Bölümler 12Şu an: --VIIII-- Son Aşama
- 1 Önsöz53 kelime
- 2 —VEYRİONUN SESLERİ—112 kelime
- 3 —I— Uyanış1.548 kelime
- 4 —II—Uyanışın Bedeli1.950 kelime
- 5 —III— Miras594 kelime
- 6 —IV— Yeni Düzen1.820 kelime
- 7 --V-- Yeterli Olan Kalır2.451 kelime
- 8 --VI-- Yükseliş2.505 kelime
- 9 --- VII — Kadimlerin Fısıltısı2.870 kelime
- 10 --VIII-- Gerçek Yazgı3.235 kelime
- 11 --VIIII-- Son Aşama2.015 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 --X-- Yüzleşme2.879 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Olduğum yerde bir anda zıplayarak yatağımdan fırladım. Gördüğüm rüyanın etkisiyle olacak ki ellerim titriyordu. Kendime gelmek adına ellerimi bir sağa bir sola uzatarak sallamaya başladım. Fakat hissettiğim o bıçak yarasını hala karnımda hissedebiliyordum. Sanki sadece bir rüya değildi de içime kadar işlemişti. Tüm vücudum bu acının hissizliği ile irkildi. Doğrulduğum yatağımdan sağa dönerek ayaklarımı yere uzattım. Sürekli bu şekilde rüyalar görmekten vücudum hissizleşmeye başlamıştı. Dışarıdaki havayı bir süre izledim. Bulutların gökyüzüyle ahenkli dank edişi o kadar güzel görünüyordu ki, izlerken insanı büyülüyordu.
Yatağımdan yavaşça kalktım. Rovan hala uyuyordu. Sabahın erken saatleriydi ve bugün gerçekten de stres ve endişe içinde olmamız için çok büyük sebeplerimiz vardı.
Bugün yapılacak olan üçüncü test için hazırlanmamız gerekiyordu. Kapının "TAK TAK" ses çıkartmasıyla irkildim. Kapıya doğru yönelerek kapıyı açtım. Karşımda Barack vardı. "Selam, bugün üçüncü testiniz yapılacak. Resmi olarak Akademiye katıldınız fakat üçüncü test her zaman zorunlu koşuldur."
"Teşekkürler Barack." Rovan uyuyordu onu da kaldırmam gerektiğini düşündüm.
"Dolaptan hangi kıyafeti giymemiz gerekiyor?" Sorduğum soruya hiç beklemeden cevap vererek "Siyah bir takım göreceksin. Siyah bir eşofman ve siyah bir tişörtle ceket mevcut. Giyinen herkesi aşağıda bekliyor olacağım sizi üçüncü test alanına götüreceğim."
Cevap vermek için hızlıca atıldım. "Çok sağol Barack, hızlıca giyinip aşağıya iniyoruz."
Söylediğim üstüne hızlıca kapıyı kapatarak arkamı döndüm. Rovana doğru yöneldim. Kendisini kaldırmam gerekiyordu. Başına geldiğimde kafasına sertce vurmak istedim fakat kendime engel oldum. Hafifçe omzuna dokunarak "Rovan, Rovan kalk giyinmemiz lazım."
Hiçbir tepki yoktu. Resmen ayı gibi uyuyordu. Daha sert şekilde dokunarak ve seslenerek onu dürttüm. Kafasını yavaşça kaldırmak yerine havaya zıplayarak yüzüme kafa attı. Aldığım hasarla geriye sendeleyerek başımı tuttum. "Lan salak ne dibime dibime girdin de dokunuyorsun bana."
Başıma aldığım acıyla beraber sinirim gerilmişti. "Düzgün konuş lan benimle. Barack söylemese seni uyandırmazdım bile." Söylediğim üzere konuyu algılamış olacak ki yüzündeki gerginlik duruldu.
"Ne diyor Barack?" Sanki bir şey olmamış gibi sakin bir tınıyla sordu.
"Aşağı ineceğiz. Üçüncü test alanına götürecekmiş. Dolapta bulunan siyah eşofman takımını giyeceksin." Sesimdeki siniri belli ederek konuştum.
