BABAMIN BORCU - BÖLÜM 12: KARAHAN SOYADI*

Balayından döndük.

1 hafta sadece ikimiz. Telefon yok dedik ama Baran her sabah gizli gizli şirketi arıyordu. Ben her sabah gizli gizli ders notlarıma bakıyordum. İkimiz de birbirimize yakalanıyorduk ve gülüyorduk.

İstanbul'a dönünce gerçek hayat başladı.

Pazartesi sabahı. İlk dersim var. Hukuk Fakültesi - Borçlar Hukuku. İroni gibi.

Aynanın karşısındayım. Ne giyeceğim? Artık Eylül Yılmaz değilim. Eylül Karahan'ım.

"Ne giyeceksin?" dedi Baran arkamdan sarılarak. Daha uyanmış, saçı dağınık.

"Bilmiyorum... Herkes bakacak... Karahan soyadıyla ilk gün..."

"En güzelini giyeceksin. Benim karım olduğunu herkes görecek."

Siyah bir etek, beyaz gömlek, saçlarım toplu. Sade. Avukat gibi.

Baran beni okula bıraktı. Kendi arabasıyla değil, şoförle. "Dikkat çekmeyelim" dedi ama arabası zaten 10 milyonluk olunca dikkat çekmemek imkansızdı.

Okulun kapısından içeri girdim.

Ve... sessizlik.

200 kişi bir anda sustu.

"Fıs fıs"lar başladı.

"O... o Eylül mü?"
"Karahan olmuş soyadı... Instagram'da gördüm evlenmiş..."
"Borç için evlendi diyorlardı..."
"Baran Karahan'la mı evlendi gerçekten?"

Eski sıramda Burak oturuyordu. Beni görünce kalktı.

"Eylül..."

"Eylül Karahan." dedim düzelterek. Sesim titremedi. İlk defa titremedi.

"Karahan..." Yutkundu. "Mutlu musun?"

"Evet. Çok."

Sustu. "Baran... sana iyi bakıyor mu?"

O sırada kapı açıldı.

Baran.

Okulun içinde ne işi vardı Baran'ın? Takım elbiseli, gözlüklü... bütün kızlar ona baktı.

"Özür dilerim hocam, geç kaldım." dedi Borçlar Hukuku hocasına. "Ben de bu derse katılacağım."

Hoca şok oldu. "Baran Bey siz..."

"Eşimle aynı dersi almak istedim. Borçlar Hukuku'nu en iyi ben bilirim." dedi ve yanıma oturdu. Benim sıram. Daracık sıraya sığdı.

Sınıf... çıldırdı. Herkes telefonunu çıkardı.

"Baran ne yapıyorsun! Rezil oluyoruz!" dedim fısıldayarak.

"Hayır. Sen rezil olmuyorsun. Sen... sen parlıyorsun." dedi ve elimi tuttu. Sınıfın ortasında. Hocanın önünde.

Hoca derse başladı.

"Bugünkü konumuz... borcun sona ermesi."

Baran güldü. Ben güldüm.

Hoca bize baktı. "Eylül Hanım... pardon Karahan Hanım... bir örnek vermek ister misiniz? Borç ne zaman sona erer?"

Ayağa kalktım.

"Borcun sona ermesinin birkaç yolu vardır hocam." dedim. Sesim artık özgüvenliydi. "Ödeme ile sona erer. Takas ile sona erer. Birleşme ile sona erer..."

"Başka?" dedi hoca.

"Bir de..." Baran'a baktım. Baran bana bakıyordu. Gülümsüyordu. "Bir de... borç aşka dönüşürse sona erer hocam."

Sınıfta bir sessizlik. Sonra... alkış. Önce Zeynep alkışladı, sonra herkes.

Hoca gülümsedi. "Güzel cevap Karahan Hanım. Oturabilirsiniz."

Oturdum. Baran kulağıma eğildi.

"Borç aşka dönüşürse mi?"

"Evet."

"O zaman benim sana borcum hiç bitmeyecek. Çünkü aşkım hiç bitmeyecek."

"Baran derste böyle şeyler söyleme!"

"Söylerim. Karımsın."

Ders bitti. Koridora çıktık. Selin oradaydı.

Bizi bekliyordu.

"Bravo." dedi alkışlayarak. "Ne güzel oyun. Fakir kız zengin koca buldu. Borçlar Hukuku'nu da aşka bağladı. Helal olsun."

"Selin..." dedim.

"Sus!" dedi bana. "Sen kazandın. Tebrikler. Ama bir şeyi unutuyorsun Eylül Karahan. Baran'ın ilk aşkı bendim. İlk öpücüğü, ilk gecesi, ilk her şeyi bendim. Sen sadece... borcusun. Borçlar ödenir. Ben hep kalırım."

Baran bir adım öne çıktı.

"Selin. Son kez söylüyorum. Eylül benim karım. Onun hakkında tek bir kelime daha edersen..."

"Ne yaparsın? Beni de mi satın alırsın!"

"Hayır." Baran elimi daha sıkı tuttu. "Seni yok sayarım. Tıpkı geçmişimi yok saydığım gibi."

Ve Selin'in yanından geçip gittik.

El ele.

Koridorda herkes bize bakarken.

Ben artık utanmıyordum. Çünkü ben artık borcun kızı değildim.

Ben Baran Karahan'ın "sonsuz"uydum.

Okuldan çıkarken Baran durdu.

"Eylül..."

"Efendim?"

"Babam... babam bu sabah aradı."

"Ne dedi?"

"Torun istiyor." dedi kıpkırmızı olarak.

"NE!"

"Ben de dedim ki... acelemiz yok... ama... istersen... denemeye başlayabiliriz..."

"BARAN KARAHAN!"

Ve okulun ortasında onu kovaladım. Herkes bize bakarken, kahkahalarla...

---

*BÖLÜM SONU:*

> *1. Hamilelik testi + Baran'ın bayılması (komik bölüm)*
> *2. Kemal Baba torun için baskı + Fatma Abla'nın damatlık dantelleri