Yeni Bir Hayat kitap kapağı

4. bölüm / 10

Bölüm 4

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 10Şu an: Bölüm 4

Şaşırmıştım ama belli etmemeye çalışıyordum. Onu üzmek istemezdim. Beklentim çok yüksek değildi fakat bir ara sokakta da rahat hareket edebileceğimizi düşünmüyordum.
Bana doğru gelmeye başladığında sırtında bir çanta olduğunu gördüm. Siyah bir kumaş pantolonu ve üstünde gömlek vardı. Gömleğin üstünde siyah bir ceket vardı. Latin danslarına uygundu fakat abarttığını düşünüyordum. Bu yalnızca bir provaydı. Ben ise eşofman takımıyla gitmiştim. Oldukça sıradandı.
Yüzünde muzip bir gülümseme vardı. Ayaz’ın kişiliği çok karışıktı. Onu henüz çözememiştim. Gizemli birisiydi. Hem şımarık hem de zekiydi. Çok nazik bir o kadar da gıcıktı. Çoğu hareketi hoşuma gitmiyordu. Benimle dalga geçiyordu. Onu sevmiyordum. Belki de ben yanlış düşünüyordum...
Karşıma geçip elini davetkar bir şekilde uzattı. Teklifini kenara çekilerek reddettiğimde yüzündeki gülümseme genişlemişti. Arkasında sakladığı poşeti bana doğru uzattı. İçine baktığımda bunun bir çift topuklu ayakkabı olduğunu gördüm. “Bunları bir dene istersen. Eğer olursa provalarda da yarışmada da kullanabilirsin. Latin dansı denge gerektirir. Şimdiden alışman lazım.”
Ayakkabı vişne çürüğü rengi, ince topukluydu. Ayağımı kavrayan bantlar vardı. Bu bantlar ayağımın üstünden geçiyordu. Garip bir şekilde ayakkabılar ayağıma tam olmuştu. Yanına gittiğimde bana doğru yaklaşıp elini topuzumdaki tokaya uzattı.
"Ne yapıyorsun?"
"Saçlarını özgürlüğe kavuşturuyorum."
"Neden? Saçım topluyken çirkin mi duruyorum?"
"Her kadın her hâliyle güzeldir. Yalnızca dans ederken saçının savrulmasını izlemek istiyorum. Tabi senin için uygunsa."
Donmuş gözlerle birkaç saniye ifadesiz kaldım. Kendime gelince onaylarcasına başımı salladım.
Tokayı bana uzattıktan sonra cebinden bir çift kablosuz kulaklık çıkardı. Birisini bana uzatarak “Müziksiz dans olmaz değil mi?” dedi. Elindekini nazikçe kulağıma takarak telefondan müzik açtı.
Hazırlıklı gelmişti. Açtığı müzik de dansımız için uygundu. Prova için çok özenmişti. Yalnızca bir prova. Nasıl dans edeceğiz diye düşünürken zihnimi okumuş gibi cevap verdi.
“Sen gelene kadar Latin danslarıyla ilgili araştırma yaptım, endişelenme.”
Elimi tutup beni caddenin tam ortasına götürdü. “Ayaz ne yapıyorsun?”
“Ara sokaklar dans etmek için çok dar.”
KESİNLİKLE. İlk defa dediği bir şeyi doğru bulmuştum. Gerçi tanışalı daha iki gün olmuştu. İleride kaç kez daha düşüncelerini doğru bulacağımı düşündüm. Sonrasında aklımdakileri silercesine başımı sağa sola sallayıp ana odaklanmaya karar verdim.
Ellerimiz havada buluştuğunda dansa başlamıştık. Çok topuklu ayakkabı giyen birisi değildim. Arada ayağım burkulsa da Ayaz düşmemem için beni sıkıca ama canımı yakmadan tutuyordu. Profesyonel görüntüsünden ötürü Latin dansını daha önce yapıp yapmadığını düşünürken ayağı takılıp yere düştü.
“Bir şeyin var mı? Kolun kızarmış.”
“Enerjine yetişmek çok zor kum tanem. Belki de mola vermeliyiz. Ne dersin?”
Moladayken sessizlik içinde kaldırımda oturduk. Aklıma topukluları nereden bulduğu gelmişti. Sormadan edemezdim.
“Ayakkabıları nereden buldun? Eski sevgilinin falan mı?”
“Öncelikle, benim hiç sevgilim olmadı. Bunu bir daha söylersen seni daha çok gıcık ederim. Soruna gelirsek, annemin ayakkabılarıydı. Daha güzel ve yeni olmasını isterdim ama...”
“Bence çok güzel küçük civciv.”
“Ne dedin sen?”
Onu gıcık etmek için taktığım lakap işe yaramıştı. Bir anda aklıma gelen bir lakaptı.
