Bölümler 13Şu an: 1. BÖLÜM : Kanlı Şarap🍷
- 1 # GİRİŞ✨134 kelime
- 2 # TANITIM ✨294 kelime
- 3 1. BÖLÜM : Kanlı Şarap🍷1.092 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 2. BÖLÜM: Kırık Taç 👑2.235 kelime
- 5 3. BÖLÜM: Küflü Yürek 🫀1.315 kelime
- 6 4. BÖLÜM: Yansıma 🪞1.041 kelime
- 7 5. Bölüm: Çarpışma 🌟1.941 kelime
- 8 6. Bölüm: Tablolar📌880 kelime
- 9 7. Bölüm: İz🪶556 kelime
- 10 8. Bölüm: Mazi⏳528 kelime
- 11 9. Bölüm: Bir Çift Göz ☘️781 kelime
- 12 10. Bölüm: Melodi🎶946 kelime
- 13 11. Bölüm: Kış❄️634 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Tanrıların bile sırtını döndüğü Luxsumbra’da, kaderin ipi çoktan kopmuştu; geriye sadece sahneye çıkacak kurbanlar kalmıştı."
Aureun Kalesi'nde arena hınca hınç doluydu. İnsanlar, gördükleri ve duydukları karşısında yerlerinde duramıyor, artan adrenalinleriyle kan ve ölüm susamışlığı içinde hareket ediyorlardı.
Tek dertleri mağlup olanı yuhlayıp galip olana alkışlarla, ıslıklarla tezahürat yapıp tebrik etmekti.
Benimse gözlerimin takılıp kaldığı tek yer önümde yığılıp kalan , benden iki metre daha uzun olan adamdı...
Rakibimi yalnızca birkaç hamleyle yere sermiş, arenada büyük bir şaşkınlık ve yankı oluşturmuştum...
Yaşlı hakem yalnızca birkaç dakika önce kellesini , gövdesinden ayırdığım savaşçı gencin kanının döküldüğü yere , elindeki altın sarısı bir şarap bardağı ile yaklaşmış ve adamın pervasızca akan kanını, bardağa doldurmuştu.
Bedeninden ayırdığım kelleye bakınca bir anlık sanki adamın suratında pişkin bir sırıtma görmüş gibiydim. Yanlış gördüğümü düşünerek hızla gözlerimi üzerinden çektim.
Arenadan çığlıklar ve bağırışmalar yükseliyorken yaşlı hakemin elindeki bardakla bana yaklaşmasıyla , arenada kızılca kıyamet koptu.
Seyirciler,ses telleri kopacak bir performansla bağırıyorlardı. Öfke ve yoğun heyecan dolu ağızlardan tek bir kelime döküldü:
" İç! İç! İç! İç!.. " duyduğum her ses kanlı şaraba bir adım daha yaklaşmam için beni itekliyordu. Bunu her seferinde yapmak içimde yadsınamaz bir vahşilik yaratıyor ve içimdeki o vahşiliği her seferinde biraz daha büyütüyordu.
Bunu yapmak benim tercihim olmasa da , yapmalıydım. Çünkü ben Valeria' nın tek varisiydim. Kendi halkımı şartlar ne olursa olsun korumalı , kollamalıydım.
Luxsumbra dışında yapılan arenalarda; her hanedanlığın en güçlü dövüşçüleri Auereun Kalesi' ne gelip güçlerini gösterirlerdi.
Kazanan dövüşçü kendi hanedanlığına güç kattığı gibi, rakibinin gençliğini de kendisine aktarırdı.
Buraya gelen herkes daha genç bir bedene ve özel bir yeteneğe kavuşurdu, her şeylerini hiç düşünmeden ortaya koyarlardı. Sonuç bir hiç olsa bile...
Sesler bardaktaki kanı içmem için durmadan yükselirken ayaklarım her şeye alışmış gibi yaşlı adamın elinde tuttuğu bardağa doğru yöneldi.
