Bölümler 12Şu an: --X-- Yüzleşme
- 1 Önsöz53 kelime
- 2 —VEYRİONUN SESLERİ—112 kelime
- 3 —I— Uyanış1.548 kelime
- 4 —II—Uyanışın Bedeli1.950 kelime
- 5 —III— Miras594 kelime
- 6 —IV— Yeni Düzen1.820 kelime
- 7 --V-- Yeterli Olan Kalır2.451 kelime
- 8 --VI-- Yükseliş2.505 kelime
- 9 --- VII — Kadimlerin Fısıltısı2.870 kelime
- 10 --VIII-- Gerçek Yazgı3.235 kelime
- 11 --VIIII-- Son Aşama2.015 kelime
- 12 --X-- Yüzleşme2.879 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Önümüzdeki ilk test alanına hep birlikte ilerliyorduk ve kız erkek ayrımı yoktu. Hepimiz aynı alana ilerliyorduk. Önüne geldiğimiz alanda, önümüzde boylu boyunca sıralanmış fazlasıyla minder ve her minderin üzerine bir adet tahtadan yapılmış kuklalar ve kılıç stantları vardı. Her minderin üzerinde bir test görevlisi bekliyordu. Baş Eğitmen Kael olduğumuz yerde önümüze geçerek konuşmaya başladı.
"İlk test alanında her minder üzerinde bir adet test görevlisi ya da üst sınıflardan öğrenciler mevcut. Her test alanında önce ne yapacağınız size belirtilecek ve sizde bu belirtilen bilgiye göre hareket ederek testleri geçmeye çalışacaksınız. İlk test alanındaki minderlere sırasıyla geçebilirsiniz. Her test görevlisi size ne yapmanız gerektiğini anlatacak."
Erya'ya dönerek "Hadi başaralım şunu Erya." Diyerek önümdeki minderlerden birine ilerledim. Olduğum minderin üzerindeki test görevlisi eliyle işaret ederek, kuklanın olduğunu alana geçmemi belirtti. Yaşı tahminen 30'larında birisiydi. Yüzündeki kırışıklık yaşını ele vermeye yeterli oluyordu. Yeşil gözleri ve ince uzun yüz hatlarıyla belirgin bir kişiliği vardı.
"Öncelikle dediklerimi dikkatli dinle evlat. Önünde görmüş olduğun kukla tahta görünümüyle seni yanıltmasın. Bu kuklanın içerisinde senin gücünü emebilen ve ne kadar şiddet uyguladığını gösterebilen bir sistem var. Sen olabildiğince, tüm gücünle bu kuklaya kılıçla vuracaksın."
"Anladım efendim. Sadece tüm gücümle olabildiğince sert vurmam gerekiyor." Sözümün üzerine devam etti.
"Evet Altar. Tüm gücünle kuklaya vuracaksın ve üzerinde çıkan sayıya göre sınavı geçeceksin. 100 üzerinden en az 80 almanız gerekiyor."
"Tamamdır, hazırım."
"O halde hiç beklemeyelim. Senden beklentimiz yüksek Altar. Yüzümüzü kara çıkartma."
Sözünün üzerine hiç beklemeden önümde duran yerdeki tahta kılıca uzandım. Daha fazla beklemedim. Rahmetli Bhilop amcanın bana öğrettiği duruşu sergileyerek ellerim arkada, yukarıdan aşağıya çapraz şekilde kılıcı kavrayarak olabildiğince sert bir şekilde vücudumu kıvırdım ve vurdum. "TAK!"
Bugüne kadar vurduğum en ağır darbelerden birisi olabilirdi. Vurmuş olmamın geri etkisiyle, ellerimin sızladığını hissettim. Bir iki adım geriye doğru çekildim. Kuklaya baktım fakat hiçbir şey olmadı. Bir anda kuklanın üzerinde dikdörtgen şekilde sayılar saymaya başladı. 1-2-3-4-30-45-50-60-76-83-87 ve durdu. Tam test görevlisine baktım ve konuşmaya başlayacaktım ki sayı yeniden artmaya başladı. 88-89-90-91-92-93-94-95 ve orada kaldı. Bunu gören test görevlisinin ağzının olanca bir şekilde açıldığını gördüm. Bir bana baktı bir kuklanın üzerine ve en sonunda arkamda duran Baş Eğitmen Kael' e seslenerek " Efendim bir saniye bakar mısınız? Bir sıkıntı var."
