6. bölüm / 6
00:00İKİNCİ KAPI
Bölümler 6Şu an: İKİNCİ KAPI
BÖLÜM 6
Kapının arkasından gelen ses bir kez daha duyuldu.
Tak.
Sonra sessizlik.
Lina nefesini tuttu.
Koridorun eski havası, duvarlardaki soyulmuş boyalar ve tavandan sarkan kablolar bir anda daha ağır görünmeye başlamıştı.
Mira, Lina'nın koluna hafifçe dokundu.
“Bunu sen de duydun, değil mi?”
Lina cevap vermedi.
Çünkü cevap vermesine gerek yoktu.
Üçü de duymuştu.
Arda birkaç adım geride duruyor, kapıya bakıyordu. Yüzündeki ifade değişmişti. Birkaç dakika önce sakin görünmeye çalışan çocuk gitmiş, yerine neyle karşılaşacağını bilen biri gelmişti.
Nehir bunu fark etti.
“Sen bunu biliyordun.”
Arda başını çevirdi.
“Neyi?”
“Kapının arkasında bir şey olduğunu.”
“Hayır.”
“Yalan söylüyorsun.”
Nehir'in sesi her zamanki gibi sakindi. Fakat bu kez sakinliğinin altında sert bir kararlılık vardı.
Arda cevap vermedi.
Lina cebindeki anahtarı çıkardı.
Anahtarın üzerinde küçük bir harf vardı.
L.
Koridordaki ışık titredi.
Bir saniye.
İki saniye.
Sonra tamamen söndü.
Mira'nın sesi karanlığın içinde duyuldu.
“Harika. Gerçekten harika.”
Telefon ışıkları aynı anda açıldı.
Lina anahtarı kapının kilidine yaklaştırdı.
Tam sokacakken telefonu titredi.
Bir mesaj.
Ekranda yalnızca şu yazıyordu:
SAKIN AÇMA.
Lina'nın parmakları kilidin üzerinde dondu.
Mira ekrana baktı.
“Bunu kim gönderdi?”
Nehir hemen kendi telefonunu çıkardı.
“Numara yok mu?”
Lina ekranı gösterdi.
Gönderen kısmı boştu.
Sonra ikinci mesaj geldi.
BU KEZ HATIRLAMAN GEREKİYOR.
Lina'nın kalbi hızlandı.
Bir anlığına koridor kayboldu.
Eski sınıf.
Tahta.
Pencereden giren soluk ışık.
Ve Deniz.
Lina gözlerini kapattı.
Bir ses duydu.
Çok uzaktan geliyormuş gibi.
“Lina...”
Gözlerini açtı.
Karşısında Mira vardı.
“İyi misin?”
Lina başını salladı.
Ama iyi değildi.
Çünkü artık bir şeyi hatırlıyordu.
Kapının önünde daha önce de durmuştu.
Yıllar önce.
Aynı kapının önünde.
Ve Deniz yanında duruyordu.
Deniz'in elinde aynı anahtar vardı.
L.
“Ben bunu daha önce gördüm,” dedi Lina.
Arda bir anda yaklaştı.
“Neyi?”
Lina anahtarı kaldırdı.
“Bu anahtarı.”
Arda'nın yüzü bembeyaz oldu.
“Hayır.”
“Ne hayırı?”
“Bu anahtar o gece kaybolmuştu.”
Nehir kaşlarını çattı.
“Demek gerçekten bu anahtarı tanıyorsun.”
Arda cevap vermedi.
Lina kapıya baktı.
“Deniz bu kapıyı açmaya çalışmıştı.”
Arda başını kaldırdı.
Lina'nın sesi titriyordu.
“Sonra bana bir şey söyledi.”
Mira sessizce sordu:
“Ne söyledi?”
Lina birkaç saniye sustu.
Sonra hatırladığı cümleyi fısıldadı.
“‘Eğer kapıyı açarsak, beşinci kişi geri gelir.’”
Koridor sessizliğe gömüldü.
Arda geri çekildi.
“Bunu nereden hatırlıyorsun?”
Lina ona baktı.
“Çünkü oradaydım.”
Arda'nın yüzündeki ifade değişti.
Nehir hemen sordu:
“Beşinci kişi kim?”
Arda cevap vermedi.
Mira sabırsızlandı.
“Artık yeter! Beşinci kişi kim?”
Tam o sırada kapının arkasından bir ses geldi.
Bu kez bir tıklama değildi.
Bir cümleydi.
Çok hafif.
Ama net.
“Ben.”
Üçü de dondu.
Mira'nın telefonu elinden neredeyse düşüyordu.
Nehir kapıya yaklaştı.
“Kim var orada?”
Cevap gelmedi.
Lina anahtarı sıkıca tuttu.
Sonra kapının altından bir kâğıt parçasının yavaşça dışarı itildiğini gördü.
Kâğıt yere düştü.
Lina eğilip aldı.
Üzerinde tek bir cümle vardı:
BEŞ KİŞİDEN BİRİSİ YALAN SÖYLÜYOR.
Altında ise beş isim yazılıydı.
Lina.
Mira.
Nehir.
Arda.
Ve son isim...
Lina'nın nefesi kesildi.
Çünkü beşinci ismi biliyordu.
Daha doğrusu...
Onu yıllardır unutmuştu.
Kâğıtta yazan isim:
DENİZ.
Mira Lina'ya baktı.
“Deniz zaten kaybolmadı mı?”
Lina cevap vermedi.
Çünkü kâğıdın arkasında başka bir şey daha vardı.
Bir tarih.
27 Eylül 2026.
Bugünün tarihi.
Ve hemen altında:
00.00'DA İKİNCİ KAPI AÇILACAK.
Lina'nın telefonu titredi.
Yeni mesaj.
Bu kez yalnızca iki kelime vardı:
GEÇ KALMA.
Saatine baktı.
23.58.
İki dakika.
Lina anahtarı kilide yerleştirdi.
Arda bir anda onun bileğini tuttu.
“Yapma.”
Lina ona baktı.
“Neden?”
Arda'nın gözleri kapıya kilitlenmişti.
“Çünkü geçen sefer kapıyı açan kişi...”
Sustu.
Lina bekledi.
“Kim?”
Arda cevap vermedi.
Koridordaki eski saat çalışmaya başladı.
Tik.
Tak.
Tik.
Tak.
23.59.
Lina anahtarı çevirdi.
Kilitten küçük bir ses geldi.
Klik.
Tam o anda kapının diğer tarafından Deniz'in sesi duyuldu.
“Lina?”
Lina'nın gözleri büyüdü.
Ses yeniden geldi.
“Beni bu kez de içeride bırakma.”
Saatin akrebi 00.00'a yaklaştı.
Lina kapı koluna uzandı.
Ve bu kez...
Kapının diğer tarafında biri de aynı anda kolu tuttu.
Bölüm etkileşimi