Kısacık mesafeyi kapatıp elime, kan dolu şarap bardağını aldım.
Tezahüratlar gittikçe artarken elimde duran bardağın içindeki kırmızı sıvıyı tek solukta içtim. Şarabı içtiğim sırada tüm sesler sustu.
Ölüm sessizliği gibiydi... Hatta gibisi bile fazlaydı şu an için...
İşimin bittiğini belirtmek ister gibi bardağı , arkamda duran hakeme uzattım.
Ardından yaşlı hakemin uzattığı beyaz renkteki bezi alıp büyük bir kibarlıkla, dudaklarıma değen kanı temizledim.
Elimdeki bezi aynı şekilde uzattığımda arenadan tekrar yüksek sesler kulağıma değdi.
" Valeria!Valeria!Valeria!Valeria!Valeria! " diye kükreyen kalabalığı umursamadan hızla arkamı döndüm.
Haddinden fazla büyük olan kalenin dışına doğru yürüdüm.
Buraya defalarca gelmiş, defalarca zafer kazanmıştım. Her şey kafamda bir bir dolanırken bedenimde bir gariplik hissettim.İçtiğim kan midemde ilginç bir etki bırakmıştı.
Karnımda karıncalanmalara sebep oluyordu bu durum. Fark etmeden elim sarı zırhımın altındaki karnıma değdi.
Yutmak zorunda kaldığım şeylerden ötürü fazlasıyla muzdariptim.
Kısa süren yürüyüşümün ardından Luxsumbra'ya dönmem gerektiğine karar verdim.
Auereun Kalesi sınırlarına gelince sağ avucumun içinde duran sarımsı mühüre göz ucuyla baktım. Bu mühür benim ve Nox'un arasındaki köprüydü.
Bu iz ; ben doğduktan birkaç ay sonra Nox'un beni bulması ile kendiliğinden olmuştu.
Bakışlarımı, avuç içimden çevirip gri - mavi karışık renkleri barındıran gökyüzüne doğru değdirdim.
Gökyüzü mucize gibi bir şeydi benim için. Sanki tüm yeryüzü kirli de bir tek orası... Bir tek gökyüzü temizdi...
Düşüncelerimden sıyrılıp sağ parmaklarımla sağ avuç içimi okşadım. Sadece birkaç saniye sonra kara panterim beni bulmuştu.
Onu bekletmeden hızla kömür karası geniş sırtına kendimi bıraktım.
Akıllı yaratık gideceğimiz yeri bildiği için Luxsumbra Hükümranlığı ' na doğru büyük siyah kanatlarını çırparak uçtu.
Soğuk hava tenimi bıçak gibi keserken beklemediğim bir anda garip bir görüntü gözümün önüne geldi. Sarı şimşekler...
Başta anlam veremediğim bu görüntünün nedenini düşünürken aklıma arenadaki kural geldi.
Arenada mağlup olan kişinin özel yeteneği ve gençliği galip olana geçerdi içtiği kanla. Bugün arenada mağlup ettiğim adamın da böyle garip ve ani görüntüler görebilme ihtimali aklıma gelince bu durumu normalleştirdim.
Düşüncelerimi bölen şey panterimin ani bir hareketle sağa doğru kaymasıydı. Yaptığı bu beklenmedik hareketle başta düşer gibi olup hızla kendimi toparladım.
Nox sakinleşsin diye elimi başının hemen arka tarafına atıp okşadım fakat bu yaptığımla değişik homurtular çıkardı ve huysuzca sesler çıkardı. Onun bu ani hareketleri beni endişelendirmişti.
Tekrar elimi başının arkasına atıp onu sakinleştirmeye çalıştım. " Nox , sakin ol kızım..." dedim anaç bir tavırla.
Ama yine de aynı sesleri çıkarmaya devam etti. Ona dokunmamdan sanki rahatsızlık duyuyormuş gibi soluyup hızla kendini sola doğru yatırdı.