Baş Eğitmen Kael olduğumuz alana doğru geldi ve durdu. "Efendim kukla durdu fakat sonrasında yeniden artmaya başladı ve en önemlisi rekor geçildi efendim..."
Baş Eğitmen Kael bana bakarak "Yine bir şey başardın ha Altar!" Diyerek kahkaha atarak gülmeye başladı. "Artık bu çocuğun olduğu yerde bir problem olmasını yadırgamıyorum Test Görevlisi Erzan." Test görevlisi hafifçe gülümseyerek tepkisini belirtti. Baş Eğitmen Kael yeniden konuştu.
"Kuklalar asla bozulmaz ya da bir sorun çıkartmaz. Testlerden önce hepsi teker teker kontrol edildi. Kuklalardaki fiziksel güç rekoru 92'ydi. Sen bunu geçerek yeni bir rekor kırdın Altar. Tebrik ederim."
Olduğumuz yerden yavaşça geriye doğru ilerleyerek ayrıldı. Erzan bana doğru dönerek "Helal olsun evlat. Yine zoru başardın gerçekten." Dedi ve beni olduğum yerde bırakarak ayrıldı.
Ardından çoğu kişinin de testleri geçtiğini fakat birkaç kişinin elendiğini gördüm. Kimisi 30 bile vurmuştu. Gerçekten az bir sayı...
Her öğrencinin testi bittikten sonra herkes kenarda toplandı. Baş eğitmen Kael topluluk olduğumuz alana gelerek konuşmaya başladı.
"Önceliklere geçenleri tebrik ederim. Geçemeyenler maalesef ki evlerinize döneceksiniz. Geçen öğrenciler ise aramızda tüm zamanın rekorunu kıran birisi var. Altar VAELORN!" Herkesin aynı anda el çırpmasıyla sanki yerin dibine girecek kadar utanmıştım. Baş Eğitmen konuşmasına devam etti.
"Her zaman bu şekilde rekorlara denk gelemiyoruz. Fakat önemli olan sadece bir rekor değil diğer testleri de geçmek zorundasınız. Evet ileride tam orta alanda gördüğünüz üzere büyü gücünüzü fiziksel olarak nasıl kullanacağınızı öğreteceğiz ve bu talimatlara göre gücünüzü kullanmaya çalışacaksınız. Kullanmak zor değildir ama içinizdekine uzanmak zordur. Devam edin ve ilerleyin, her test görevlisi size talimat verecek."
Baş Eğitmenin sözü üzerine herkes o bölgeye doğru ilerledi. Alan o kadar büyüktü ki sanki yürüdükçe bitmeyecek gibiydi. Erya'nın koluma girmesiyle afalladım. "Çok gerginim Altar. Sanki artık dayanamıyorum gibi hissediyorum..."
"Ne için buradasın Erya? Ailen için mi annen mi, baban mı, kardeşin mi? Yoksa sadece hayallerin için mi? Ne için buradasın, bunu düşün." Sesim olanca sert bir şekilde çıkmıştı ve istemeden bu tonda konuşmuştum.
"Evet ne için burada olduğumu unutmamam lazım. Teşekkürler Altar. Ailem için başarmak zorundayım..." Sesi olabildiğince tok ve kendinden emin çıkarak konuşmuştu.
"Aferin, bir daha böyle şeyler düşünme. Biz başaracağız hemde beraber Erya."
Yüzündeki gülümseme bile cevabı için yeterliydi. Tam olarak olmamız gereken yere gelmiştik. Aynı şekilde önümüzde karşı tarafta sıraya dizilmiş şekilde kuklalar vardı. Yerde uzun ama ince bir beyaz çizgi çekilmişti ve tam kuklaların karşısında duruyorduk. Aramızda tahmini yirmi ya da otuz metre vardı. Test görevlisi bize doğru ilerleyerek konuşmaya başladı.
"Gördüğünüz üzere ilk testte yapılan kuklalarınızın aynısı burada da var. Herkes sırayla yerde çizilen beyaz çizgilerin önüne geçecek ve görevlilerin talimatlarına uyarak içindeki gücü kullanmaya çalışacak. Sırayla beyaz çizgilere doğru ilerleyelim."
