2- Yeni Başlangıçlar

Arabadan indiğimde yüzüme çarpan rüzgarla derin bir nefes aldım.

Beş yıl önce buraya gelme hayalleri kurarken aklımdan geçenlerin hiçbiri, bugün buraya doktor olarak geleceğimi söylemiyordu.

Üstelik bu sefer misafir değildim.

Görev yerim burasıydı.

Askeriyede doktor olarak ilk görevime bugün başlayacaktım.

Abimin bana doğru gelmesiyle düşüncelerimden sıyrıldım.
" Hoşgeldin güzelliğim" Dedi ve bana sarıldı.
Bende ona sarıldım.
"Hoşbuldum abi"

Şuan abimin evinin önündeydik.

Ben abimle beraber burada kalacaktım.

Valizlerime baktığında yüzü şaşkınlıkla bana döndü.
"Kızım bu kadar eşyayı eve nasıl sığdıracağız? Evi mi sırtlayıp geldin?"

"Abartma abi, sadece gerekli eşyalar"

Valizleri eve taşıdık.
Abim bir odayı bana ayırmıştı sadece yatak ve gardrop vardı bide makyaj masası. Bunu da ben istemiştim.

Yanımda ise abimin odası vardı.

"Sen yerleş ben de akşama doğru gelirim birkaç saatliğine izin almıştım. Yarın da beraber gideriz" Dedi.

Olaylar anlamda başımı salladım.
"Tamam"

Abim evden gidince üzerime rahat bir şort ve tişört giyerek saçımı da gelişi güzel bir topuz yaptım.

Ve eşyalarımı yerleştirmeye başladım.

**********

Uzun süren bir yerleşmenin ardından tamamen yerleşmiştim.

Banyoya girdim ve sıcak bir duş aldım.
Banyodan çıkınca mutfağa geldim ve kendine şarkı açarak yemek yapmaya başladım.

Kenan doğulunun çakkıdı şarkısını açmıştım.

Şarkı başlarken ben de makarnaları başlamaya başladım.

🎶Buralardan hemen gidesim var
Yeniden başlamak hevesim var
Ne varsa attığım içime
'Cart' diye, diyesim var
Katlanıyoruz herkes gibi malum
E açıklarımız, kaçıklarımız var
Ama hem kel hem fosil takımını
'Hart' diye yiyesim var🎶

Şarkı çalarken dans ederek makarnayı karıştırıyordum. Bir yandan da kaşığı mikrofon olarak kullanarak şarkıya eşlik ediyordum.

🎶'Çat' diye çatlamak üzereyim
Neresinden tutup da düzeleyim
Ortağı olmuşum düzeneğin
Herkesi oyasım var

Aman be hadi kalk kaynaşalım kız
Çakkıdı çakkıdı oynaşalım kız
Azıcık alttan azıcık üstten
Hoppidi hoppidi hoplatalım kız🎶

Şarkının nakarat kısmı tekrarlar kendi ben de hala söylüyordum.

Makarna hazır olunca bir de salata yapmak için dolabı açtım.

Abim ben geleceğim için dolabı doldurmuştu yoksa kesinlikle evde yemek yemezdi.
Yapmayı beceremez dışarıdan söylerdi.

Salata da hazır olunca kapı çaldı.

Kim geldi ki?

Kapıyı açtım ve karşımda abımı gördüm. Sırıtarak bana bakıyordu.

" Abi anahtarın yok mu neden çalıyorsun kapıyı"

"Ne var be evde beni bekleyen kardeşim var açacakmısın diye baktım hemen de açtın önce bi kim o falan deseydin"

"Off" Deyip onu beklemeden içeriye geçtim.

Abim de peşinden geliyordu.

"Ee ne yemek yaptın bakalım" Diye sordu.

"Zıkkım"

" Oo en sevdiğim" Demişti gülerek.

Yemek için mutfağa geçtik ve masayı hazırladığım için direk oturmuştuk.

"Ee ne yaptın evde?" Diye sordu abim

"Napayım işte yerleştim odama. Evi temizledim.
Abi allah aşkına sen bu evi en son ne zaman temizledim ya canım çıktı temizlerken"

" Abartma temiz bir insanım ben" Dediğinde ben dahil kendi de buna inanmamıştı.

O sırada telefonum çaldı.
Annem arıyordu. Hemen açtım.

"Kızım ne yaptın yerleşebilir mi?"