Sinirimi anlamış olacak ki, çok fazla uzatmadan "tamam" dedi
Daha fazla muhatap olmadan kendi dolabıma doğru ilerledim. Dolabın kapağını açarak içerisinden siyah eşofman takımını çıkarttım. Yatağıma ilerledim ve takımı yatağımın üzerine koydum. Rovan'ın bir anlığına elimdeki yara izine baktığını gördüm. Çok fazla umursamadım, üzerimdeki siyah tişörtü çıkartarak yatağın üzerine katlayıp koydum. Altımdaki eşofmanı da çıkartarak yatağın üzerine tişörtümün tam üzerine katladım ve ikisini alarak dolaba geri koydum. Altıma okulun vermiş olduğu eşofmanı giyindim. Üzerime Tişörtü geçirdim fakat vücuduma çok fazla yapışmış ve vücudumdaki her kası belirgin şekilde belli ediyordu. Üstümdeki tişörtün üzerine ceketi hızlıca atarak hiç Rovan'a birşey demeden odadan dışarıya çıktım.
Kapıdan çıktığım an çoğu kişinin de yavaş yavaş odalardan çıktığını gördüm. Çok fazla zaman kaybetmeden aşağı ineceğim merdivenlere yöneldim. Her odanın başında altın renkte ve kare biçimde oda numaraları yazıyordu. Şansımıza Rovan ve ben oda 3' e denk gelmiştik. En azından çıkışa uzak değildi...
Neredeyse her duvarda işlemeler vardı. Kimi duvarlarda ejderha işlemeleri, kiminde ise kılıçlar, mızraklar, kalkanlar ve daha fazlası. Daha fazla beklemeden aşağıya yöneldim. Ardımdan Rovan'ın da geldiğini gördüm. Umursamamak için elimden geleni yapıyordum fakat kendisi sürekli karşıma çıkıyordu. Aşağı koridoru da geçtikten sonra kapıdan dışarıya yöneldim. Karşımda Barack ve etrafında toplanan fazlasıyla öğrenci vardı.
Ardımdan Rovan da kapıdan dışarıya çıkınca Barack herkese seslenir şekilde
"Evet, herkes hazır olduğuna göre üçüncü test alanına doğru ilerleyeceğiz." Derin bir nefes aldı ve devam etti. "Üçüncü test hakkında tüm detayları oraya vardığımız zaman test görevlileri size detayları anlatacak."
Kendisini dinleyerek hepimiz onun arkasından takip etmeye başladık. Geçtiğimiz yollarda sağımızda ve solumuzda binalar vardı. Biz binaların ne olduğunu incelerken Barack fark etmiş olacak ki söze girdi.
"Etrafınızda gördüğünüz bu binalar derslik binaları, bu binalar hakkında bilgiler verilecek fakat önce üçüncü testi geçmeniz gerekiyor."
Sözünün üstüne yola devam etti. Acaba Erya neredeydi? İstemsizce onu merak etmiştim çünkü buradaki tek gerçek arkadaşım oydu. Yola devam ettikçe etrafımızdaki binaları geçmeye başladık. Sağ taraftaki patikadan gelen kızıl saçlar dikkatimi çekti. O güzel görüntüsüyle resmen yeniden beni büyülüyordu.
Aklımda beliren sesle dikkatimi daha çok ona verdim. "Naber Altarcıkk."
Demesiyle yüzündeki sırıtışı görebildim. Bize doğru yönelerek ilerliyordu. Barack'ın yanına gelince kendi aralarında sohbet etmeye başladılar. Çok saçma bir şekilde Lyra kahkaha atarak gülüyordu. Gerçekten sinirimi bozdu bu durum...
Arkamdan zıplaya zıplaya gelen Erya'yı fark edemedim. Koluma girmesiyle irkildim. Döndüğümde ise Erya olduğunu fark edince gülümsedim.
"Nasılsın Erya? Gece nasıl geçti?"
Sorduğum soruya çok mutlu bir şekilde cevap vererek "Vallahi çokkk güzel bir arkadaş edindim. Kendisi aşırı sevimli birisi."
"Senin adına çok sevindim. Sence ben kimle kalıyorum bir tahmin et bakalım."
Sözüm üzerine garipseyerek bana baktı. "Kim?"
Daha fazla merak etmesini isteyerek "Tahmin et Eryaa."
"Çok gerildim sakın bana onun olmadığını söyle!" Yüzündeki iğrenişi hissetmiştim.