Yanıma Erzan gelmişti. "Seninle ben ilgileneceğim Altar. Duyduğuma göre içindeki gücü çağırmakta zorlanıyormuşsun ya da çağırdığın zaman kontrolünü sağlayamıyormuşsun. Sana bu konuda yardımcı olacağım."
Kendimden emin bir şekilde cevap vererek "Teşekkürler, başaracağımı düşünüyorum." Dedim.
İleri doğru ilerledim ve beyaz çizginin önüne geldim. Erzan yanıma yaklaşarak anlatmaya başladı.
"Evet Altar sana başından anlatacağım ki tam olarak ne yapman gerektiğini anlayabilesin. Bu testte bir zaman sınırı yok. Bu yüzden rahatça yapabilirsin. Her bedenin içerisinde öz olarak adlandırdığımız bir güç vardır. Bu öz senin kalbinle, iradenle ve ruhunla bağ kurar. Güç kişinin duygularından etkilenebilir ama yönlendirmez. İçindeki özü hareket ettirmek için, önce kendi içindeki enerjiyi hissetmelisin. Tüm vücudunda sürekli olarak dönen bir enerji var. Ayaklarında bacaklarında kollarında ve ellerinde, her yerinde bir enerji var. Bu enerjiyi aktarabilmek için tek bir yerde toplaman gerekiyor. Bunun içinde öncelikle gözlerini kapat ve içinde dolaşan enerjiye odaklan Altar."
Talimatlarına uyarak gözlerimi kapatıp vücudumdaki her şeyi hissetmeye çalıştım.
"Gücünün ne olduğunu henüz bilmiyorum fakat içindeki enerjiye odaklanınca bir alanda olacaksın. Etrafında ne görüyorsun Altar?"
Etraf o kadar güzel duruyordu ki ağaçlar maviye boyanmış hologram gibiydi. Etrafımdaki tüm alanı görebiliyordum. Gözlerimi açmadan tüm alana hâkim olabilir gibi hissediyordum. Her şey hologramdı fakat gerçek gibiydi.
"Efendim, etrafımdaki tüm alan kapalı bir mavi fakat hologram şeklinde. Gökyüzü daha çok belli fakat yıldırımlar çakıyor. Gök gürlüyor. Sarı ve beyaz tonlarında yıldırımlar var."
-Test görevlisi Erzan eliyle işaret ederek Baş Eğitmene gelmesini işaret eder.
"Bana yeniden gördüklerini eksiksiz anlatır mısın Altar?"
"Tabiki efendim. Etrafımda beyaz ve sarı tonlarında gök gürlüyor gökyüzü fazlasıyla açık bir şekilde belirgin fakat yerdeki hiçbir şey net değil sadece hologram bir şekilde görünüyor."
"Anladım Altar, senden şunu isteyeceğim. Vücudundaki bulunan enerjiye odaklan ve eline doğru yönlendir elini kaldır ve ileriye doğru uzat içeride ise elini yukarıya kaldır. Gücü hisset Altar, enerjiyi hisset ve gücün parmakların arasında dolandığını hisset ve sadece çıkmasına izin ver. Bunu yapabilir misin?"
"Evet efendim, deneyebilirim. Başlıyorum."
