Yeni Bir Hayat kitap kapağı

9. bölüm / 10

Bölüm 9

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 10Şu an: Bölüm 9

Koşarak Ayaz’ın yanına gittik. Yerde kanlar içinde yatıyordu. Başına sert bir darbe almıştı. Berk Can ambulansı aradı.
Beni şoka uğratan bir şey daha vardı. Arabanın Ayaz’a çarptığı gibi kaçmaya çalışması. Aynı zamanda arabanın içindeki iki kişi. Babam ve üvey annem. Arabanın plakasını aklımda tutmaya çalıştım. Sürücü koltuğundaki babam arkasına bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti.
Hastaneye vardığımızda deli gibi ağlıyordum. Ya bir şey olursa? Onu kaybedemem. O benim küçük civcivim. Bu düşüncelerle boğuşurken duraksadım. Neden bu kadar endişelenmiştim? Endişelenmem doğaldı, ama bu öyle bildiğim bir endişe değildi. Ona bu kadar değer veriyor muydum? Evet veriyorum, her zaman öyle olacaktı. Peki ya, neden? Onu seviyordum, bunu biliyordum. Arkadaşım olduğu için mi? Ya da üvey kardeşim olduğu için mi? Hayır, onu arkadaşım olduğu için sevmiyordum. İçimdeki bu his, bu endişe kolay kolay birine duyabileceğim bir his değildi. Çok endişeleniyordum, aklımdan tüm kötü senaryolar geçiyordu, onunla yaşadığım tüm anlar gözümün önündeydi. Ona sinirliydim. Ama kendime duyduğum öfke beş kat daha fazlaydı. Suçluluk duygusu hissediyordum. Ona araba çarpmasına engel olabilirdim. Ama nasıl? Kalbimde bir sızı vardı. Hissettiğim korku her şeyden farklıydı. Milyonlarca kez bıçaklansam daha az acı hissederdim. Çünkü benim acım içimdeydi. İçimdeki acı, tırnaklarımın cırmalamasıyla bedenime doğru ilerliyordu.
Berk Can'ın seslenmesiyle irkildim. Elindeki bir bardak suyu bana uzatıyordu. Endişeli gözlerle bana bakıyordu.
“Kumsal, istersen doktora gidelim. İyi değilsin.”
“İkimiz de Ayaz için üzülüyoruz. Bende farklı olan ne var? İyiyim.”
Değilim. Bacaklarımın titrediğini fark ettim. Telefonun kamerasından yüzüme baktığımda bembeyaz olduğumu gördüm. Gözlerim kısa sürede şişmişti.
Israr etmek istemedi. Yanıma oturdu. Bir süre hiç konuşmadan bekledik. Bir ara doktor yanımıza gelip Ayaz’ın eşyalarını verdi. Yalnızca cüzdanla telefon vardı. Bildirim geldiğinde telefonun ekranı açıldı. Gereksiz bir uygulamadan gelmişti. Bildirime bakarken gözüm kilit ekranına takıldı. Ayaz kilit ekranına, dans provalarımızdan birinde çekindiğimiz fotoğrafı koymuştu. Bir kez daha gözlerim doldu. O da bana değer veriyordu.
Gözyaşlarımı silerken Berk Can merakından cüzdanı açmıştı. Açık cüzdanı bana doğru uzattı. Kilit ekranındaki fotoğrafı cüzdanına sığacak şekilde resmini çıkartmıştı. Bir göz dolması daha.
Aradan yaklaşık on dakika geçmişti. Doktor yanımıza gelip hastanın iyi ve uyanık olduğunu, şansının yaver gitmesiyle başının sert vurmasının bir etkisinin olmadığını, onu görebileceğimizi söyledi. Odaya ayak bastığım anda koşarak Ayaz’ın boynuna atıldım. Canını acıtmamak için uğraşıyordum. Onu çok özlemiştim. Sanki yıllarca görüşmemişiz gibi hissediyordum. Ayaz da bana sımsıkı sarılıyordu. Onun kaza yaptığını bilmeyen birisi sarılmasını görse araba çarptığına inanmazdı. Göz yaşlarım yanağımdan süzülüp küçük civcivimin omzuna düşüyordu.