"Maalesef ki Erya, Rovan..." Yüzümü olabildiğince buruşturarak bunu söylemiştim. Daha fazla beklemeden içimden atmak istediğim o cümleyi kurdum. "Rovan geceleri horluyor Erya..." Dememin üzerine kahkaha atan Erya yüzünü buruşturarak "ıyyy " dedi.
Lyra'nın hala o çocukla konuşuyor olması gerçek anlamda sinirimi bozdu. Belki beni duyabilirmiş gibi içimden ona seslendim. "Komik olan ne? Bu kadar fazla güldürdü seni..." Sesim içimden gelmiş olmasına rağmen kendi tınımdaki o uyumsuzluğu hissedebiliyordum. Sesimin üzerine kalın bir sis tabakası çökmüş gibiydi.
Aniden aklımda beliren sesle irkildim. "Ne oldu, kıskandın mı Altar?" Sesindeki o yumuşak tınıyı hissetmiştim. Arkasını dönerek bana gülümsemişti. Tüm yeşilliklerin çimenlerin, böceklerin ve daha fazlasının içerisinde yine gözlerimi alacak kadar parıldıyordu. Tüm dünya onun etrafında dönecek kadar güzeldi. Yanımdaki çocuklardan bir tanesinden "Ne kadar da güzel bir kız değil mi? Onu elde edebilmek için her şeyi yapardım." Sözünün üzerine kollarını bağdaş kurarak arkadaşına karşı sırıtıyordu. İçimden küfretmemek adına zor dayandım. Her zaman bu şekilde kendini bilmez tipler vardı. Her yerde ve her an...
Lyra zihnimden benimle konuşmaya devam ediyordu. "Senin düşündüklerini de duyabilirim Altar. Ne düşündüğüne dikkat et istersen." Sözündeki o ahenkli üslubu hissedebiliyordum. İçten içe kahkaha atıyordu ama sözlerinde gizli bir sert üslup vardı. Bu sefer cevap vermekten kaçındım. Fakat Barack'a karşı büyük bir sinir hissetmiştim.
Önümüzde Barack ve Lyra ilerlerken bizde onları takip etmeye devam ettik. Herkes 3. test adına çok fazla endişeli duruyordu. Acaba bizi nasıl bir test bekliyordu? Ne yapacaktık ya da ne yapmamızı isteyeceklerdi? Fazla düşünmeye gerek yoktu aslında. Zaten test alanına vardığımız zaman aklımızdaki soru işaretleri giderilecekti. Yola devam ettikçe daha önce uğradığımız eğitim alanlarından geçtik. Eğitim alanlarının hemen sol çaprazında, dağlık alanın arasında bir kapı vardı. Kapının etrafını büyükçe sarmaşıklar sarmıştı. Kapının üzerindeki karışık sembollerle kapının alaşımındaki bordo renk çok güzel bir şekilde uyum sağlıyordu. Tam kapıya doğru yaklaştığımızda Barack ve Lyra bize doğru arkalarını döndüler. Hepimiz duraksadık ve ağızlarından çıkacak cümleleri merakla bekledik.
"Evet, şu andan itibaren biz size eşlik edemeyeceğiz. Fakat aranızdan en iyileri görmek için sabırsızlanıyoruz ve dışarıdan izleyebileceğiz. Hepinize başarılar." Sözü üzerine Barack ve Lyra daha biz bir şey demeden olduğumuz yerden uzaklaşmaya başladılar. Erya hala yanımdaydı. Bana gözlerini belertmiş şekilde bakıyordu. "Nasıl hissediyorsun?" Sesindeki gerginliği dışarıya çok rahat bir şekilde verebiliyordu. Sesimdeki gıcığı temizleyerek "Bilmiyorum, biraz gerginim ve bizi neyin beklediğini bilmiyorum Erya." Sesimdeki o tozlu hışırtıyı ben bile hissedebilmiştim.
"Stres yapmayalım. Bence çok fazla zor değildir." Bana umut aşılamaya çalışıyordu ama sanki kendisine daha çok umut vermeye çalışıyor gibiydi. Sözünün üstüne devam etmek adına yeniden konuştu. "Altar hatırlıyor musun ikinci test alanında sana bir konudan bahsetmiştim?" Sesinden çıkan o gergin havayı içime kadar solumuştum.