Olduğum alanda elimi yukarıya doğru uzattım ve enerjinin içimde dolaşmasına izin verdim. Hissedebiliyordum, tüm enerjinin vücudumda dolaştığını hissedebiliyordum. Yoğunluk kalbimin etrafında toplanmış gibiydi, yavaşça akmasına izin vererek elime doğru itmeye çalıştım. Yukarıdaki şimşek bir anda yukarıya uzattığım elime içeriden akın etmeye başladı. Karşıya doğru uzattığım elime enerjinin akmaya başladığını hissettim ve durmadım daha fazlası akmaya başladı. Sanki elimde patlayacak kadar güçle dolmuştu. Elim sızlıyordu, vücudum titriyordu ama hoşuma gidiyordu. Gerçek anlamda hoşuma gitmişti. Sadece anı yaşamayı düşündüm ve gücün ileriye doğru atılmasını istedim. Elim yanıyor gibiydi, elimdeki yüzük o kadar çok yanıyordu ki vücudum titremeye başladı. Bir diğer elimle yüzüğe yöneldim ve çıkarttım. Sadece bu anı yaşamak istedim. İlk kez gücümü tam anlamıyla kullanabileceğim o anı yaşamak istedim. Yüzüğü çıkartmamla kontrolümü kaybettim ısınan elimden ileriye doğru çok büyük bir enerji püskürdü. O kadar büyüktü ki gözlerimi açtığımda gördüğüm karşısında şok oldum. Elimden çıkan enerji bir şimşekti. O kadar büyük bir şekilde çıkmıştı ki, karşımda duran tahtadan kuklanın sadece biri değil, tüm kuklaların hepsini, diğerlerinin çalıştığı kuklaları da dağıtmıştım. Resmen paramparça haldeydi. Gözlerim fal taşı gibi açıldı ve yuvalarından çıkacak gibiydi. İlk kez gücümü kullanmıştım ve ilk kez bunu görebilmiştim.
"Yine dağıttı, yine her şeyi paramparça etti..." Baş Eğitmen Kael'in sözleriyle kendime geldim. Kendisine doğru dönerek "Gerçekten çok özür dilerim, kontrol edemedim." Dedim.
Baş Eğitmen Kael "Sorun değil. Ben bunun açıklamasını yaparım gerekli mecralara." Dedi.
Daha fazla problem olmadan geriye doğru çekildim ve arka planda beklemeye başladım.
"Gördünüz mü Baş Eğitmen?"
"Evet, gördüm. Elindeki yüzük onu baskılıyor."
"Bunu söylemeyi düşünüyor musunuz?"
"Hayır, bu onun için çok tehlikeli, gücü olduğundan çok fazla ve farkında değil."
"Anladım Baş Eğitmen Kael. Siz daha iyi bilirsiniz.
Kendi aralarında konuştuktan sonra Baş Eğitmen Kael yanıma gelerek "Tebrikler Altar Vaelorn, bu testi geçtin." Sesi olduğunca sert bir tınıda çıkıyordu. "Teşekkürler, efendim. Bu testler bitince sizinle konuşmak isterim. Annem sizinle konuşmamı özellikle istedi. Sizden yardım almak için bu akademiye katıldım ben." Söylediklerimi duyunca sanki biraz şaşırmış gibi duruyordu.
"Annen kim senin evlat?"
"Annemin ismi Olina efendim."
Şaşırmış olacak ki yeniden sordu. "Olina mı? Senin annen mi?"
"Evet efendim annemin ismi Olina, fakat babamın ismini hiçbir zaman öğrenemedim. Annem bunu asla söylemedi..." Sakalını sıvazlayan Baş Eğitmen Kael yeniden konuşmaya devam etti.
"Anladım Altar. Baban hakkında bir şey öğrenmemen en iyisi olmuş. Testler bittiği zaman seninle ayrıyeten konuşacağız bu konuyu, şimdilik sen son teste hazırlan. Geçemesen bile seni geçireceğim." Dedikten sonra göz kırptı ve yanımdan ayrıldı.
Yani kısacası torpil uygulayacak gibiydi. Fakat bu en son isteyeceğim şeydi. Evet bende herkes gibi en iyi yerlere gelip, en güzel büyüleri öğrenmek istiyordum ama bu şekilde torpille değil, kendi gücümle bir şeyler başarmak istiyordum. Denk geldiğimiz zaman bunu dile getirecektim.
Erya'ya bakındım fakat göremedim. Tam karşımda minderin üzerinde sınavın son aşamasındaydı. Aynı şekilde kuklanın üzerinde sayılar artıyordu. Sayılar arttıkça artıyordu ve en son durduğu nokta 79 oldu. Durdu ve yeniden devam etti. 81'e kadar çıkan sayı en son burada durdu.
Erya'nın sevinçten çığlık atmasına denk geldim ve gerçekten çok kötüydü. Erya'ya doğru ilerledim. Yanına geldiğimde sevinçten mi bilmiyorum ama üzerime atladı. Şok oldum, ne yapacağımı şaşırdım. Kucağıma kadar çıkmıştı resmen.
"Erya yine üzerimdesin Eryaaa!"
"Ne, üzerin mi?"