"Evet anne yerleştim şimdi de yemek yiyoruz"

"Tamam kızım dikkat edin birbirinize emanetsiniz"

"Peki anne" Dediğim sırada babamın sesi duyuldu . Arkadan geliyordu sesi.

"Prensesim nasılsın? "

"İyiyim babacım sen?"

"Ben de iyiyim kızım da sen neden gittin ki ev sensiz çok sessiz"
Sonra devam etti.
"Bak abin sana emanet tamam mı gözün üzerinde olsun"

"Tamam baba merak etme sen"

Kısa bir telefon konuşmasından sonra kapatmıştım.
"Seni bana emanet ettiler bak ona göre" Dedim abime dönerek.

"Öylemi sana kim göz kulak olacak bakalım?"

"Ben kendime yeterim merak etme sen"

*************

Abimle şaka kalarak konuşmamızın ardından beraber mutfağı toparlamış salona oturmuştuk.
Biraz televizyon izleyince uyumak için odama gittim.
Yatağıma uzandım ve uyumaya çalıştım.
Uykuya dalmam zor olmamıştı.

**********

Sabah abimin söylediği saate yani 7.00'ye alarm kurmuştum.

Kalktım ve banyoya gidip işlerimi hallettikten sonra çıkıp dolabımın karşısına geçip ne giysem diye düşündüm.

Sonra ise güzel bir kombin yapmıştım.

Saçlarımı da at kuyruğu yapıp makyaj yapmaya başladım.
Hafif bir makyaj yapmıştım.

"Defne geliyor musun? hadi geç kalacağız"

"Hazırım" Diyerek odamdan çıktım.
Beni bekleyen abimin yanına gittim ve beraber evden çıktık.

Arabamın anahtarını çıkarıp
"Hadi atla bakalım" Dedim gözlüğümün üzerinden bakarak.

Birşey demeden geçti. Ben de sürücü koltuğuna oturdum ve abimin tarifiyle askeriyeye geldik.

Arabadan inince abim bana bakarak.
"Beni takip et" Dedi ve beraber askeriyeye girdik.
Bizi yani abımı gören askerler selam veriyordu. Abim de başını sallamakla yetiniyordu.

Beraber askeriyenin revirine geldik.
Güzeldi.

"Mert komutanım" Diyen doktor önlüklü bir adam yanımıza geldi.
Abim de ona dönüp
"Merhaba Demir. Tanıştırayım kız kardeşim Defne, burada çalışacak doktorluğu yeni başladı" Diye beni tanıttı.

"Memnun oldum ben de Demir burada doktorum" Dedi ve elini uzattı.
Ben de uzattığı elini sıkarak
"Ben de memnun oldum" Diye cevap verdim.

Abim bana dönerek
"Ben şimdi gidiyorum işlerim var sonra görüşürüz" Dedi.

"Tamam görüşürüz"

Abim gidince Demir bana döndü
"Sana buraları gezdireyim mi?"

"Olur" Dedim gülümseyerek.

***********

Demir ile askeriyenin bazı yerlerini ve reviri gezmiştik.
Şimdi ise kahve içiyorduk.

"Beğendin mi burayı?" Diye sordu.

"Evet, güzel. Tabi daha yeniyim bunu zaman gösterecek"

"Aynen ama bence seversin"

Dediğinde başımla onayladım.

Biraz sohbet etmiştik ve hastaların günlük muayenesini yapmıştık.

Abimi pek görmemiştim.

İşleri vardı heralde çünkü bir iki kere gelmişti.

Şimdi ise akşam olmuştu ve ben abimi bekliyordum.
Üzerini değiştirip geleceğini söylemişti.

Bankta oturarakTelefonuma bakarken taşların sesini duyunca başımı kaldırdım.

Ve onu gördüm.

Alp.

Yıllar geçmişti. Yüzü değişmişti ama gözleri hala aynıydı. Onu son gördüğümden beri ne kadar zaman geçtiğini düşünmeye çalıştım ama zihnim çoktan yıllar öncesine gitmişti.

Bir an ne yapacağımı bilemedim. Ayağa kalkmalı mıydım, birşey demeli miydim yoksa hiç birşey olmamış gibi telefonuma geri mi dönseydim.

Ama gözlerimi ondan da alamıyordum.

Karşımda asker üniformasıyla duruyordu. Yıllar önceki Alp'ten farklıydı; daha olgun, daha ciddi görünüyordu.

'Yakışmış' diye geçirdim içimden.