VALERIA : Mühür kitap kapağı

12. bölüm / 13

10. Bölüm: Melodi🎶

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 13Şu an: 10. Bölüm: Melodi🎶

“O gece gökyüzünden kar yağmadı. Bir ruhun içindeki kış, bütün bir hükümranlığa yayıldı.”

Keman ve piyanonun gürültülü sesi; bomboş salonda, tıpkı bir insanın haykırışı gibi acı bir gürültü yaratıyordu. Tuşlar, bir ismi ya da belki bir ruha seslenir gibiydi. Durmak bilmiyor hatta sesleri gittikçe yükseliyordu.

Nera, tatlı bir rüyanın tam ortasındayken bir melodi kulaklarını doldurdu. Bu ses, rüyanın içinde mi yoksa dışında mıydı? Rüya görmenin bilincindeydi fakat yine de bu, gözlerini aralamak için yeterli bir sebep değildi.

Keman gürültüyle çalmaya devam etti. Hatta bazen öyle bir ses yaratıyordu ki, nerdeyse piyano sesinin tamamen önüne geçebiliyordu.

***

Çalma hızı arttı piyanonun. Şimdi daha hızlı ve daha hırçındı bir öncekine göre. Yerinden ok gibi fırlayarak kalktı Lucan.

Bu...
Ses...
Korkunçtu...

Dayanılabilecek gibi değildi. Şu yaşına kadar en ufak bir baş ağrısı çekmeyen Lucan, bugün duyduğu seslerle resmen can çekişiyordu.

Bu saçmalığı, bir tek o duyuyor olamazdı değil mi? Böyle olmamasını dilemek dışında yapabildiği hiçbir şey yoktu genç adamın.

Soğuk zemine çıplak ayaklarıyla bastı. Bu Lucan'ın uykusunun açılmasına neden olacaktı. Bedenini silkeleyip hızla odadan çıktı. Üzerindeki pijamaların şu an için hiçbir önemi yoktu. Keza birilerinin görmesinin de bir önemi yoktu.

Yeter ki şu ses sussundu.

Aşağı doğru giden merdivenlere attığı her adım sonrası ses, biraz daha yükseliyordu. Bu lanet olası müziğin hem uykusunu bölmesinden hem de sebep olduğu kahrolası baş ağrısından dolayı kuvvet uygulayarak kulaklarını kapattı.

Elinden gelseydi, kulaklarını hiç düşünmeden söküp atardı o an. Son merdivenden indikten sonra adımlarını sesin geldiğini yöne doğru çevirdi. Fakat sesin kaynağı burası değildi.

Ellerini kulaklarından usulca çekti Lucan. Melodinin sinir bozucu sesini duymamazlıktan gelmeye çaba gösterdi. Aynı zamanda, gözleriyse bir şey bulma umuduyla etrafı tarıyordu.

Lucan, sesin belki de dışarıdan gelebileceğini düşündü. Bu defaysa adımları dışarı doğru yöneldi.

Kapıyı açar açmaz yaşadığı küçük(!) çaplı şokla buz misali(!) zemine çivilendi. Bu duruma misal demek ve bunun yalanını söylemek, dile getirilebilecek en kötü yalandı.

Her yer buzdu...
Her yer cidden buza dönmüştü...
İşte gerçek felâket buydu.

Yemyeşil ağaçlar üzerindeki her dal donmuş, Oberon sarayının tam karşısında duran muazzam şelale bile, büyükçe bir buz kütlesi oluşturmuştu.

Gözlerinin bulanık olduğunu düşünüp, göz ucunda duran,beyaz ve gri renklerinin buluştuğu şeye baktı. Kar tanesine...

Sadece bir tane değil, tüm kar taneleri havada asılı kalmıştı. Hatta ağaçlar arasında duran sis bile... O bile donup kalmıştı. Hangi güçtü peki bunca şeyi donduran?

Ve ne yazık ki bu sorunun herhangi bir yanıtı şimdilik yoktu. Ya da bu soruya cevap verebilecek herhangi birileri...

***

Ember, kızıl kanatlarını daha hızlı çırpmaya başladı. Sırtında uzanan Nera'nın uyuşuk bedenini düşürmemeye çalışıyordu.

Sırt üstü bir yerlere ya da bir boşluğa doğru süzüldüğünü hissetti Nera. Çünkü sırtı her boşluğa geldiğinde, inanılamaz, keskin bir soğukluk bırakıyordu. Tüyleri diken diken olmuştu.

Ve üzerinde yalnızca geceliğinin olması onun için fazlasıyla büyük bir dezavantajdı. Düşüşün bittiğini başının soğuk ve sert bir zemine değdiğini hissetmesiyle anladı. Yine de bedeni uyanmıyordu.