"Erya şu an neredesin?"
"Anam, özür dilerim vallahi."
Demesiyle beraber bir hışımla üzerimden indi.
"Çok fazla olmaya başladı bu durum Erya. Hoşuma gitmiyor."
Sözümün üzerine dudaklarını büzüştürerek, kendisini acındırmaya çalıştı. Konuyu kapatmak istediğim için "hadi üçüncü test alanına gidelim." Dedim. Sözümü ikiletmeden yanımda yürümeye başladı. Üçüncü test alanında bir önceki test alanlarında olanın aksine, çok fazla minder yoktu. Minderler yerine sadece büyük bir adet minder vardı ve minderin kare şekilde içinde çizilmiş bir alanı vardı. Baş Eğitmen Kael ön tarafa geliyordu. Bu sefer sınavdan kaç kişi kalmıştık acaba. Her testte ilerleyen kişiler azalıyordu.
Baş Eğitmen Kael önümüzde dikilerek elindeki kâğıdı havaya kaldırıp, okumaya başladı.
"Evet ikinci testimiz büyü testimizdi ve çoğunuz bu testi geçebildiniz fakat aranızda geçemeyenler elbet ki oldu. Belli ki bu sene gelen öğrenciler, bizim belirlediğimiz sayıdan da az kalacak gibi. Şu anda önümde tam olarak 70 kişi var. Kimin kalıp kimin gideceği bu sefer size bağlı. Üçüncü ve son testimiz gördüğünüz üzere büyük bir minderde olacak. Aranızdan 2 şerli şekilde kişileri seçeceğiz ve turnuva yapılacak. En sona kalan ilk 50 kişi sınavı geçecek. Nasıl savaşacağınıza gelirsek arenaya geçtiğiniz zaman göreceksiniz ve test görevlileri size anlatacak. Güç kullanmak yasak ve kullanan direkt diskaliifiye edilecek."
Arenada ikiye iki savaş demek.. Gerçekten zor olacak gibi duruyor. Fakat en önemlisi bunu da başarmak zorundayız. Annem Olina için bunların hepsini başarıp ilerlemek zorundayım. Erya'ya dönerek "Ne düşünüyorsun, sence kiminle denk geleceğiz?" Sorumu yöneltmemle odağını direkt bana sabitledi.
"Bilmiyorum Altar ama başarmak zorundayız. Benim başka çarem yok..." Sesindeki o yalnızlığı ve durgunluğu hissedebiliyordum. Sanki benden sakladıkları vardı ama eminim ki saklamasının da bir sebebi kesin vardı.
Baş Eğitmen Kael'in sözleri üzerine, Erya ile biraz sohbet ettik. Arkamı döndüm ve gözlerim Rovan'ı aradı. Ne kadar birbirimizden uzak da olsak karşı karşıya gelme ihtimalimiz vardı. Arenanın hemen sağında herkes düzgün bir sırayla toparlanmış Baş Eğitmenden ya da görevlilerden gelecek herhangi bir talimatı bekliyorduk.
Test görevlilerinden birisi düello yapılacak alanın tam önünde durarak bize doğru döndü.
"Merhabalar çocuklar. Ben test görevlisi Elina."
"Bak Altar Elina benim testlerime yardımcı olan kişiydii!" Sadece bakıp gülümsedim ve test görevlisinin ağzından çıkacak cümlelere odaklandım.
Derin bir nefes alan Elina yeniden devam etti.
"Son testiniz ama en önemli testinizle yüzleşeceksiniz. Burada bire bir savaşacaksınız. Büyü kullanmak yasak. Sadece saf irade gücünüzü kullanacaksınız. Her yarışmacımıza birer adet tahta kılıç verilecek. Karşı tarafın tahta kılıcını kıran ve pes ettiren kazanır. Kısaca son ayakta kalan galip gelecek ve akademiye kabul edilmiş sayılacak. Kaybedenler ise sizi izleyen test görevlilerinin oylarına göre akademiye devam edebilir. Önemli olan kendinizi sergilemeniz. Buraya kadar gelmiş olmanız bir başarısızlık değil, tersine hepinizin başarısını takdir ediyoruz. Daha fazla beklemeden, ismi okunanlar sırayla minderin üzerine çıkacak."