Berk Can'ın yanımızda olduğunu hatırlayınca geri çekildim. Yıldızıma çok şey demek istiyordum ama sırası değildi.
Ayaz iyi olduğunu bize ikna etmeye çalışıyordu. Başı sarılıydı. Odaya sessizlik çöktüğünde elini iki elimin arasına aldım.
Berk Can “Ben çıkayım isterseniz yenge. Yokum çünkü değil mi?” diyerek ayaklandı.
Ayaz, oksijen israfını azarlarcasına baktı.
“Şaka yaptım ya. Zaten çıkacaktım. Gelirim birazdan.”
Ayaz henüz uyanmadığında polisler olayı anlatmamız için ifademizi almışlardı. Çarpan arabanın içindekileri tanıdığımı söyleyememiştim. Ama plakayı söylemiştim. Ayaz'a söyleyip söylememekle kararsız kalmıştım. Dalgın olduğumu görünce “Ne oldu?” der gibi bana baktı. En iyisi söylemekti. Arabanın içindekilerin babamla üvey annem olduğunu söylediğimde gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Sonrasında neden böyle bir şey yapacaklarını ve yakalandıklarında ne olacağını düşündük. İkimiz de onlarla yüzleşmek istemiyorduk.
Aklımda bir soru vardı. Bunu sormadan edemedim.
“Bir şey soracağım.”
“Sor. Annemle alakalı mı?”
“Evet. Üvey annemin adı nedir acaba?”
Ortamı yumuşatmak için şakayla karışık sormaya çalıştım. Eh, pek işe yaradığı söylenemez tabi.
“Arzu. Arzu Korkmaz.”
Odaya Berk Can ve birkaç polis girdi. Tahminimce Ayaz’ın ifadesini alacaklardı. Odadan çıkmamız istendi.
Bir süre sonra doktor, Ayaz’ın bir günlüğüne hastanede kalmasını, yanında refakatçi kalacak birisinin olması gerektiğini söyledi. Berk Can ile göz göze geldiğimizde ailesinin yanına gidip eve yerleşmek için yardım etmesi gerektiğini söyledi. Ayaz’ın yanında kalmayı seve seve kabul ettim. Anneme olan biteni anlatıp bugün eve gelemeyeceğimi söyledim. Hiç kızmadan kabul etmişti. Bu beni şaşırtsa da annem artık kaba biri değildi.
Aradan saatler geçti. Hiç sıkılmadan tanıdıklarımız hakkında yorum yapıyorduk.
“Bence Berk Can çok komik biri. Ona kızmamalısın.”
“Komik de bir o kadar da oksijen israfı. Lakabının hakkını veriyor.”
“Lakabı takan kişi kimdi?”
“Tabi ki ben! Başka kim takacak. O da benim gibi. Pek çevresi yok. Onu dinleyen bir ben varım.”
Ayaz’ı sevme nedenlerimden birisi beni anlamasıydı. Benzer dertlerimiz vardı. Benim erkek versiyonum gibiydi adeta. Farklı yönlerimiz olsa da saygı göstermesini bilirdi. O benim resmi olarak üvey kardeşimdi. Ama bunu kabullenemiyordum. Kabullenmeyecektim.
“Kumsal, ben seni kardeşim olarak göremem. Sen de öyle.”
Zihnimi okumuştu. Tekrar. Tam o anda hastane görevlileri odaya yemek getirmişti. Yıldızımın başını sarsmaması gerektiği için yemeğini ben yedirmeye karar verdim.
“Ben yerim. Sen kendi yemeğini ye.”
“Olmaz Ayaz, başını sarsmamanı söyledi doktor. Çok iştahlı olduğun için kendin yersen sorun olur. Hızlı hızlı yemeye çalışırsın. Ben hallederim.”
“Bana bir şey olmaz. Bırak ben yiyeyim.”
“Olmaz dedim ya.”
“Yavrum...ben yerim dediysem yerim. Hadi sen kendi karnını doyur. Sen daha önemlisin.”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…