Lucan, ayaklarının ucunda duran kızıl saçlı kadına şaşkınlıkla baktı. Ona ait olan yaratık, sadece beş saniye kadar önce onu, pervasızca yere atmıştı.

Lucan Nera' yı bir şey biliyor olması ihtimaline karşı hızla dürttü. Belki Nera' nın bir şeyler gördükten sonra bayılabileceği ihtimali de aklına geldi.

Nera, zihninin içindeki boşluğun yok olduğunu fark etti. Gözlerini yorgun bir edayla araladı.

— Ne gördün? dedi önündeki bedeni omuzlarından sarsarak.

— Hıı?.. diyebildi yalnızca.

— Ayağa kalk seni ucube ve o lânet olası gözlerini kullan!

Diliyle kurumuş dudaklarını yaladı Nera. Hemen ardından etrafına dikkatle baktı.

Bu da neyin nesiydi böyle! Luxumbra tamamen buz kütlesine dönmüştü. Bu kıyametin alametiydi.

Şaşkınlığı, uykusunun ve üzerindeki yorgunluğun üzerinden kum misali dökülmesine sebep oldu. Ayağa kalktı. Lucan' ın göz bebeklerinin öfkeden büyüdüğünü gördüğünde korktu. Bu adamı hiç bu kadar sinirli görmemişti.

— Nera, bana, derhal, ne görünce, bu, hâle, geldiğini söyle, benim, sabrım, kalmadı! dedi Lucan her kelimeyi bastıra bastıra söyleyip.

— Bir şey görmedim ben! Uykudaydım kendimi burada buldum. Koskoca hükümranlık buz tutmuş ve bunun bile nedenini bana soruyorsun! Bana ucube diyorsun ama senin aptal bir kuştan farkın yok!

Nera tüm öfkesini boşalttığında, parmak boğumları kızıl- turuncu rengine bürünmüştü. Gözleri kızarmaya başlayınca Lucan geri bir adım attı. Çünkü biliyordu Nera' nın sinirlendiğinde neler yapabileceğini. Üstelemedi.

Enstrüman sesleri daha fazla artınca bu sefer arkadan ufaktan bir zil sesinin daha karıştığını anladılar. Bu durum Lucan ve Nera' nın dikkatlerinin dağılmasına neden olmuştu.

Hiç beklemedikleri bir anda bir deprem oldu. Sert bir darbe aldılar ayaklarından. Nera, düşer gibi olduğunda sıkıca tutup yere düşmesine izin vermedi Lucan. Halbuki bir bilse onu, ilk ve son tutuşu değildi. Bir bilseydi... Keşke...

Nera omuzlarına düşen kızıl tutamları, yerden aldığı darbenin ve beklemediği anda aldığı desteğin şaşkınlığıyla usulca sırtına doğru itti.

Gözleri birbirine değen ikili, sanki zihinleri eşleşmiş gibi aynı anda tek bir noktaya baktılar. Az önceki sarsıntıya sebep olan yere... Valeria'ya ait, o koca, gold saraya...
***

Sarayın önünde durduklarında, Lucan belli etmese de ayak tabanları soğuktan hiçbir şey hissetmiyordu. Beklemeden içeri doğru yürüdüler. Ses onlara sanki nereye gitmeleri gerektiğini söylüyordu.

Çünkü hiçbir çaba göstermeden, zihinleri yolu biliyor ve ayaklarını ona göre yönlendiriyordu. İşittikleri melodinin sesi gittikçe yükseliyordu.

Garip bir his içindeydiler ikisi de. Kötü bir his...

Şaşkınlık, korku, kırgınlık duygularının hepsini bir anda yaşayabilmek mümkünse eğer, Lucan ve Nera bu duyguları burada, şimdi, bu kapıya bakıp hissediyorlardı. Lily' nin odasının önündeyken...

Sertçe yutkundu Lucan. Ne yapmaya çalışıyordu bu kız. Daha dün hiç beklemedikleri bir anda Lily'nin, yani aslında gerçek Lily' nin geldiklerini anlamışlardı. Fakat bir şeylerde terslik olduğunu anlamış yine de bunu ona hissettirmemişlerdi.

Oysaki şimdi... Karmakarışıktı her şey.

Nera, cesaretini toplayıp bir adım atabildi sonunda. Yuvarlak demir kolu avucuna alıp sola doğru kaydırdı. İçeri birlikte bir adım attılar. Fakat bir adım daha atamadılar.

Önlerinde, kocaman odanın tam ortasında kocaman bir piyano,
gold- beyaz tuşlara usul parmaklarıyla basan, kendinden geçmiş bir şekilde çalan sarı, sapsarı bir güzel. Güzelin; gözlerini kapatmış sarı, süslü bir bez parçası...
~°~

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

98okunma 34beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…