Sözünün üzerine, önümüzdeki test alanından ayrıldı. Baş Eğitmen Kael sağ tarafta kollarını bağdaş kurmuş tüm öğrencileri teker teker inceliyordu.
Test görevlisinin söylediği ilk isim çifti yavaşca minderin üzerine çıktılar. Ellerine birer adet tahta kılıç verildi. Test görevlisi önce hazır sonra başla demesinin üzeine, minderin sağ tarafında kalan öğrenci daha bala denmesini bile beklemeden harekete geçti. Bunu farkeden test görevlisi maçı saniyesinde durdurarak bu konuda birinci uyarıısını çektiğini fazlasıyla sert bir tonda belirtti. Bundan anlamam gereken, tüm kurallara harfiyen uymak zorundaydık. Sağ tarafta minderdeki çocuğun yüzünden akan soğuk terleri tam olarak buradan seçebiliyordum. "Başla" denmesinin üzerine iki taraftaki öğrencilerde kılıçlarını tokuşturmaya başladılar. Tahtadan çıkan sesler hiç hoş olmasa da yine tatmin edici güzellikteydi. Birkaç değiş tokuştan sonra sol minderde bulunan kişi daha fazla dayanamayarak yere yığıldı. Test görevlisi ise kazananı açıkladı.
Bu şekilde çoğu kişi yavaş yavaş kazan ya da kaybet durumu yaşıyordu. Kimisi yere yığılırken, kimisinin ise kılıçlarının ağırlığı diğer kılıca yük oluyordu.
Test görevlisi bir diğer isimleri seslendi.
“Erya Arwenna ve Clara Tez mindere gelin!”
Test görevlisinin talimatı üzerine ilk önce Clara Tez sonra ise Erya devam etti.
Erya arkasını dönerek sorun yok işareti yaptı. Fakat karşıdaki kız fazlasıyla cüsseli ve yapılı birine benziyordu. Vücut hatları ince kıvrımlıydı fakat omuzları vücudundan taşıyordu. Bir erkeğin bile bu şekilde vücudu olamazdı. Vücudunu dıştan görmeme rağmen ben bile kendisinden irkilmiştim. Korkutucuydu.
Erya nazikçe hareket ederek minderin üzerine çıktı. Karşısındaki Clara’ya nazaran minicik kalıyordu. Test görevlisi ikisinin de üzerine doğru tahta kılıçları fırlattı. İkiside aynı anda havada kabzasından tutarak kavradı. Kılıçları kavramalarıyla beraber başla denmesi bir oldu. Clara ilk bakışta aşırı sabırsız ve heyecan doluydu. Aslında o iri cüssesinin altında, küçücük bir insan yatıyormuş gibi hissettim bir anlığına.
Clara büyük bir hışımla öne atıldı. Erya’nın üzerine koşarak kılıcını yukarıdan aşağıya doğru sertçe salladı. Erya ilk adımını hesaplamış gibi, bir anlığına sağa fırladı ve elindeki kılıcı ters döndürerek Clara’nın beline sertçe vurdu. Clara aldığı darbeyle daha çok sendelerken, siniri daha çok artmıştı. Fakat en önemlisi ise ağlıyordu…
“Ben, ben kazanmak zorundayım! Ne olursa olsun bu testi geçeceğim.”
Bağırıyordu ama bir yandan hüngür hüngür ağlıyordu. Hepimiz birşeyler başarmak için buradaydık. Kimimiz hayallerimiz için, kimimiz ailemiz için, kimimiz ise sadece sevdiklerimiz için başarmak zorundaydık. Ben ise babamın kimliğini öğrenip, bu yolda kendimi güçlendirmek için girdim.
Erya aynı şekilde saldırılarını savuşturuyor ama büyük bir ustalıkla her savuşturduğu kılıç darbesini geri yansıtıyordu. Erya son büyük darbesi için hazırlandı. Clara’nın üzerine koşacağını yeniden hesaplamış gibi hareket etti. Fakat bu sefer kaçmadı direkt karşıladı.
“TAK”
Çıkan tahta sesi tüm alanda yankılandı. İki tahta kılıcın birbirine vurmasıyla oluşan ses gerçekten büyüleyiciydi. Erya’da, Clara’da ayaktaydı. Fakat Clara’nın elindeki tahta kılıç ortadan ikiye kırılmıştı. Test görevlisi duyurdu.