“Ben senin kum tanensem sen de benim küçük civcivimsin.”
“Asla olmaz!”
“Bal gibi de olur!” Onunla didişmek çok hoşuma gitmişti. Ayaz'ın neden benimle uğraşmaktan çok keyif aldığını şimdi anlıyordum.
Dansa devam ettik. Saatin geç olduğunu fark ettiğimde eve gitmem gerektiğini söyledim. Normalde bu saatte uyurdum. Onunla geçirdiğim zaman su gibi akıp geçmişti. Ayakkabılarımı değiştirip poşetin içine koydum.
"Ayakkabılar bir süre sende kalabilir mi? Evde sorun çıkmasını istemiyorum. Annemin yarışmadan haberi yok da."
"Tamamdır, yarın görüşürüz!"
Eve gittiğimde annem çoktan uyumuş abim ise salonda oturuyordu. Geldiğimi görünce yerinden kalkıp yanıma geldi. “Anneme arkadaşlarınla proje ödevi yapacağını söyledim. Pot kırarsan anlar, dikkat et.” Başımı onaylarcasına salladım. Odama gittiğimde kendimi direkt yatağa attım...
Sabah okula gittiğimde okulun girişinde biri arkamdan gelip omzuma çarptı. “Dikkat etsene!” diye bağırdığında umursamadan sınıfa doğru gitmeye çalıştım fakat bileğimden sıkıca tutarak beni kendisine çekti. “Dilini mi yuttun kızım, cevap versene! Koskoca Barlas Dinçer’e nasıl böyle davranabilirsin? Özür dile benden!”
“Sen benim arkamdan geldin. Seni nasıl görebilirdim?”
“İstesen görürdün!”
Cidden mi... Böyleleri insanı tüketiyor. Nesliniz tükense halkça rahatlayacağız da işte...
“Of, seninle uğraşamam.” dediğimde beni itekleyip yere düşmemi sağladı. Tam o sırada okulun girişinde Ayaz’ın geldiğini gördüm. Çantasını yere doğru fırlatıp koşarak yanıma geldi. Barlas’a koca bir yumruk indirdiğinde yere yığılmasını sağladı. Nee diyon oğlumm, çocuk yere halı gibi serildi lann!
Hocalar başımıza toplanıp Barlas’ı kaldırmaya çalışırken Ayaz elimden tutup beni ayağa kaldırdı. Hocalar şimdilik bizi uyarmayla yetindiklerinde Ayaz'la kenara doğru çekildik.
“Kim bu çocuk? Kendisine ‘Koskoca Barlas Dinçer’ diyor. Tanıyor musun?”
“Barlas bir çete lideri. Okulda kendi çete grubunu kurdu. Hatta bizim sınıftan da onun grubundan üyeler var. Herkese bulaşıyorlar. 12. Sınıf.”
“Peki ama neden?”
“Bilmiyorum. Bir ara çetelerine beni de davet ettiler. Okuldaki tüm masum öğrencilere bulaşıyorlar. Çeteye girip pişman olanlar ise kurallar yüzünden çıkamıyor.”
“Neyse, yardım ettiğin için teşekkür ederim yıldızım.”
Dudağı yana kıvrıldı. “Rica ederim kum tanem.”
Artık lakaplarına itiraz edecek hali kalmamıştı. Küçük civciv ve yıldızım... Ne kadar da yaratıcıyım ya, maşallah bana.
Çantasını yerden aldığında merdivenlerden çıkmaya koyulduk.
“Canın acıdı mı?”
“Biraz ama şu an sorun yok.”
Beni mi düşünüyordu o? Saçmalama Kumsal, çocuk sana iyilik etti. Benim yerimde kim olsa, Ayaz aynı şeyi yapardı.
Sınıflarımıza girdik. Dersler çok hızlı geçmişti. Ayaz’ı teneffüste hiç görmemiştim. Son teneffüste yanına gitmek için sınıftan çıktığımda koridorun sonunda bir kalabalık gördüm. Kalabalığa doğru gittiğimde tanıdık iki yüz gördüm. Barlas ve Ayaz. Ayaz yerden, karşısındaki Barlas’a bakıyordu. Çete lideri Barlas, Ayaz'a tekmeler savuruyor, küfrediyordu. Diğer öğrenciler korkusundan müdahale edemiyordu.
Yanlarına gittiğimde Barlas ile boyumuz neredeyse aynı olduğunu fark ettim. Hadi bismillah, okulun ilk haftasından disiplin yemesek iyidir. Tam arkasına geçip omuzundan yardım alarak kendime çevirdim. Hızlı bir şekilde Barlas’a kafa attım. Bayıltmıştım onu. Ayaz şaşkınlıkla karışık gururlu bir ifadeyle bana bakıyordu. Elimi kalkması için uzattım. “İyi misin?”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…