"Evet Erya, galiba hatırlıyorum ama bu nerden çıktı?" Sesimi olabildiğince sakin şekilde ayarlayarak konuşmuştum. Çok merak ederek üzerine ekledim. "Meraktan çatlatma beni..."
"Altar biz ikinci testteyken etrafındaki olan olguyu görmedin değil mi?"
"Erya gerçekten geriliyorum." Sesim istemsiz bir şekilde olduğunca sert çıkmıştı.
"Sakin ol! Neden bana kızıyorsun ki? Sana söylemeye çekinmiştim ve şimdi söyleyebildim. O gün sen kristale dokunduğun sırada başta hiçbir şey olmamıştı ama o an 1-2 saniyeliğine de olsa bir şey belirdi Altar. Beyaz bir ejderha birkaç saniyeliğine belirdi. Bunu biri gördü mü bilmiyorum ama test görevlilerinin şaşkınlıklarını görebildim..." Başını eğip bana karşı mahcubiyet sergiliyordu. Galiba yanlışlıkla da olsa onu az önce sesimi yükselterek kırmıştım...
"Özür dilerim Erya. Sesimi yükseltmemem gerekirdi. Bilerek yapmadım..." Olabildiğince kendimi üzgün göstermiştim ki hızlıca affedebilsin diye. Bazen benim de böyle sinsiliklerim vardı.
Sözümün üzerine devam ederek "Amacım seni kırmak ya da üzmek değildi. Gerçekten özür dilerim Eryacık." Sözlerimdeki üzgünlüğü hissetmiş olacak ki başını yukarı kaldırarak bana yeniden baktı.
"Neyse, seni affedeceğim. Fakat bende hatalıyım. Sana bunu beklemeden anlatmam gerekirdi..."
"Sorun değil Erya. O an için uygun bir zamanda değildik zaten ve şu ana kadar bekletmiş olman aslında iyi bir durum. Kafam çok dolu ve bir soruyu daha kaldırabilecek durumda değilim." İçimdeki bıkkınlığı dışarıya vurmuştum. Kırmak isteyeceğim en son kişi aslında Erya'ydı. Ve buradaki tek yakın dostumdu.
Biz sohbetimize devam ederken Baş Eğitmen Kael, bordo renkli ve sarmaşıklarla dolu kapının önünde bizleri izliyordu.
"Evet, hepiniz hazırsanız eğer üçüncü test hakkında bilgilendirme yapılacak. Hazır mısınız?" Sesinden çıkan sert tını olduğumuz alanı germeye yetecek kadar soğuktu. Hepimiz karşısında gerginliğimizi saklayamamıştık. Rovan bile olduğu yerde yere yapışır gibi duruyordu. Sanki bir anlığına ayaklarının titrediğini görmüştüm.
Baş eğitmen Kael daha fazla beklemeden biraz daha önümüze gelerek söze devam etti.
"Şu an burada tam olarak 100 kişisiniz. Fakat bu sayı bugün düşecek!" Sesi her zaman olduğundan daha sert bir tınıyla çıkıyordu.
"Biz burada çocuk yetiştirmiyoruz. Savaşçı yetiştiriyoruz. Büyücü yetiştiriyoruz. Sizler hepiniz bizim gözümüzde çocuksunuz. Bugün burada bu testte kendinizi kanıtlayacaksınız. Kaybedenler evlerine, kazananlar ise yeni akademisine gerçek anlamda girmiş sayılacak. Bugün kaybeden değil kazananları istiyoruz!" Sesi o kadar sert ve keskin çıkıyordu ki, vücudumdaki tüyler diken diken olmuştu. Boğazını temizleyerek güzelce bir nefes aldı ve devam etti.
"Bugün yaşayacaklarınız sadece sizin fiziksel gücünüzü sınamayacak! Tüm benliğinizi ortaya koymak zorundasınız. Üçüncü testimizin içeriğine gelecek olursak; öncelikle savaş becerileriniz test edilecek, ikinci olarak ise büyü kullanımında zaten kötü olduğunuzu biliyoruz fakat büyü algılama testiniz yapılacak ve en önemlisi ise bire bir düellolar yapacaksınız. Tüm bunların sonunda ise sıralamaya bakılacak ve en yüksekte olan ilk 50 kişi sınavı geçecek. Test görevlileri size tüm test boyunca her konuda destek çıkacak. Daha fazla beklemeden içeriye girin. SINAVINIZ BAŞLADI!"