“Erya Arwenna! Geçtin.”
Erya’nın yüzündeki tebessümü uzaktan da olsa görebiliyordum. Yanıma koşturarak geldi. “Sıra sende Altarr.” Gözleri fal taşı gibi açılmış, bana bakıyordu.
“Tamam be öyle gözlerini bana dikme, tabiki kazanacağım.” Kendimden emin bir şekilde sözlerimi söylemiştim. Konuşmamın üzerine test görevlisi minderin üzerine çıkarak iki kişiyi daha söylemeye hazırlandı.
“Rovan Vex ve Altar Vaelorn. Minderin üzerine çıkın!”
Ne, Rovan’la mı yüzleşecektim. Sonunda o gözlerini bana diken şahısla kozlarımızı paylaşabilecektik.
“Rezil et onu Altar.” Benim kadar onun da Rovan’dan nefret ettiğini hissedebiliyordum. Sözleri fazlasıyla kin doluydu.
“Sana sözüm olsun, onu yere sereceğim.”
Küçükken yaşlı Bhilop amcanın beni çalıştırdığı zamanlar aklıma geldi. Sadece kılıcı kavramam için üç gün üzerime titremişti. En iyi şekilde nasıl kavranacağına, en iyi şekilde karşı tarafa nasıl savuracağımıza kadar her adımı bana o öğretmişti. Onun sayesinde gerçekten iyi olduğum bir konu vardı.
Kendimden emin bir şekilde ilerledim ve minderin üzerine çıktım. Rovan ise tereddütlü bir şekilde ama kendinden emin bir halde minderin üzerine çıktı. Aynı şekilde test görevlisi bize kuralları yeniden tekrar etti ve tahta kılıçları üzerimize doğru fırlattı. İkimizde tahta kılıçları havada tek seferde kapmıştık. Elimdeki kılıcı olduğum yerde, elimde döndürerek elime alıştırıyordum.
Test görevlisinin “Başla” demesiyle ikimizde birbirimize kilitlendik. Gözlerimi gözlerinden ayırmıyordum. Savaşta en önemli altın kural rakibinin gözlerini her zaman izlemektir. Minderin etrafında neredeyse bir tur döndük. İlk hamleyi ben yapmayacaktım. İlk hamleyi onun yapmasını bekledim. İleri bir adım attım. Bunu gören Rovan bana doğru iki adım attı. Ben bir adım daha attım ve ayağımı tam yere basacakken Rovan’ın gözlerinin gözümden ayağıma kaydığını gördüm. O küçücük hatası şimdi afallamasına sebep olacaktı.
Hiç beklemeden üzerine atıldım ve kılıcımla yukarıdan aşağıya savurdum. Çok zor bir şekilde kılıç darbemi karşılayan Rovan, aynı şekilde sağ taraftan bir kılıç darbesiyle saldırmaya çalıştı. Ben ona vurdukça o bana vuruyordu. Fakat ikimizin de kılıçları birbirimize değmiyordu. Çok fazla bu işi uzatmak istemedim. Verdiğim güç ağırlığını arttırdım. Rovan daha çok zorlanıyor gibi görünüyordu. Birinci darbem geriye sendelemesine sebep oldu, ikinci darbemi savuracakken kendini korudu. Üçüncü darbemde ise ikimizde minderin iki tarafına uçmuştuk. Gözleri daha ciddi bakmaya başladı. Yeniden ikimizde gözlerimizi birbirimize kilitlemiş, minderin etrafında yeniden dönmeye başladık. Yorulmuştum yüzümden akan terler gözlerimin içine giriyordu. Gözlerim yanıyor, tüm vücudum sıcacıktı. Gücümü kullanmak istiyordum. O hologramlara erişebilmek istiyordum.
Rovan tam hareket edecekken, bende beklemedim. İkimizde birbirimizin üzerine doğru temkinli ama aceleci şekilde koşturmaya başladık. Elimdeki kılıcı çift elimden, sağ elime aldım. Aynı şekilde kılıcı sağ eline alan Rovan’ın üzerine doğru sağ taraftan çok kuvvetli bir şekilde vurdum ve.
“TOKK!”
Bölüm etkileşimi
