşça kalın sizi seviyorum.