İçimizdeki endişe ve heyecanın vermiş olduğu güçle ilk adımı öne doğru attım ve ilerledim. Erya da yanımda göğsünü kabarta kabarta, başı dik bir şekilde yürüyordu. Daha fazla bekleyemezdik. Bir şeylerin başarılması zorundaydı. En önemlisi ise insan ırkının artık bir şeyler başarma zamanı gelmişti. Önümüzdeki devasa sarmaşıklarla bezenmiş bordo kapı ağzına kadar açıldı. Kapının diğer tarafında biri sağda olmak üzere biri ise solda iki adet test görevlisi vardı. Önümüzdeki kapıdan ilk adımı atan bir çocuk oldu. Çocuğun saçları siyahın en asil tonlarındaydı. Ardından bende devam ettim ve arkamdan Erya. İlerledik ve kapıyı geçtiğimiz zaman gördüğümüz manzara insanı büyüleyecek kadar hoş ve güzeldi. Üzerimizde bulutlar yoktu, kapının etrafını dolayan sarmaşıklar belli ki sadece kapıya dolanmamıştı. Her alanda bir büyük ağaç vardı ve ağaçların dalları birbiri arasında sarmaşık oluşturmuştu. Üzerimiz komple kapanmış durumdaydı fakat aradan sızan güneş ışınları gözümüze değecek kadar yeterliydi.
İçeri girdiğimiz gibi sağımızda bire bir düelloların olacağı yerler mevcuttu. Sol tarafta ise tahtadan yapılmış mankenler vardı. Tam karşımızda ise büyümüzü kullanmamızı istedikleri bir alan vardı. Test görevlisi yanımıza doğru ilerlerken Erya'nın gözlerinin benim üzerimde olduğunu gördüm. Gözlerini bana dikmiş, sanki benden bir söz bekliyor gibiydi.
" Ne oldu Erya? Neden öyle bakıyorsun?" Olabildiğince ses tonumu yumuşak ve sakin tutarak konuşmuştum. Bir anlığına afallayarak "Ha ne? Daldım sanırım ya…" Diyerek sözümü geçiştirmişti. Daha fazla irdelemeyerek önüme döndüm ve test görevlisini dinlemeye koyuldum.
"Evet, öncelikle her test alanında 3 adet test görevlisi görev yapacak. Sizlerin yaptığı her adımı yaptığı her hareketi izleyeceğiz. Önceki iki testinizde ruhsal yeterliliğiniz ölçüldü. Şimdi ise fiziksel yeterliliğiniz ölçülecek. Elinizden geleni yapın, karşınızdaki dostunuz bile olsa."
Sözleri üzerine herkesin gerildiğini hissetmiştim. Rovan' a baktım, onun da gözünün benim üzerimde olduğunu hissetmiştim. Yanılmıyormuşum. Onun bakan keskin gözlerine gözlerimi kilitledim. Aynı hissizlikle, aynı duygusuzlukla gözlerinin içine kadar girdim. Bir anlığına sanki sinirim yüzünden gözlerim yanmış gibi oldum. Gözümü kapatıp açmamla Rovan'ın bakışlarının değiştiğini gördüm. Yüzünde sinir yoktu ya da bir öfke. Saf korku vardı ve buram buram kokusunu çekebiliyordum. Gözlerini kaçırdığını gördüm. Bu konu üzerine durmak istemedim. Tam zamanında test görevlisi yerine Baş Eğitmen Kael konuşmaya başladı.
"Hepiniz biliyorsunuz ki bu testler sizin sadece yeterliliğinizi ölçmek adına değil, kim olduğunuzu da öğrenmeniz adına yapılıyor. Burada kendini kanıtlayan her bir öğrenci ileride çok büyük şeyler başarabilecek kadar güçlü olabilir. Sizlerden istediğimiz tek bir şey var. Kendiniz için değil, anneniz babanız, kardeşleriniz ve tüm sevdikleriniz adına burada olduğunuzu unutmayın. Sizler insan krallığının geleceklerisiniz. Eee ne duruyorsunuz? İlk test alanı sizi bekliyor!!"
Bölüm etkileşimi