Mavi- yeşil ağaçların olduğu bir ormanın üstünde uçuyorken kendimi bir anda o ormanın tam ortasında bulmuştum.
Yaptığı bu ani şey dolayısıyla öfkeyle düştüğüm yerden kalkıp benden fazlaca büyük olan yaratığımın önüne geçtim.
" Nedir bu saçmalık?! Ne oluyor sana Nox ?! Derhal kendine gelmeni emrediyorum, şu kepazeliğe bir son ver!" dedikten sonra bir ayağımı küçük çocukların yaptığı gibi yere vurup kollarımı göğsümde bağladım.
Şaşkın gözlerle bana bakıp başını yana doğru eğdi ve huysuzca hırıltılar çıkarmaya devam etti. Başını doğrultup önüne döndüğünde kocaman kafasını göğsüme yaklaştırıp beni kokladı.
Bir şeyler anlatmaya çalıyordu fakat sanki Nox'la arama bir engel girmiş gibi hissediyordum.
Çünkü normalde hareketlerinden ne anlatmak istediğini kendimi hiç yormadan anlayabilirdim.
Ama şu an olmuyordu. Sanki aramızda bir engel var da ben o engeli aşamıyor gibi hissediyordum.
Kafasını göğsüme daha fazla yanaştırdı ve dertleşmek ister gibi bazı sesler çıkardı. Kaleden uzaklaştığımızdan beri içimi tarif edemediğim bir huzursuzluk kaplamıştı.
Onun da bunu hisseder gibi huysuzlanması da cabası.
Elimi tam kafasına uzatıp okşayacağım sırada gözümün önüne tekrar bir görüntü belirdi ; bir kurt... Yeşil kanatlı bir kurt...
Ne olduğunu anlamadım. Çünkü o adamın nasıl bir yeteneği olduğunu bilmiyordum ve şu an ne olduğunu da anlamamıştım.
Gözümün önüne gelen , anlam veremediğim görüntüler , beni bir hayli rahatsız etmişti.
Ellerimi uzatıp siyah kalın kürküne usulca değdirdim. Kafasını okşayınca, Nox bundan hoşlanmış gibi sesler çıkarmış ve başını geri atıp bana altın sarısı gözlerini dikmişti.
Ellerim yüzünü okşarken " Ne oldu kızım? Ne seni bu kadar huysuzlaştırdı?" dedikten sonra , kara panterim bana endişeli gözlerle bakıp huysuz sesler çıkardığında onu gerçekten de bir şeylerin rahatsız ettiğini anladım.
Arenadaki dövüşten sonra böyle olduğuna göre belki de gördüğüm görüntüler onu da etkiliyordur diye düşünmeden edemedim.
Kulağıma gelen çalı sesleriyle refleks olarak elim kılıcıma değdi. Hızla arkamı döndüğümde yalnızca zümrüt yeşili bir kanat ve kurt ayağını seçebildim...
Onu gördüğüm an hızla ağaçların arasında kaybolmuştu.
Aklıma biraz önce gördüğüm görüntü geldi. Rakibimin özel yeteneği geleceği görmek miydi yani? Daha doğrusu geleceğe ait herhangi bir kesit?
Düşüncelerim tüylerimin ürpermesine neden olmuştu. Fakat bu düşüncem tamamen saçmalık da olabilirdi.
Elimi kılıcımdan çekip kendimi Nox'un geniş sırtına bıraktım. Sırtını sıvazlayıp " Hadi kızım eve..." dedim. Bu sefer hiç huysuzlanmadan gökyüzüne doğru kanatlandı.
Bir süre sonra gözlerime değen şey ise Luxsumbra Hükümranlığı ' nın altın sarısı sınırlarıyla çarpışan karanlığın , sınır çizgisiydi.
Işığı ve karanlığı ayıran bu net çizgi , onu her gördüğümde tüylerimin diken diken olmasına sebep oluyordu.
Tıpkı ateşin suya, suyun ateşe asla ait olamaması gibi...
~°~
Bölüm etkileşimi
